ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ
Οι δημοσιογράφοι της μάκας*
Υπάρχει μια δημοσιογραφία που δεν ενδιαφέρεται να κάνει ρεπορτάζ, να μετρήσει στοιχεία ή να εξετάσει τι πραγματικά συμβαίνει στην πόλη. Ενδιαφέρεται απλώς να επιβεβαιώσει ένα ήδη διαμορφωμένο πολιτικό αφήγημα.
Το γνωρίσαμε ήδη από το 2019, όταν ο Κώστας Μπακογιάννης γύριζε τις τηλεοπτικές εκπομπές επαναλαμβάνοντας ότι «η Αθήνα βρωμάει». Ένα σύνθημα απλό και εύπεπτο, το οποίο σήμερα κάποιοι δημοσιογράφοι αναπαράγουν χωρίς να μπαίνουν στη διαδικασία να εξετάσουν τι έχει αλλάξει στην πόλη και στις υπηρεσίες του Δήμου.
Αρκεί μια φωτογραφία από έναν βρώμικο δρόμο, ένας γεμάτος κάδος ή ένα σημείο που χρειάζεται πλύσιμο για να στηθεί ολόκληρη η εικόνα του «δημάρχου μάκα».
Χωρίς να εξεταστεί η τουριστική πίεση, η μεγάλη αύξηση της εστίασης, η ανάπτυξη των ξενοδοχείων και των βραχυχρόνιων μισθώσεων και ο πολλαπλασιασμός των απορριμμάτων στο ιστορικό κέντρο.
Χωρίς να ερωτηθούν οι εργαζόμενοι της καθαριότητας. Χωρίς να καταγραφεί τι έχει αλλάξει στις υπηρεσίες του Δήμου. Χωρίς σύγκριση στοιχείων.
Γιατί άλλο η κριτική και άλλο η κατασκευή εντυπώσεων.
Κανείς δεν υποστηρίζει ότι η Αθήνα είναι καθαρή σε κάθε γωνιά της. Η καθαριότητα είναι ένα καθημερινό πρόβλημα που απαιτεί συνεχή προσπάθεια, προσωπικό, εξοπλισμό, οργάνωση και έλεγχο.
Όποιος όμως γράφει για την πόλη έχει την υποχρέωση να παρουσιάζει ολόκληρη την εικόνα και όχι μόνο εκείνη που εξυπηρετεί ένα συγκεκριμένο πολιτικό αφήγημα.
Τα στοιχεία για την καθαριότητα
Και η ολόκληρη εικόνα περιλαμβάνει συγκεκριμένα στοιχεία.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσιάζει ο Δήμος Αθηναίων, κατά το πρώτο εξάμηνο του 2026 οι οργανωμένες εξορμήσεις καθαριότητας αυξήθηκαν κατά 87%, τα πλυσίματα κοινόχρηστων χώρων κατά 52% και οι δράσεις συντήρησης και αποκατάστασης αστικού εξοπλισμού κατά 46%.
Παράλληλα, τα αιτήματα των πολιτών για ζητήματα καθαριότητας μέσω της Novoville μειώθηκαν κατά 30% σε σχέση με την αντίστοιχη περσινή περίοδο.
Ο Δήμος παρέλαβε επίσης 20 μικρά απορριμματοφόρα, ειδικά σχεδιασμένα για στενούς δρόμους και δύσκολα σημεία. Τα οχήματα μπορούν να χρησιμοποιούνται ως μονάδες ταχείας παρέμβασης για ογκώδη αντικείμενα και υπερχειλίσεις κάδων.
Παράλληλα, 460 απορριμματοφόρα διαθέτουν πλέον GPS, ενώ προχωρά η τοποθέτηση 1.000 αισθητήρων πληρότητας σε κάδους.
Στο κέντρο εφαρμόζονται πολλαπλά καθημερινά δρομολόγια αποκομιδής, ενώ σε πλατείες και σημεία μεγάλης επισκεψιμότητας πραγματοποιούνται συστηματικά πλυσίματα. Ο στόχος που έχει τεθεί είναι τα προβλήματα που χαρακτηρίζονται «κόκκινα» να αντιμετωπίζονται μέσα σε δύο ώρες.
Οι υποδομές και τα ογκώδη απορρίμματα
Παράλληλα, η νέα εγκατάσταση για τη μείωση του όγκου των ογκωδών απορριμμάτων μπορεί, σύμφωνα με τον σχεδιασμό που έχει παρουσιαστεί, να περιορίζει τον όγκο τους έως και δέκα φορές.
Η συγκεκριμένη παρέμβαση συνδέεται με λιγότερα δρομολόγια προς τη Φυλή, περιορισμό του κόστους μεταφοράς και ταχύτερη απομάκρυνση των ογκωδών αντικειμένων από τις γειτονιές.
Αυτά, προφανώς, δεν σημαίνουν ότι το πρόβλημα της καθαριότητας έχει λυθεί.
Σημαίνουν όμως ότι υπάρχει επιχειρησιακός σχεδιασμός, νέος εξοπλισμός και μια προσπάθεια που μπορεί να μετρηθεί με συγκεκριμένους δείκτες. Και αυτό δεν μπορεί να εξαφανίζεται επειδή κάποιοι έχουν αποφασίσει ότι κάθε μέρα πρέπει να γράφουν την ίδια ιστορία.
Η πραγματικότητα στους δρόμους της Αθήνας
Οι εργαζόμενοι της καθαριότητας δίνουν καθημερινά τη δική τους μάχη στους δρόμους. Οι υπηρεσίες λειτουργούν με αυξημένα δρομολόγια, ενώ οι ανάγκες της πόλης έχουν μεγαλώσει.
Η Αθήνα δέχεται εκατομμύρια επισκέπτες, χιλιάδες γεύματα καθημερινά, εκατοντάδες καταστήματα εστίασης και έναν όγκο απορριμμάτων που συνδέεται με την αυξημένη τουριστική και εμπορική δραστηριότητα.
Αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία για έναν βρώμικο δρόμο ή έναν γεμάτο κάδο. Αποτελεί, όμως, μέρος της πραγματικότητας που οφείλει να εξετάζει ένα ρεπορτάζ.
Η δημοσιογραφία πρέπει να ελέγχει τον Δήμο. Να αναδεικνύει τις αστοχίες, να καταγράφει τις καταγγελίες των πολιτών, να ελέγχει αν οι εξαγγελίες υλοποιούνται και να συγκρίνει τα αποτελέσματα.
Δεν είναι όμως ρεπορτάζ να αναπαράγεις ένα πολιτικό σύνθημα χωρίς να εξετάζεις τα δεδομένα που υπάρχουν πίσω από αυτό.
Η Αθήνα χρειάζεται περισσότερη καθαριότητα, καλύτερη οργάνωση, αυστηρότερους ελέγχους στην εστίαση και ουσιαστική στήριξη από την κεντρική διοίκηση.
Χρειάζεται, όμως, και δημοσιογράφους που να ερευνούν, να συγκρίνουν και να παρουσιάζουν ολόκληρη την εικόνα.
Όχι δημοσιογράφους της… μάκας.
Η Αθήνα δεν καθαρίζει με μαγικά ραβδιά. Καθαρίζει με προσωπικό, σχέδιο, εξοπλισμό, υποδομές, έλεγχο και καθημερινή δουλειά.
Η αξιολόγηση της δημοτικής αρχής θα πρέπει να γίνεται με βάση τα πραγματικά αποτελέσματα στους δρόμους και στις γειτονιές. Και αυτό απαιτεί κάτι πολύ απλό: περισσότερο ρεπορτάζ και λιγότερα έτοιμα αφηγήματα.
