Ακρίβεια στο νερό: Η κυβέρνηση υποσχέθηκε “φθηνό νερό” και ανακοίνωσε αυξήσεις. Ποιόν νομίζουν ότι κοροϊδεύουν;

Στην εκδήλωση για τα 100 χρόνια της ΕΥΔΑΠ, εκεί όπου η κοινωνία περίμενε καθαρές δεσμεύσεις για την προστασία του βασικότερου δημόσιου αγαθού, η κυβέρνηση επέλεξε να πετάξει τη “βόμβα”: αυξήσεις στα τιμολόγια του νερού. Ο πρωθυπουργός διαβεβαίωνε για “φθηνό νερό” και “δημόσιο χαρακτήρα”, την ίδια ώρα που η ηγεσία της εταιρείας μιλούσε για “αναθεώρηση τιμολογιακής πολιτικής”. Ειλικρινά, από πότε οι αυξήσεις βαφτίζονται “αναθεώρηση” και μάλιστα με φόντο κυβερνητικά χαμόγελα;

Την ώρα που η κοινωνία στενάζει από λογαριασμούς ενέργειας, ακρίβεια στα βασικά είδη και αβάσταχτο κόστος ζωής, η κυβέρνηση Μητσοτάκη αποφασίζει να χρεώσει ακόμη και το νερό. Το απολύτως απαραίτητο για τη ζωή αγαθό, που η ίδια μέχρι χθες διακήρυσσε ότι “θα παραμείνει υπό δημόσιο έλεγχο” και “στην υπηρεσία του πολίτη”.

Αν αυτό δεν είναι πρόκληση, τότε τι είναι;

Οι μεγάλες εξαγγελίες για “Εύρυτο”, επενδύσεις, smart meters και “ευελιξία” μόνο ερωτήματα γεννούν. Γιατί χρειάζεται “ευελιξία” στη μισθοδοσία και στους όρους εργασίας μιας εταιρείας που διαχειρίζεται δημόσιο αγαθό; Ποια συμφέροντα βολεύει αυτός ο δρόμος; Γιατί η κυβέρνηση νιώθει την ανάγκη να επαναλαμβάνει μονότονα ότι το νερό “μένει δημόσιο”; Αν δεν υπήρχε προβληματισμός για το αντίθετο, θα υπήρχε άραγε τόση φλυαρία διαβεβαιώσεων;

Με πρόσχημα την κλιματική κρίση, επιχειρείται ένα επικίνδυνο πέρασμα: από το δικαίωμα στο νερό, στο “πληρώνεις για να έχεις”. Ένας δρόμος γνώριμος, που πάντα οδηγεί στο ίδιο αποτέλεσμα. Επιβάρυνση για τους πολίτες, άνεση και προνόμια για λίγους.

Το νερό δεν είναι προϊόν ραφιού. Δεν μπαίνει σε λογιστικά excel και επικοινωνιακές φιέστες. Δεν είναι “success story”, είναι πυλώνας κοινωνικού δικαίου. Και η κοινωνία έχει δικαίωμα να ρωτήσει:

Όταν η κυβέρνηση μιλά για “φθηνό νερό”, σε ποιους απευθύνεται; Σε αυτούς που βλέπουν ήδη το πορτοφόλι τους άδειο; Ή σε εκείνους που θεωρούν το δημόσιο αγαθό “ευκαιρία επένδυσης”;

Το νερό ανήκει στους πολίτες και σε καμία κυβέρνηση δεν επιτρέπεται να το μετατρέψει σε προνόμιο αντί για δικαίωμα.