ΠΟΛΙΤΙΚΗ

“Who Is Who” του Κώστα Σκρέκα: Γ.Σταθάκης: “Η ΛΑΡΚΟ “βούλιαζε” στα χρέη και η ΝΔ διόριζε πατέρα και γιο με “χρυσούς” μισθούς!”

Με αφορμή τον ένταξη του Κ.Σκρέκα στο Υπουργικό Συμβούλιο της κυβέρνησης Μητσοτάκη, θυμόμαστε τις δηλώσεις του Γ.Σταθάκη σχετικά με την οικογένεια Σκρέκα, την “ΛΑΡΚΟ” και τους “παχουλούς μισθούς”:

Γ. Σταθάκης: Δεν θα χρειαστεί να πληρώνετε τους λογαριασμούς ρεύματος σε  δραχμές! | Liberal.gr

Σύμφωνα με τα πρακτικά της επιτροπής της βουλής, ο τότε υπουργός Περιβάλλοντος , Γιώργος Σταθάκης , σημείωσε ανάμεσα στα άλλα:

«Θα προσπαθήσω να θυμίσω μερικές από τις πρακτικές του παρελθόντος, που βασικό χαρακτηριστικό είχαν την κακοδιαχείριση της ΛΑΡΚΟ και την άσκηση πολιτικής στη βάση της ψηφοθηρίας και του βολέματος ημετέρων. Ελπίζω αυτά που θα προκύψουν να βοηθήσουν τους συναδέλφους της Δημοκρατικής Συμπαράταξης σε ένα γόνιμο αναστοχασμό της στρατηγικής συνεργασίας που επιδιώκουν με τη Ν.Δ..

Ως προς τη σημασία της ΛΑΡΚΟ, είναι αναμφισβήτητο γεγονός ότι η ΛΑΡΚΟ αποτελεί εθνικό κεφάλαιο και δημόσια περιουσία, καθώς αποτελεί το μοναδικό παραγωγό νικελίου στην Ε.Ε.. «Η Ελλάδα δεν χρειάζεται πετρελαιοπηγές, έχει κάτι καλύτερο, το νικέλιο», συνήθιζε να λέει ο μακαρίτης Μποδοσάκης, όταν αναφερόταν στην πάλαι ποτέ η ναυαρχίδα του ομίλου του, τη ΛΑΡΚΟ, της οποίας ήταν ιδρυτής. Η αλήθεια είναι ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα η ΛΑΡΚΟ και το νικέλιο των δεκαετιών του 1960 και 19770 θεωρούνταν πυλώνες της ελληνικής βιομηχανίας.

Ο ένας διόριζε τον άλλο, από συγγενή μέχρι φίλο

Ο κ. Σταθάκης φτάνοντας στο «ψητό» και στην ουσία του τι γινόταν στην εταιρεία τα προηγούμενα χρόνια τόνισε όπως προκύπτει από τα πρακτικά: «Επιτρέψτε μου να ανατρέξω λίγο στο ιστορικό και να αναφέρω μερικά χρήσιμα παραδείγματα, κάνοντας σαφές ότι οι ευθύνες βρίσκονται πρωτίστως με τη Ν.Δ.. Θα ξεκινήσω δέκα χρόνια πριν, όταν πρόεδρος της ΛΑΡΚΟ ήταν ο Τσίπρας, όχι ο Αλέξης Τσίπρας. Προφανώς, πρόκειται για συνωνυμία με τον πρωήν

Πρωθυπουργό του πρώην πολιτευτή Ευρυτανίας της Ν.Δ., ο οποίος έμεινε στην ιστορία της εταιρίας για την θρυλική συμφωνία με τους Κινέζους επενδυτές, που όλο έρχονταν αλλά ποτέ δεν εμφανίστηκαν.

Θα σταθώ στην περίοδο που είχαμε τις συμφωνίες hedging. Είμαστε στην εποχή όπου Διευθύνων Σύμβουλος είναι ο κύριος Θανάσουλας, ο οποίος αποφάσισε να προχωρήσει στην προπώληση των ποσοτήτων νικελίου που θα παρήγαγε η εταιρία τα επόμενα χρόνια, υπογράφοντας και τα σχετικά συμβόλαια αντιστάθμισης κινδύνου, το λεγόμενο hedging.

Με τον τρόπο αυτό εκχώρησε τα δικαιώματα πώλησης του νικελίου για το άμεσο μέλλον στην GOLDMAN SACHS εισπράττοντας σταθερό αντίτιμο. Δυστυχώς, αυτή η συμφωνία αποδείχτηκε μη ικανή να κάνει τις σωστές προβλέπεις για τη τιμή του νικελίου, με αποτέλεσμα να κινείται μέσα στη συμφωνία η τιμή στα 15.000-30.000 δολάρια ενώ το 2006 είχε πλησιάσει τα 50.000 δολάρια και το 2007 παρέμεινε πάνω από τα 30.000 μια ατυχή συμφωνία, η οποία δημιούργησε τεράστιες ζημιές αφήνοντας αναξιοποίητο τη δυναμική του νικελίου εκείνα τα χρόνια.

Είναι κατανοητό ότι βρισκόμαστε στην περίοδο της χρηματοπιστωτικής φούσκας στην ιδέα ότι όλα τα assets οποιασδήποτε μορφής μπορούν να μετατραπούν σε χρηματοπιστωτικά προϊόντα. Η μεγάλη αυτή ζημιά, οδήγησε στην απομάκρυνση της διοίκησης στις αρχές του 2008.”

Και συνέχισε από το Βήμα της Βουλής:

Ο κύριος Σκρέκας, τοποθετείται Πρόεδρος του ΔΣ της ΛΑΡΚΟ στις 22/2/2008 με αμοιβή 7.000 ευρώ μηνιαίως η οποία αναπροσαρμόστηκε αμέσως μετά στα 9.000 ευρώ με αναδρομική ισχύ.

Ένα μήνα αργότερα στις 2/6/2008, προσλαμβάνει τη νύφη του- δηλαδή τη γυναίκα του κυρίου Σκρέκα-κυρία Ειρήνη Kαραγκούνη-Σκρέκα. Η κυρία Σκρέκα προσλήφθηκε αμέσως ως Yποδιευθύντρια παρακάμπτοντας την ιεραρχία με τακτικές υποδοχές ύψους 4.219,35 ευρώ, ξεπερνώντας τους παλαιότερους διπλωματούχους μηχανικούς. Επιπλέον ο κύριος Σκρέκας, στις 13/3/2008 προσλαμβάνει και τον συμπέθερο του, τον πατέρα της κυρίας Καραγκούνη-Σκρέκα ως Διευθυντή Aσφαλείας στο εργοστάσιο της Λάρυμνας με μισθό 2.700 ευρώ, ο οποίος ήταν απόστρατος ταξίαρχος της Χωροφυλακής.

Την ίδια περίοδο προσλαμβάνεται και η κόρη του Υφυπουργού Τουρισμού κυρίου Λιάσκου Βουλευτή Ευβοίας, με σκοπό τη συγγραφή της ιστορίας της ΛΑΡΚΟ η οποία και δεν γράφτηκε ποτέ. Όλα αυτά συμβαίνουν ενώ η εταιρεία επαναλαμβάνω καταγράφει μεγάλες ζημιές της τάξης των 100.000.000 το χρόνο. Πριν από την κρίση και την εποχή των Μνημονίων.

Η εποχή των μνημονίων αρχίζει το 2010 και μαζί της, είχαν πλήθος νόμοι, με διακηρυγμένο στόχο να μπει τάξη στον ευρύτερο δημόσιο τομέα, ανάμεσά τους ήταν και ο περίφημος νόμος για το Ενιαίο Μισθολόγιο, το Νοέμβριο του 2011. Οι νέες διοικήσεις της εταιρείας αρνήθηκαν να εφαρμόσουν τον νόμο, υποστηρίζοντας ότι δεν αφορά την εταιρία, ως αποτέλεσμα, σήμερα, εκκρεμεί έρευνα για απιστία σε βαθμό κακουργήματος για 15 στελέχη των τότε διοικήσεων, προκειμένου στο ευαίσθητο αυτό θέμα να υπάρξει μια διευκρίνιση και οριστική απόφαση.”

ΠΗΓΗ: