7 στους 10 πολίτες “βλέπουν” πρόωρες εκλογές εντός του 2025 – Καμπανάκι δυσπιστίας για την κυβέρνηση Μητσοτάκη

Η πλειονότητα των πολιτών δεν φαίνεται να συμμερίζεται τις διαβεβαιώσεις του Πρωθυπουργού περί εξάντλησης της τετραετίας. Σύμφωνα με διαδικτυακή έρευνα που διεξήγαγε η εφημερίδα The Socialist, το 70% των ερωτηθέντων θεωρεί σχεδόν βέβαιο ότι η χώρα θα οδηγηθεί σε πρόωρες εθνικές εκλογές εντός του 2025, με πολλούς να «βλέπουν» ακόμη και το φθινόπωρο ως πιθανό χρόνο διεξαγωγής τους. Μόλις 3 στους 10 δηλώνουν ότι εμπιστεύονται τον Πρωθυπουργό και την πρόθεσή του να ολοκληρώσει την κυβερνητική θητεία.

Το εύρημα αυτό δεν αφορά απλώς μια αίσθηση εκλογολογίας, αλλά αντικατοπτρίζει τη βαθιά δυσπιστία απέναντι στο πολιτικό σύστημα και τις κυβερνητικές επιλογές. Η πλειοψηφία των πολιτών δεν ερμηνεύει τις πρόωρες εκλογές ως ενδεχόμενο που εξαρτάται μόνο από στρατηγικούς σχεδιασμούς ή εξωτερικές συγκυρίες· τις συνδέει άμεσα με την ανάγκη πολιτικής κάθαρσης και ανανέωσης της εντολής, σε μια περίοδο που το ένα σκάνδαλο διαδέχεται το άλλο.

Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ, που πρόσφατα ήρθε στο φως της δημοσιότητας, με αδιαφανείς χρηματοδοτήσεις και σκιώδεις διαδρομές εκατομμυρίων ευρώ σε ημετέρους, ενίσχυσε τη λαϊκή απαίτηση για λογοδοσία. Όπως αναφέρουν αρκετοί σχολιαστές στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, «μια κυβέρνηση που υπόσχεται διαφάνεια, αλλά αποτυγχάνει να προλάβει ή να καταπολεμήσει τέτοια φαινόμενα, δεν μπορεί να αξιώνει παράταση του πολιτικού της χρόνου».

Η ανάγκη πρόωρης προσφυγής στις κάλπες δεν αποτελεί απλώς πρόβλεψη, αλλά επιθυμία ενός μεγάλου μέρους του εκλογικού σώματος, που βλέπει την παρούσα κυβέρνηση να φθίνει πολιτικά, ηθικά και κοινωνικά. Η αναντιστοιχία ανάμεσα στο κυβερνητικό αφήγημα περί σταθερότητας και στην πραγματικότητα των συνεχόμενων κρίσεων (ακρίβεια, δημόσια υγεία, θεσμική διολίσθηση) τροφοδοτεί την πεποίθηση ότι η χώρα θα βρεθεί σύντομα σε εκλογικό κύκλο.

Μπορεί το Μέγαρο Μαξίμου να προβάλλει ως προτεραιότητα τη θεσμική συνέχεια και την «ευθύνη της διακυβέρνησης», ωστόσο η κοινωνική βάση δείχνει να έχει ήδη μετατοπιστεί αλλού, αναζητώντας διέξοδο στην ανανέωση. Οι πολίτες, περισσότερο καχύποπτοι και υποψιασμένοι από ποτέ, απαιτούν πολιτική λογοδοσία, και το αίτημα αυτό παίρνει τη μορφή εκλογικής απαίτησης – όχι κάποιας «καπρίτσιας» ατζέντας, αλλά μιας εσωτερικής ανάγκης για επανεκκίνηση του πολιτικού σκηνικού.

Η έρευνα του The Socialist αποτυπώνει μια βαθύτερη κοινωνική και πολιτική ανησυχία: δεν πρόκειται απλώς για δυσαρέσκεια προς το κυβερνών κόμμα, αλλά για ευρύτερη απονομιμοποίηση του αφηγήματος περί «σταθερότητας». Η κυβερνητική ρητορική, που στηρίζεται στην επιτυχία μεγάλων έργων και διεθνών επενδύσεων, φαίνεται να μην αρκεί για να αντιστρέψει το κλίμα δυσπιστίας και πολιτικής κόπωσης που διαχέεται στα μεσαία και χαμηλά κοινωνικά στρώματα.

Ιδιαίτερη σημασία έχει και το γεγονός ότι το αίσθημα αυτό διατρέχει οριζόντια την κοινωνία, ανεξάρτητα από ιδεολογικές ή κομματικές προτιμήσεις. Οι πολίτες δεν βλέπουν τις πρόωρες εκλογές ως πράξη αποσταθεροποίησης, αλλά ως ευκαιρία για πολιτική αποτίμηση και ανασυγκρότηση. Ακόμη και παραδοσιακοί ψηφοφόροι της Νέας Δημοκρατίας, σε ανεπίσημα σχόλια ή αναρτήσεις, εκφράζουν αμηχανία και απογοήτευση για την πορεία της κυβέρνησης, ιδίως σε ζητήματα διαφάνειας, θεσμών και λογοδοσίας.

Η υπόθεση ΟΠΕΚΕΠΕ –ένα ακόμη επεισόδιο σε μια μακρά σειρά σκανδάλων που περιλαμβάνουν από υποκλοπές μέχρι ευνοϊκές ρυθμίσεις για επιχειρηματικά συμφέροντα– φαίνεται να λειτουργεί ως καταλύτης στη συνείδηση των πολιτών. Όταν η ίδια η διαχείριση του αγροτικού κόσμου, που υποφέρει από ακρίβεια, ξηρασία και εγκατάλειψη, συνδέεται με καταγγελίες για διασπάθιση δημόσιου χρήματος, η αγανάκτηση μετατρέπεται σε απαίτηση πολιτικής αλλαγής.

Η αίσθηση ότι «κάτι τελειώνει» είναι διάχυτη. Κι αυτό δεν αφορά μόνο την κυβέρνηση, αλλά ευρύτερα το μοντέλο εξουσίας όπως οικοδομήθηκε την τελευταία δεκαετία: συγκεντρωτικό, αδιαφανές, πελατειακό. Η κοινή γνώμη ζητά κάθαρση, εναλλακτικές φωνές και δημοκρατική επανεκκίνηση, και σε αυτή τη συγκυρία, οι πρόωρες εκλογές φαντάζουν περισσότερο ως κοινωνική αναγκαιότητα παρά ως πολιτική επιλογή.

Σε κάθε περίπτωση, η έρευνα του The Socialist λειτουργεί ως βαρόμετρο της πολιτικής ατμόσφαιρας και ενισχύει την αίσθηση ότι βρισκόμαστε σε φάση προεκλογικής ωρίμανσης, είτε το παραδέχεται είτε όχι το Μαξίμου. Το μόνο βέβαιο είναι πως, αν η κυβέρνηση συνεχίσει να αγνοεί τα σημάδια, το πολιτικό κόστος δεν θα μπορέσει να το ανατρέψει ούτε με εξαγγελίες έργων, ούτε με ανασχηματισμούς. Οι πολίτες μιλούν – και αυτή τη φορά, φαίνεται πως ζητούν κάλπη.