Αποκαλυπτική συνέντευξη Γιώργου Παπανδρέου – Τι είπε για το περίφημο “λεφτά υπάρχουν”

ΘΕΜΑ: Γ. Παπανδρέου: «Αυτό που λείπει από τον δημόσιο βίο είναι οι μεγάλες, τολμηρές αποφάσεις»

Με σαφές πολιτικό στίγμα και διάθεση παρέμβασης στο δημόσιο διάλογο, ο πρώην Πρωθυπουργός Γιώργος Παπανδρέου μιλά στο Βήμα της Κυριακής, υπερασπιζόμενος τις αποφάσεις της κυβέρνησής του το 2010, επαναφέροντας τη συζήτηση για τη μνημονιακή επιλογή, την πολιτική ευθύνη και τις βαθιές παθογένειες του ελληνικού κράτους.

«Αυτό που εξακολουθεί να λείπει από τον δημόσιο βίο είναι οι μεγάλες, τολμηρές αποφάσεις. Αυτές σπάνε τον φαύλο κύκλο παθογενειών που μας στοιχειώνουν διαχρονικά», αναφέρει χαρακτηριστικά, ενώ επισημαίνει ότι, αν και υπήρξαν λάθη επικοινωνιακά και στην πολιτική προετοιμασία, δεν θα άλλαζε τις στρατηγικές του επιλογές.

Ο κ. Παπανδρέου χαρακτηρίζει την περίφημη εξαγγελία από το Καστελλόριζο ως πράξη με «πρακτικό και συμβολικό βάρος», ενώ εξηγεί πως «η χώρα αντιμετώπιζε το δίλημμα: Πρόγραμμα προσαρμογής ή άτακτη χρεοκοπία και χάος». Υπογραμμίζει ότι η απόφαση για την ενεργοποίηση του μηχανισμού στήριξης είχε ληφθεί συλλογικά και με γνώση όλων των πολιτικών αρχηγών.

Ιδιαίτερη αναφορά κάνει στις φράσεις που στιγμάτισαν τη δημόσια συζήτηση εκείνης της εποχής: «Λεφτά υπάρχουν» και «Μαζί τα φάγαμε». «Η φράση ‘λεφτά υπάρχουν’ δεν ήταν σύνθημα ευκολίας», λέει, «ήταν καταγγελία. Για ένα κράτος που αιμορραγούσε από τη διαφθορά, τις αδιαφανείς συναλλαγές, το ρουσφέτι και τη σπατάλη. Ήταν κάλεσμα για ανατροπή, για επαναθεμελίωση της χώρας πάνω σε αξίες, διαφάνεια, αξιοκρατία και δίκαιη ανάπτυξη». Παράλληλα, σημειώνει πως «λεφτά υπάρχουν αν τα διεκδικήσεις, αν προσελκύσεις επενδύσεις, αν νοικοκυρέψεις το κράτος και αξιοποιήσεις τις παραγωγικές δυνατότητες της χώρας».

Απαντώντας και στην κριτική περί καθυστερημένων μέτρων, επισημαίνει ότι από το 2009 είχαν ληφθεί άμεσα δράσεις με περικοπές ύψους 15,9 δισ. ευρώ, που σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ συνιστούσαν το μεγαλύτερο πρόγραμμα προσαρμογής που είχε εφαρμοστεί ποτέ σε χώρα.

Ασκεί σκληρή κριτική στη σημερινή κυβέρνηση για τη διαχείριση των δημοσίων υποθέσεων, το έλλειμμα στρατηγικής, την εγκατάλειψη της παραγωγικής ανασυγκρότησης, αλλά και για την υπόθεση των Τεμπών. «Στα Τέμπη δεν μπόρεσε να εγκαταστήσει ηλεκτρονική σήμανση, ενώ τα χρήματα υπήρχαν. Μπόρεσε όμως να στήσει ένα παρακράτος παρακολούθησης και να συγκαλύψει το έγκλημα», σημειώνει.

Καταλήγοντας, ο Γιώργος Παπανδρέου δηλώνει ότι «οι κρίσεις δεν είναι τυχαίες, είναι προϊόν ενός αδιαφανούς, πελατειακού και άτολμου συστήματος. Και πάντα οι πολίτες πληρώνουν το κόστος. Εμείς; Χτυπήσαμε την καρδιά του προβλήματος. Γι’ αυτό μας φοβούνται και μας χτυπούν».