Αποχώρηση-βόμβα από το κόμμα Κασσελάκη: Η Έφη Μιχελάκη φεύγει καταγγέλλοντας αποκλεισμούς και εσωκομματικό εκφυλισμό

Η εικόνα του κόμματος των Δημοκρατών ως ενός νέου πολιτικού εγχειρήματος που θα έφερνε «καθαρό αέρα» στην Κεντροαριστερά δέχεται ακόμη ένα ισχυρό πλήγμα. Η αναπληρώτρια εκπρόσωπος Τύπου, Έφη Μιχελάκη, ανακοίνωσε την αποχώρησή της εξαπολύοντας βαρύτατες αιχμές για τη λειτουργία του κόμματος και αφήνοντας σαφείς υπαινιγμούς για έναν μηχανισμό που, όπως υποστηρίζει, κατέληξε να αναπαράγει όσα υποτίθεται ότι πολεμούσε.

Δεν πρόκειται για ένα τυχαίο στέλεχος. Η Μιχελάκη υπήρξε από τους ανθρώπους που επένδυσαν πολιτικά στον Στέφανο Κασσελάκη από την πρώτη στιγμή, τον στήριξαν στις εσωκομματικές συγκρούσεις και βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή της δημιουργίας του νέου φορέα. Γι’ αυτό και η αποχώρησή της αποκτά χαρακτηριστικά πολιτικής καταγγελίας και όχι απλής προσωπικής διαφοροποίησης.

Στην ανάρτησή της περιγράφει ένα κόμμα που εγκλωβίστηκε σε κλειστές ομάδες, αποκλεισμούς και εσωστρέφεια. Μιλά για ένα πολιτικό σχέδιο που συρρικνώθηκε, για θεμέλια που «στένεψαν» και για μια κατάσταση στην οποία δεν υπάρχει πλέον χώρος για ουσιαστική πολιτική σκέψη και δημοκρατική λειτουργία. Η φράση της ότι «όταν ένας πολιτικός χώρος μοιάζει με αυτό που ήθελε να πολεμήσει δεν αφήνει επιλογές» αποτελεί ίσως το πιο σκληρό πολιτικό σχόλιο που έχει διατυπωθεί μέχρι σήμερα από στέλεχος που βρισκόταν τόσο κοντά στην ηγεσία.

Ακόμη μεγαλύτερη αίσθηση προκαλεί η δημόσια αναφορά της στα διαδικτυακά τρολ που, όπως υποστηρίζει, επιτίθενται σε όσους διαφωνούν. Η αιχμή απευθύνεται ευθέως προς τον Στέφανο Κασσελάκη, τον οποίο καλεί να αναλάβει πρωτοβουλία για να σταματήσει το φαινόμενο. Όταν τέτοιες καταγγελίες προέρχονται από πρόσωπα που μέχρι χθες υπερασπίζονταν με θέρμη την ηγεσία, αποκτούν ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα.

Η αποχώρηση της Μιχελάκη έρχεται να προστεθεί σε μια σειρά εσωτερικών αναταράξεων που ενισχύουν την εικόνα ενός κόμματος το οποίο δυσκολεύεται να αποκτήσει σταθερή πολιτική ταυτότητα και οργανωτική συνοχή. Το γεγονός ότι η ίδια επιλέγει να κλείσει την πολιτική της διαδρομή στους Δημοκράτες επικαλούμενη τον Ανδρέα Παπανδρέου και τις αξίες που, κατά την άποψή της, την καθόρισαν πολιτικά, λειτουργεί ταυτόχρονα ως αποχαιρετισμός αλλά και ως έμμεση αποδοκιμασία της σημερινής πορείας του κόμματος.

Για τον Στέφανο Κασσελάκη, η απώλεια μιας ακόμη προβεβλημένης συνεργάτιδας ίσως είναι λιγότερο σημαντική από το πολιτικό μήνυμα που εκπέμπει η αποχώρησή της. Όταν ακόμη και όσοι βοήθησαν να χτιστεί το εγχείρημα καταγγέλλουν ότι αυτό μετατρέπεται σε αυτό που υποσχόταν να ανατρέψει, τότε το πρόβλημα παύει να αφορά τα πρόσωπα και αφορά πλέον την ίδια τη φυσιογνωμία του κόμματος.