Αθήνα – Μήνυμα Ανθρωπιάς από το Δημοτικό Συμβούλιο: Καταγγελία της επίθεσης του Ισραήλ στον Στόλο Αλληλεγγύης προς τη Γάζα

Κείμενο; Γαβρής Αγγελος

Για ακόμη μια φορά, το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου Αθηναίων απέδειξε ότι οι πόλεις μπορούν να υπερβούν το στενό πλαίσιο της αυτοδιοίκησης και να αναδειχθούν σε φάρους ανθρωπιάς, αλληλεγγύης και προοδευτικού πολιτικού λόγου, χωρίς «ναι μεν αλλά». Με ψήφισμά του, το ανώτατο όργανο της πόλης καταγγέλλει απερίφραστα την επίθεση του ισραηλινού στρατού εναντίον του διεθνούς Στόλου Αλληλεγγύης Global Sumud Flotilla, χαρακτηρίζοντάς την ως πράξη κατάφωρης παραβίασης του Διεθνούς Δικαίου και του Δικαίου της Θάλασσας, αφού σημειώθηκε σε διεθνή ύδατα.

Η Αθήνα, μέσα από την απόφαση αυτή, παίρνει ξεκάθαρη θέση υπέρ των ανθρωπιστικών αξιών και υπενθυμίζει ότι η τοπική αυτοδιοίκηση, όταν λειτουργεί με πολιτικό και ηθικό θάρρος, μπορεί να δώσει το παράδειγμα απέναντι στη σιωπή και την απάθεια. «Στεκόμαστε στο πλευρό των απαχθέντων από τις δυνάμεις του Ισραήλ – μεταξύ αυτών και 27 Ελλήνων πολιτών – και ζητούμε την άμεση απελευθέρωσή τους και την ασφαλή επιστροφή τους στις χώρες τους», αναφέρει το ψήφισμα, καλώντας παράλληλα την Ελληνική Κυβέρνηση να αναλάβει άμεση και ενεργή δράση για την προστασία των πολιτών της και τη διασφάλιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων.

Το Δημοτικό Συμβούλιο επανέλαβε, επίσης, τη σαφή θέση του για τον άμεσο τερματισμό της γενοκτονίας στη Γάζα και την αναγνώριση ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, εντάσσοντας την Αθήνα σε ένα ευρύτερο δίκτυο πόλεων που αντιστέκονται στην αδικία και προτάσσουν την ειρήνη.

Το ψήφισμα υπερψηφίστηκε από τις παρατάξεις Αθήνα Τώρα, Ανοιχτή Πόλη, Λαϊκή Συσπείρωση, Ανατρεπτική Συμμαχία, καθώς και από τους ανεξάρτητους δημοτικούς συμβούλους Χαράλαμπο Γιώτη και Δέσποινα Γιάννα, επιβεβαιώνοντας ένα ευρύ μέτωπο συνείδησης απέναντι στη βαρβαρότητα. Αντίθετα, η παράταξη Η Αθήνα μας – Ελ. Παπαδοπούλου ψήφισε κατά, ενώ η Αθήνα Ψηλά επέλεξε να απέχει.

Η πρωτεύουσα της Ελλάδας, με τη στάση της, στέλνει ένα διεθνές μήνυμα: πως οι πόλεις, ως ζωντανοί οργανισμοί δημοκρατίας, μπορούν και πρέπει να γίνονται η φωνή όσων φιμώνονται, το ανάχωμα απέναντι στην απανθρωπιά και η κιβωτός των αξιών που θεμελιώνουν την ειρήνη και τη δικαιοσύνη.