Πηνελόπη Κλάδου: Η “σιδηρά κυρία” των Αθηνών σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη

Συνέντευξη: Γαβρής Άγγελος

Η Πηνελόπη Κλάδου, είναι μια πολυτάλαντη γυναίκα, δυναμική, μητέρα, επιχειρηματίας και το όνομά της “ακούγεται” τόσο στον πολιτικό όσο και τον αθλητικό και οικονομικό χώρο στην Ελλάδα. 

Σε μια αποκαλυπτική συνέντευξη στον Άγγελο Γαβρή, η Πηνελόπη Κλάδου, ξεδιπλώνει τις πτυχές του χαρακτήρα της, μιλά για τα φλέγοντα ζητήματα της επικαιρότητας και σχολιάζει τόσο τις πυρκαγιές που συνιστούν εθνική τραγωδία για τη χώρα όσο και την έξαρση των γυναικοκτονιών στην Ελλάδα καθώς και την άνοδο του κινήματος “Me Too”

 

Ακολουθεί η συνέντευξη της Πηνελόπης Κλάδου: 

 

  • Γυναίκα, μητέρα, εργαζόμενη σε μια “αντροκρατούμενη” κοινωνία, πως καταφέρνετε να κρατάτε τις ισορροπίες;

 

Το να είσαι εργαζόμενη γυναίκα και μητέρα τεσσάρων παιδιών στην Ελλάδα, αποτελεί από μόνο του ένα τρίπτυχο φωτιά, που δεν έχουν όλες οι γυναίκες τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν στη ζωή τους. Με πολύ κόπο, μεράκι και φυσικά υπομονή και επιμονή, έως τώρα έχω τη δυνατότητα να «ζω» ένα από τα όνειρα μου το να μπορώ δηλαδή, να τα καταφέρνω εξίσου καλά ως εργαζόμενη, αλλά και φυσικά ως μητέρα

Το πώς μπορεί και επιτυγχάνεται αυτό, είναι μια μεγάλη ιστορία που νομίζω θα μας πάρει μέρες για να την αναλύσουμε, όμως αυτό που μπορώ να τονίσω, είναι ότι πάντοτε εάν θέλουμε να πετύχουμε συνδυαστικούς στόχους στη ζωή μας, πρέπει και οφείλουμε αφενός να θέτουμε σαφή και διακριτά όρια από την πρώτη στιγμή, και αφετέρου να νιώθουμε ασφαλείς και ότι έχουμε δικούς μας ανθρώπους στο πλευρό μας, έτσι ώστε να μπορούν να αποτελέσουν το δικό μας καταφύγιο σε δύσκολες στιγμές!

 

Είμαι υπερήφανη που για εμένα, αυτό το καταφύγιο μου είναι η ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. Δίχως αυτή δεν θα ήμουν αυτό που είμαι σήμερα, και ούτε θα μπορούσα να επιτύχω αυτά που ονειρεύομαι για το μέλλον! 

  • Μιλήστε μας για εσάς, πως είναι μια “τυπική” ημέρα μιας δημιουργικής και πολυάσχολης γυναίκας

Στους σύγχρονους καιρούς που διανύουμε, η καθημερινότητα μιας εργαζόμενης γυναίκας, που ταυτόχρονα μεγαλώνει τη δική της οικογένεια, ξεκινάει από πολύ νωρίς το πρωί. Ξημερώματα θα έλεγα, όταν το ξύπνημα των παιδιών και η προετοιμασία τους για το σχολείο είναι το βασικό μου μέλημα. Στη συνέχεια, και αφού τα παιδιά έχουν φτάσει στο σχολείο, ξεκινάει το δεύτερο μεγαλύτερο κεφάλαιο που αποτελεί η συνδυαστική απασχόληση στην εργασία μου. Meetings, συνδιασκέψεις και φυσικά πολύ τρέξιμο, έτσι ώστε όλα να κυλούν ρολόι στις επιχειρήσεις που δραστηριοποιούμαι. Κυρίως όμως, θεωρώ πως όλα πρέπει να είναι στην εν τέλεια, προκειμένου η ώρα άφιξης των παιδιών στο σπίτι να συμπίπτει χρονικά με το πέρας της εργασίας μου. Μόνο έτσι μια εργαζόμενη μητέρα, μπορεί να συνδυάσει και τα δύο. Και να σταδιοδρομεί επαγγελματικά, αλλά και να μην χάσει το πλήρωμα του χρόνου και την επαφή με τα παιδιά στις κρίσιμες ηλικίες που εκείνα διαπλάθουν τη προσωπικότητα τους.

 

Διότι, το να βρίσκεσαι στο πλευρό τους και να αποτελείς τον «βράχο» και την «ασπίδα» για οποιοδήποτε πρόβλημα και εάν αντιμετωπίζουν, είναι κρίσιμης σημασίας για το εάν στο τέλος της ημέρας μπορείς να «κοιμηθείς ήσυχη» και δίχως ενοχές. Άλλωστε ποιο το νόημα το να δημιουργήσεις υπεραξία σε μια εργασία, όταν η οικογένεια σου δεν είναι ενωμένη; Ενότητα, Αγάπη και ομαδική δουλειά αποτελούν κύρια συστατικά που όλα αυτά τα χρόνια προσπαθώ να εντρυφήσω στη καθημερινότητα των παιδιών μου. Είναι ένας αέναος αγώνας, αλλά θεωρώ ότι είμαστε σε καλό δρόμο! Θα τα καταφέρουμε!

  • Στην Ελλάδα, έστω και καθυστερημένα, έφτασε το κίνημα me too , εσείς, αν στα στάδια της προσωπικής σας εξέλιξης έχετε αντιμετωπίσει φαινόμενα σεξισμού; Τι πρέπει να κάνουν οι εταιρείες σήμερα για την αποφυγή τέτοιων φαινομένων;

Μετά από πολλά έτη καθυστέρησης, το φαινόμενο MeToo έφτασε επιτέλους και στην Ελλάδα. Η ψυχολογική και σεξουαλική παρενόχληση των γυναικών κατά τη διάρκεια της εργασίας τους, αποτελεί μια πραγματικότητα που 6/10 γυναίκες βιώνουν καθημερινά στο χώρο που εργάζονται, και που αποτελεί Χρέος όλων μας να βάλουμε τον καλύτερο εαυτό μας, έτσι ώστε το φαινόμενο όχι απλά να περιοριστεί, αλλά να εξαφανιστεί εντελώς από την κοινωνική και εργασιακή πραγματικότητα της χώρας μας.

Σχετικά με το εάν, έχω βιώσει ανάλογα περιστατικά με εκείνα που βγήκαν στο φως της δημοσιότητας και μας έχουν σοκάρει τους τελευταίους μήνες, θα σας πω την αλήθεια, πως όχι δεν μου έχει τύχει κάτι ανάλογο έως αυτή τη στιγμή που μιλάμε. Όμως αυτό θα μπορούσε να εξηγηθεί κυρίως διότι από την αρχή της επαγγελματικής μου καριέρας, και έχοντας μεγαλώσει σε έναν ευλογημένο τόπο όπως η Κρήτη, έθεσα σαφή όρια για τα οποία δεν επέτρεψα ποτέ κανέναν να τα ξεπεράσει. Παράλληλά, σε συνδυασμό, με το γεγονός, πως από τη πρώτη στιγμή, η οικογένεια μου με είχε εφοδιάσει με όλα εκείνα τα απαραίτητα στοιχεία για να ανταπεξέλθω μελλοντικά σε κάτι τέτοιο, θεωρώ ότι διαδραμάτισε κύριο ρόλο στο να αποφύγω πολλές καταστάσεις εν τη γενέσει τους.

Σε αυτό το σημείο, θα ήθελα να περάσω και το δικό μου μήνυμα σε όλες εκείνες τις γυναίκες που ενδεχομένως δεν έχουν καταφέρει μέχρι στιγμής να βρουν το κουράγιο να απαλλαχθούν από τέτοιες συμπεριφορές. Μιλήστε, συζητήστε με την οικογένεια σας, και φυσικά καταγγείλετε δημόσια και σε συνδυασμό με τη Δικαιοσύνη όλους όσους κάνουν τη ζωή σας Κόλαση! Μόνο έτσι θα μπορέσετε να σταματήσετε το φαινόμενο, αλλά και να προστατέψετε και τις νέες γενιές των εργαζόμενων γυναικών που ακολουθούν.

Επιπροσθέτως, στο ίδιο μήκος κύματος, και οι επιχειρήσεις θα πρέπει να μεριμνήσουν για την πάταξη του φαινομένου, με δίκαιες διαδικασίες πρόσληψης, λογισμικά που αποκρύπτουν το φύλο και φυσικά αυστηρούς κανονισμούς και κυρώσεις σε όλους όσους αποφασίζουν να καταστρέψουν τη ζωή μιας γυναίκας.

Τέλος, ένα προσωπικό μέτρο που πιστεύω ακράδαντα, και η ίδια έχω εφαρμόσει, είναι η μάθηση μιας τέχνης αυτοπροστασίας, ως προμετωπίδα της προσωπικής ασφάλειας μας, όχι μόνο στον χώρο εργασίας μας, αλλά και στον δρόμο, στο σπίτι και γενικά στη ζωή μας.

  • Πρόσφατα, με ανάρτησή σας στο twitter που έγινε viral, τοποθετηθήκατε δημόσια σχετικά με την εθνική τραγωδία των πυρκαγιών, κατά την γνώμη σας, πως μπορεί η κοινωνία να ανταπεξέλθει όταν βλέπει τους κόπους μιας ζωής να γίνονται στάχτη;

To “tweet” της Πηνελόπης Κλάδου:

Αυτό που ζούμε τις τελευταίες εβδομάδες, είναι μια εθνική τραγωδία. 1.2 εκατομμύρια στρέμματα γης έχουν γίνει στάχτη, μαζί και οι κόποι μιας ζωής για χιλιάδες συνανθρώπους μας. Βρίσκω δύναμη στην πίστη μου και προσεύχομαι για όλους όσους αντιμετωπίζουν αυτόν τον εφιάλτη. Με την δύναμη της πίστης, αλληλεγγύη και με αλλαγή πλεύσης στα “κακώς κείμενα” μπορούμε να τα καταφέρουμε να φέρουμε την ελπίδα στα καμμένα. Την ελπίδα για όλους μας.

  • Γυναικοκτονίες: Ένα έγκλημα σε “έξαρση” στην Ελλάδα της πανδημίας, ποιά η γνώμη σας;

Κεφάλαιο Γυναικοκτονίες στην Ελλάδα. Μια τεράστια συζήτηση για ένα φαινόμενο που κατά την προσωπική μου άποψη οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στις ψυχολογικές και οικονομικές προεκτάσεις, κυρίως αρνητικές των lockdown στη χώρα μας. Βέβαια, ανάλογα περιστατικά υπήρχαν και κατά το παρελθόν, όμως όχι με τόση μεγάλη συχνότητα, αλλά ούτε και τόσο σφοδρής βιαιότητας. Και σε αυτή τη περίπτωση, όπως και στο κίνημα ΜeToo, κύριος αποδέκτης όλων αυτών των απάνθρωπων βιαιοτήτων και άνανδρων ενεργειών είναι για ακόμη μια φορά οι γυναίκες.

Για αρχή, και αυτό είναι κάτι θετικό, η κοινή γνώμη, σε συνδυασμό με την νομική κοινότητα, φαίνεται ότι εξαρχής αντιλαμβάνονται σε επίπεδο σημασιολογίας, ότι ο όρος γυναικοκτονία είναι κάτι διακριτός, από τον όρο ανθρωποκτονία, παρόλο που και οι δύο όροι μοιράζονται κοινά σημεία. Έχοντας ως βάση το προαναφερόμενο, μπορούμε και πρέπει ο καθένας μας, από το δικό του μετερίζι, να βάλει το λιθαράκι του προκειμένου καμία άλλη γυναίκα, κόρη, αδερφή και γειτόνισσα να βρει τραγικό θάνατο!

Νόμοι και μέτρα είναι μια πρώτη κατεύθυνση για την αντιμετώπιση του φαινομένου, όμως δεν αρκούν! Οφείλουμε ως κοινωνία να εκπαιδεύσουμε τα παιδιά μας, από μικρή ηλικία και να τους εντρυφήσουμε τους κανόνες του σεβασμού και της αξιοπρέπειας, έτσι ώστε να έχουμε ρεαλιστικές ελπίδες να μην ξανασυμβούν ανάλογα περιστατικά στο μέλλον.

Εν κατακλείδι, η Πολιτεία οφείλει να προστατέψει με σοβαρό τρόπο όλες εκείνες τις γυναίκες, που από τη μια τολμούν να καταγγείλουν περιστατικά βίας, αλλά από την άλλη, δυστυχώς δεν βρίσκουν την απαιτούμενη βοήθεια από το Κράτος, με αποτέλεσμα στις περισσότερες περιπτώσεις κοινωνία και Αρχές να γνωρίζουν αλλά ουδείς να πράττει!

  • Πως αισθάνεστε που το όνομά σας ακούγεται έντονα στον πολιτικό, αθλητικό και οικονομικό “στίβο” της χώρας; 

Στη ζωή μου έχω μάθει να είμαι ταπεινή. Δυναμικά στέκομαι απέναντι στο δίκαιο και τους στόχους μου. Δεν ξέρω πόσο μπορεί να “ακούγεται” το όνομά μου μα σίγουρα είναι συνεπακόλουθο του να έχεις δίπλα σου έναν ισχυρό άντρα όπως ο Λευτέρης Χρυσοφάκης και ισχυρή θέληση για να τα καταφέρεις σε ότι καταγίνεσαι.

 

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ