ΔΙΕΘΝΗ
Νέα “σφαγή αμάχων” στη Γάζα – Ο Δούκας με ανάρτησή του “σπάει τη σιωπή”
Μια καθαρή και γενναία στάση απέναντι στη φρίκη της Γάζας πήρε ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, με δημόσια ανάρτησή του, την ώρα που 800 άμαχοι έχουν σκοτωθεί μέσα σε λίγες εβδομάδες περιμένοντας σε ουρές για λίγο φαγητό ή νερό. Μια στάση που έρχεται σε πλήρη αντίθεση με τη σιωπή της ελληνικής κυβέρνησης και επιβεβαιώνει τον θεσμικό και ηθικό ρόλο που μπορεί –και πρέπει– να έχει η Τοπική Αυτοδιοίκηση όταν το διεθνές δίκαιο καταρρέει.
«800 άμαχοι σκοτώθηκαν περιμένοντας για τρόφιμα. Χθες, ο ισραηλινός στρατός χτύπησε το τελευταίο εργοστάσιο αφαλάτωσης στη Γάζα. Τώρα, δεν έχουν ούτε νερό. Πείνα, βομβαρδισμοί και δίψα.
25 δυτικές χώρες —ανάμεσά τους 21 ευρωπαϊκές— ζητούν άμεση κατάπαυση του πυρός και καταδικάζουν τη σφαγή. Δυστυχώς, όχι η Ελλάδα.
Είναι αδιανόητο ο “πολιτισμένος κόσμος” να παρακολουθεί αδρανής αυτή τη σφαγή, σε κοινή θέα.
#GazaUnderAttack»
Με αυτή τη λιτή αλλά συγκλονιστική παρέμβαση, ο Χάρης Δούκας αναδεικνύει την ανάγκη η Ελλάδα να πάρει καθαρή θέση απέναντι σε όσα συντελούνται στη Λωρίδα της Γάζας – όχι ως πράξη διπλωματικού ακτιβισμού, αλλά ως υποχρέωση μιας χώρας που θέλει να λέγεται ευρωπαϊκή, δημοκρατική και πολιτισμένη.
Η ανάρτησή του αποτελεί ηχηρό κατηγορώ απέναντι στη σιωπή της ελληνικής κυβέρνησης, την ώρα που 25 χώρες της Δύσης –ανάμεσά τους και σχεδόν όλες οι ευρωπαϊκές– έχουν ήδη ζητήσει επίσημα άμεση κατάπαυση του πυρός και καταδικάζουν την αδιάκριτη χρήση βίας κατά αμάχων από τις ισραηλινές ένοπλες δυνάμεις.
Το χτύπημα στο τελευταίο εργοστάσιο αφαλάτωσης της Γάζας, όπως επισημαίνει ο Δούκας, έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά από εγκλήματα πολέμου που έχουν μετατρέψει τη Λωρίδα σε θάλαμο θανάτου: δίψα, πείνα, συνεχείς βομβαρδισμοί, στόχευση αμάχων και αδυναμία παροχής ανθρωπιστικής βοήθειας.
Κι όμως, ενώ ολόκληρος ο κόσμος βράζει, η Ελλάδα επιλέγει να σωπάσει. Δεν συνυπογράφει τις διεθνείς πρωτοβουλίες για ειρήνη. Δεν στέλνει μήνυμα καταδίκης. Δεν τολμά να διατυπώσει δημόσια λέξεις όπως «σφαγή» ή «ανθρωπιστικό έγκλημα». Σε αυτή τη σιωπή, η φωνή του Χάρη Δούκα ξεχωρίζει όχι μόνο ως πράξη αντίστασης, αλλά ως πράξη ηθικής υποχρέωσης.
Η στάση του Δημάρχου Αθηναίων υπενθυμίζει ότι υπάρχουν ακόμα πολιτικές φωνές που αρνούνται να κλείσουν τα μάτια μπροστά στη γενοκτονία. Φωνές που δεν υπολογίζουν το διπλωματικό “κόστος”, αλλά στέκονται στο πλευρό του δικαίου. Δεν μπορεί να υπάρχει «ουδετερότητα» απέναντι στον θάνατο παιδιών, ούτε «ίσες αποστάσεις» απέναντι στην πείνα και τη δίψα ως όπλα πολέμου.
Η Ελλάδα –μια χώρα που έχει ζήσει την προσφυγιά, τον πόλεμο, την κατοχή– δεν μπορεί να σωπαίνει. Η στάση της κυβέρνησης Μητσοτάκη να αγνοεί το διεθνές αίτημα για κατάπαυση του πυρός, την ώρα που χιλιάδες άμαχοι αφανίζονται, αποτελεί στίγμα που δεν θα ξεχαστεί.
