«Ασφυκτιά» η Θεσσαλονίκη ενόψει ΔΕΘ – Μαζικές πορείες κατά της κυβέρνησης Μητσοτάκη

Από νωρίς το απόγευμα του Σαββάτου, το κέντρο της Θεσσαλονίκης μετατράπηκε σε «απαγορευμένη ζώνη». Χιλιάδες εργαζόμενοι, συνταξιούχοι, φοιτητές, συνδικάτα και συλλογικότητες βγήκαν στους δρόμους ενόψει της 89ης ΔΕΘ, στέλνοντας ξεκάθαρο μήνυμα αγανάκτησης απέναντι στην κυβέρνηση Μητσοτάκη.

Με ισχυρές αστυνομικές δυνάμεις, κλούβες των ΜΑΤ και κιγκλιδώματα να περικυκλώνουν το Βελλίδειο Συνεδριακό Κέντρο, το σκηνικό θύμιζε «κατάσταση πολιορκίας». Στις 19:30 ο πρωθυπουργός ετοιμαζόταν να ανέβει στο βήμα, την ώρα που έξω, χιλιάδες πολίτες διαδήλωναν ενάντια στην ακρίβεια, την εργασιακή απορρύθμιση και την κοινωνική αδικία.

???? Η ΓΣΕΕ και η ΑΔΕΔΥ διεκδικούν επαναφορά συλλογικών διαπραγματεύσεων, αποκατάσταση 13ου και 14ου μισθού και ουσιαστικά μέτρα κατά της ακρίβειας.
???? Το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ βροντοφώναξαν «όχι στις 13 ώρες εργασίας», καλώντας σε αντίσταση απέναντι στην πολιτική που στραγγαλίζει τον εργαζόμενο και τον φτωχό.
???? Μελισσοκόμοι, κτηνοτρόφοι και συνταξιούχοι κατέβηκαν μαζικά στον δρόμο, απαιτώντας στήριξη στον πρωτογενή τομέα και αξιοπρεπείς συντάξεις.
???? Οι συγγενείς των θυμάτων των Τεμπών έδωσαν συγκλονιστικό παρών, φορώντας μπλουζάκια με συνθήματα «Δεν έχω οξυγόνο» και κρατώντας πλακάτ που ζητούν δικαιοσύνη για τους 57 αδικοχαμένους.

Στο πλευρό των διαδηλωτών βρέθηκαν ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, Σωκράτης Φάμελλος, και η επικεφαλής της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου. Όλοι μαζί, με πανό, συνθήματα και παλμό, ενώθηκαν σε μια φωνή διαμαρτυρίας χωρίς διαχωρισμούς.

Την ίδια ώρα, έξι σταθμοί του Μετρό Θεσσαλονίκης έκλεισαν με εντολή της Αστυνομίας, προκαλώντας ασφυξία στις μετακινήσεις των πολιτών. Σαφής απόδειξη ότι η κυβέρνηση δεν φοβάται τίποτα άλλο περισσότερο από τον ίδιο τον λαό της.

Η εικόνα στη Θεσσαλονίκη ήταν αποκαλυπτική: από τη μια, ένας πρωθυπουργός απομονωμένος μέσα σε ένα φρούριο αστυνομικών δυνάμεων, και από την άλλη, ένας λαός που φώναζε για δικαιοσύνη, αξιοπρέπεια και ελπίδα.

Η ΔΕΘ του 2025 δεν θα γραφτεί ως «γιορτή επενδύσεων» αλλά ως η χρονιά που η κοινωνία γύρισε την πλάτη στην κυβέρνηση της ακρίβειας, της αδιαφορίας και της καταστολής.