Από τη Δεξιά του «Α και ΟΥ» στη Δεξιά του «φύγε από δω, ρε» – Με τον Χάρη Δούκα, χωρίς «ναι μεν, αλλά»!

Γράφει ο Γαβρής Άγγελος

Όταν εδώ και καιρό ο Δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, ζητούσε ονομαστική ψηφοφορία στο συνέδριο της ΚΕΔΕ, κάποιοι μάλλον δαγκώνονταν. Ίσως γιατί δεν έχουν ξεχάσει το παραλίγο στραπάτσο του προηγούμενου συνεδρίου. Ίσως γιατί γνωρίζουν πολύ καλά ότι άλλο πράγμα είναι οι συσχετισμοί που διαμορφώνονται στους κομματικούς διαδρόμους και άλλο η πραγματική βούληση των αιρετών.

Και φτάσαμε στο σημείο να βλέπουμε εικόνες που δεν τιμούν ούτε την Αυτοδιοίκηση ούτε τη Δημοκρατία. Τσαμπουκάδες, σπρωξίματα, μικρόφωνα που αλλάζουν χέρια μέσα στην ένταση και κραυγές «φύγε από δω, ρε», με αποδέκτη τον εκλεγμένο Δήμαρχο της πρωτεύουσας της χώρας. Λες και απευθύνονται σε κανένα σχολιαρόπαιδο. Λες και η πολιτική αντιπαράθεση είναι διαγωνισμός τραμπουκισμού.

Και όλα αυτά την ώρα που η αυτοδιοικητική παράταξη με επικεφαλής τον Χάρη Δούκα κατέθετε πολιτική πλατφόρμα για την επιβίωση, την αξιοπρέπεια και την οικονομική αυτοτέλεια των δήμων. Για μια Αυτοδιοίκηση που δεν θα εκλιπαρεί για τα αυτονόητα, δεν θα λειτουργεί ως φτωχός συγγενής της κεντρικής εξουσίας και δεν θα αντιμετωπίζεται ως προέκταση του εκάστοτε κυβερνητικού μηχανισμού.

Το «Α και ΟΥ» φαίνεται πως κάποιοι δεν μπορούν να το βγάλουν από μέσα τους. Αυτός είναι ο πολιτικός τους πολιτισμός. Όταν στερεύουν τα επιχειρήματα, περισσεύουν οι φωνές. Όταν ενοχλεί η δημοκρατική διαδικασία, επιστρατεύεται ο τσαμπουκάς. Και όταν κάποιος τολμά να αμφισβητήσει την κομματική πειθαρχία, αντιμετωπίζεται περίπου ως ανεπιθύμητος.

Η ελληνική Δεξιά κουβαλά ιστορικά βαριές σκιές. Τη «βία και νοθεία», το παρακράτος, τις αυταρχικές πρακτικές. Και στη σύγχρονη πολιτική πραγματικότητα, το σκάνδαλο των υποκλοπών αποτελεί μια ακόμη βαθιά πληγή για το κράτος δικαίου. Δεν ταυτίζονται όλες οι εποχές ούτε όλοι οι άνθρωποι. Αλλά ο αυταρχισμός, όποτε εμφανίζεται, πρέπει να κατονομάζεται και να καταδικάζεται. Χωρίς εκπτώσεις.

Η Αυτοδιοίκηση δεν είναι κομματικό φέουδο της Νέας Δημοκρατίας. Δεν ανήκει σε καμία κυβερνητική πλειοψηφία, σε κανέναν μηχανισμό και σε κανέναν πρόθυμο χειροκροτητή της εξουσίας.

Ανήκει στους πολίτες και στους εκλεγμένους εκπροσώπους τους. Και όποιος φοβάται την ονομαστική ψηφοφορία, οφείλει πρώτα απ’ όλα να εξηγήσει γιατί φοβάται να καταγραφεί δημόσια η θέση κάθε αιρετού.

Ο Χάρης Δούκας επέλεξε να συγκρουστεί πολιτικά, να καταθέσει συγκεκριμένη πρόταση και να διεκδικήσει μια Αυτοδιοίκηση όρθια, ανεξάρτητη και αξιοπρεπή. Αυτό είναι το ουσιαστικό διακύβευμα. Και απέναντι σε συμπεριφορές που επιχειρούν να αντικαταστήσουν τον πολιτικό διάλογο με τις κραυγές, δεν χωρούν ίσες αποστάσεις.

Αδιαμφισβήτητα. Χωρίς αστερίσκους. Χωρίς «ναι μεν, αλλά». Με τον Χάρη Δούκα!