Δημόσια σχολεία: Πάνω από 10.000 κενά καταγγέλλει η ΔΟΕ – Εκπαιδευτικοί των 815 ευρώ ψάχνουν σπίτι για να διδάξουν

Η σχολική χρονιά άρχισε, αλλά σύμφωνα με τον πρόεδρο της ΔΟΕ Νίκο Βουρδουμπά οι ελλείψεις στην Πρωτοβάθμια ξεπερνούν τις 10.000 θέσεις – Στο «κόκκινο» ειδική αγωγή και παράλληλη στήριξη, ενώ το στεγαστικό διώχνει αναπληρωτές από νησιά και τουριστικές περιοχές

Το πρώτο κουδούνι χτύπησε και τα παιδιά επέστρεψαν στις τάξεις, όμως πίσω από την κυβερνητική εικόνα ενός εκπαιδευτικού συστήματος που ξεκίνησε οργανωμένα τη νέα χρονιά, οι καταγγελίες των εκπαιδευτικών περιγράφουν μια πολύ διαφορετική πραγματικότητα.

Χιλιάδες κενά, προβλήματα στην ειδική αγωγή, συγχωνεύσεις, γερασμένες υποδομές και εκπαιδευτικοί που δυσκολεύονται ακόμη και να βρουν σπίτι στον τόπο όπου διορίζονται συνθέτουν το τοπίο με το οποίο ξεκινά η νέα σχολική περίοδος.

Σύμφωνα με όσα καταγγέλλει στο «Ποντίκι» ο πρόεδρος της Διδασκαλικής Ομοσπονδίας Ελλάδας, Νίκος Βουρδουμπάς, τα κενά στην Πρωτοβάθμια Εκπαίδευση ξεπερνούν τις 10.000 θέσεις.

Ιδιαίτερα έντονο εμφανίζεται το πρόβλημα στην Αττική. Όπως αναφέρει, μόνο στις δύο μεγάλες Διευθύνσεις Εκπαίδευσης, την Α’ και τη Γ’ Αθήνας, τα κενά υπερβαίνουν τις 2.000 θέσεις, ενώ σε ολόκληρη την Αττική ξεπερνούν τις 3.000.

Πίσω από τους αριθμούς βρίσκονται σχολικές τάξεις. Κάθε θέση που παραμένει ακάλυπτη μπορεί να σημαίνει χαμένες διδακτικές ώρες, προσωρινές λύσεις και μεγαλύτερη πίεση στους εκπαιδευτικούς που βρίσκονται ήδη στα σχολεία.

Ειδική αγωγή: Καταγγελίες ότι δεν καλύπτεται ούτε το 50% των αναγκών

Ακόμη πιο κρίσιμη παρουσιάζεται η εικόνα στην ειδική αγωγή και στην παράλληλη στήριξη.

Σύμφωνα με τις καταγγελίες της ΔΟΕ, σε αρκετές περιπτώσεις δεν καλύπτεται ούτε το 50% των αναγκών, με άμεσες συνέπειες για παιδιά που χρειάζονται εξειδικευμένη εκπαιδευτική υποστήριξη.

Το πρόβλημα, μάλιστα, δεν εξαντλείται στον συνολικό αριθμό των αναπληρωτών. Υπάρχουν ειδικότητες στις οποίες οι προσλήψεις, σύμφωνα με την εκπαιδευτική ομοσπονδία, δεν επαρκούν για να καλυφθούν οι ανάγκες.

Την ίδια στιγμή, οι συγχωνεύσεις τμημάτων και σχολικών μονάδων αποτελούν ένα ακόμη πεδίο έντονης αντιπαράθεσης ανάμεσα στην εκπαιδευτική κοινότητα και την κυβέρνηση.

Εκπαιδευτικοί με 815 ευρώ και ενοίκια που δεν βγαίνουν

Το άλλο μεγάλο μέτωπο είναι πλέον η στέγαση.

Ένας νεοδιόριστος εκπαιδευτικός, σύμφωνα με τα στοιχεία που παραθέτει ο πρόεδρος της ΔΟΕ, ξεκινά με αποδοχές περίπου 815 ευρώ, ενώ οι αναπληρωτές μπορεί να τοποθετηθούν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά από τον τόπο κατοικίας τους.

Και εκεί αρχίζει ένας δεύτερος αγώνας: να βρεθεί σπίτι και να πληρωθούν ενοίκιο, μετακινήσεις και καθημερινά έξοδα με έναν μισθό που σε αρκετές τουριστικές περιοχές δεν αρκεί για να καλύψει το κόστος διαβίωσης.

Το πρόβλημα έχει πάρει ιδιαίτερα μεγάλες διαστάσεις σε νησιά και τουριστικούς προορισμούς, όπως τα Χανιά, όπου η αναζήτηση προσιτής κατοικίας μετατρέπεται σε πραγματικό εμπόδιο για την ανάληψη υπηρεσίας.

Είναι χαρακτηριστικό ότι, σύμφωνα με τα στοιχεία που επικαλείται ο Νίκος Βουρδουμπάς, περισσότεροι από 2.000 αναπληρωτές παραιτήθηκαν ή δεν ανέλαβαν υπηρεσία την προηγούμενη σχολική χρονιά.

Και κάπως έτσι δημιουργείται ένας φαύλος κύκλος: το κράτος προσλαμβάνει έναν εκπαιδευτικό για να καλύψει ένα κενό, αλλά ο ίδιος μπορεί να αδυνατεί οικονομικά να ζήσει στον τόπο όπου καλείται να εργαστεί.

Σχολεία που ψάχνουν πόρους για τις βασικές ανάγκες

Στην εξίσωση προστίθεται και η κατάσταση των σχολικών υποδομών.

Προβλήματα ασφάλειας, ελλείψεις εξοπλισμού και ανάγκες συντήρησης παραμένουν ανοιχτά σε πολλές σχολικές μονάδες, την ώρα που σχολεία αναζητούν εναλλακτικές πηγές χρηματοδότησης για να αντιμετωπίσουν ακόμη και καθημερινές ανάγκες.

Χορηγίες τραπεζών και επιχειρήσεων εμφανίζονται έτσι ως λύση για παρεμβάσεις που, σύμφωνα με την κριτική της εκπαιδευτικής κοινότητας, θα έπρεπε να καλύπτονται από τη δημόσια χρηματοδότηση.

Ο Νίκος Βουρδουμπάς αποδίδει την κατάσταση σε μια βαθύτερη πολιτική επιλογή, υποστηρίζοντας ότι η εκπαίδευση αντιμετωπίζεται ως «κόστος» και όχι ως δημόσιο αγαθό και συνδέοντας την υποχρηματοδότηση, τις ελλείψεις και τις συγχωνεύσεις με μια ευρύτερη λογική απαξίωσης της δημόσιας εκπαίδευσης.

Αυτή είναι η θέση της ΔΟΕ. Το δεδομένο που καλείται να απαντήσει η κυβέρνηση είναι πιο πρακτικό: εάν η νέα σχολική χρονιά ξεκίνησε πράγματι με την ετοιμότητα που διακηρύσσει, πόσα πραγματικά κενά εξακολουθούν να υπάρχουν σήμερα, πόσα παιδιά περιμένουν παράλληλη στήριξη και πόσοι εκπαιδευτικοί αδυνατούν να υπηρετήσουν επειδή ο μισθός τους δεν επαρκεί για τη στέγασή τους;

Γιατί τελικά η ετοιμότητα του δημόσιου σχολείου δεν μετριέται την ημέρα του αγιασμού. Μετριέται την επόμενη ημέρα, μέσα στην τάξη.