Χάρης Δούκας: Η “εσωστρέφεια” δεν γεννιέται από τη διαφωνία, αλλά από τον αποκλεισμό της

Η παρέμβαση του Χάρη Δούκα στο «Face2Face» των ΝΕΩΝ δεν εντάσσεται στην τρέχουσα εσωκομματική αντιπαράθεση με όρους τακτικής. Αποτελεί μια συνειδητή πολιτική πράξη, με σαφές περιεχόμενο και καθαρό αποδέκτη: ένα ΠΑΣΟΚ που κινδυνεύει να παγιωθεί στη στασιμότητα, την ώρα που η κοινωνία μετακινείται, πιέζεται και αναζητά πειστική προοδευτική διέξοδο.

Η διατύπωση «είμαστε καθηλωμένοι» δεν λειτουργεί ως σχήμα λόγου. Είναι πολιτική διάγνωση. Ο Δούκας περιγράφει μια παράταξη που, παρά την ιστορική της διαδρομή, αδυνατεί να μεταφράσει την κοινωνική δυσαρέσκεια σε πολιτική δυναμική. Δημοσκοπικά ευρήματα, δημόσια παρουσία και πολιτική ατζέντα συνθέτουν την ίδια εικόνα: απουσία στρατηγικού άλματος. Και αυτή η απουσία δεν είναι ουδέτερη. Ευνοεί το κυβερνητικό στρατόπεδο και εγκλωβίζει το ΠΑΣΟΚ σε ρόλο διαχειριστικής αντιπολίτευσης.

Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρίσκεται η ανάγκη σαφούς πολιτικού στίγματος. Η επιμονή του στο ψήφισμα που αποκλείει ρητά τη συνεργασία με τη Νέα Δημοκρατία δεν αφορά ιδεολογικές περιχαρακώσεις, αλλά την αποκατάσταση της πολιτικής αξιοπιστίας. Σε μια περίοδο θεσμικής φθοράς, σκανδάλων και κοινωνικών ανισοτήτων, η αμφισημία δεν εκλαμβάνεται ως ωριμότητα, αλλά ως σιωπηρή συναίνεση. Το μήνυμα Δούκα είναι σαφές: χωρίς καθαρό προοδευτικό μέτωπο, το ΠΑΣΟΚ δεν πείθει, δεν εμπνέει και τελικά δεν διεκδικεί.

Η αναφορά του σε προοδευτικές συνεργασίες, συμπεριλαμβανομένου του ενδεχόμενου διαλόγου με τον Αλέξη Τσίπρα στο μέλλον, τίθεται σε απολύτως πολιτικούς όρους. Δεν πρόκειται για κινήσεις κορυφής ούτε για ανακύκλωση προσώπων, αλλά για συγκρότηση πλαισίου, προγράμματος και κατεύθυνσης. Η φράση «εμείς βάζουμε το πλαίσιο» αποτυπώνει μια αντίληψη ηγεμονίας περιεχομένου και όχι μηχανισμών.

Ιδιαίτερη βαρύτητα αποκτούν και οι αιχμές για την εσωκομματική δημοκρατία. Οι τριβές στις Νομαρχιακές Οργανώσεις, οι καταγγελίες για «καρατομήσεις» εκλεγμένων στελεχών και η απουσία συλλογικής ενημέρωσης των οργάνων αναδεικνύουν ένα βαθύτερο πρόβλημα: την απόσταση μεταξύ ηγεσίας και βάσης. Ο Δούκας υπενθυμίζει ότι χωρίς δημοκρατικές διαδικασίες στο εσωτερικό, καμία εξωστρέφεια δεν μπορεί να είναι πειστική. Η εσωστρέφεια δεν γεννιέται από τη διαφωνία, αλλά από τον αποκλεισμό της.

Η πολιτική τοποθέτηση του δημάρχου Αθηναίων δεν είναι ρήξη για τη ρήξη. Είναι πρόσκληση για αλλαγή πορείας. Δεν χαϊδεύει αυτιά, ούτε υποτιμά τις δυσκολίες. Αντίθετα, θέτει το πραγματικό δίλημμα με όρους ευθύνης: το ΠΑΣΟΚ είτε θα επαναπροσδιορίσει τη στρατηγική του με καθαρό προοδευτικό πρόσημο και εσωκομματική δημοκρατία, είτε θα συνεχίσει να «μετρά πληγές και ήττες». Και αυτή τη φορά, όπως προειδοποιεί, δεύτερη ευκαιρία δεν θα υπάρξει.