Connect with us

ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Δημοσκοπήσεις: ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ. αγγίζουν μαζί το 28% – Το μήνυμα που δεν μπορούν πλέον να αγνοούν οι προοδευτικές δυνάμεις

Η Αθήνα έδειξε ότι μια προοδευτική σύγκλιση μπορεί να ανατρέψει έναν φαινομενικά παγιωμένο συσχετισμό. Το αν αυτή η εμπειρία μπορεί να αποκτήσει ευρύτερα πολιτικά χαρακτηριστικά δεν θα κριθεί στις δημοσκοπήσεις.

Published

on

Η ΝΔ κινείται πλέον στη ζώνη του 29%-30%, ενώ το άθροισμα ΠΑΣΟΚ και Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης πλησιάζει σταθερά σε αντίστοιχα επίπεδα – Η αριθμητική δεν συνιστά αυτομάτως πολιτική συμμαχία, αλλά δημιουργεί ένα δεδομένο που επιβάλλει προγραμματικό διάλογο – Το παράδειγμα Δούκα και Ζαχαριάδη στην Αθήνα

Η νέα δημοσκόπηση της Opinion Poll δεν προσφέρεται μόνο για την καθιερωμένη ανάγνωση των ποσοστών κάθε κόμματος. Πίσω από τους αριθμούς αναδεικνύεται ένα πολύ πιο ενδιαφέρον πολιτικό δεδομένο: η απόσταση ανάμεσα στη Νέα Δημοκρατία και στο άθροισμα δύο βασικών δυνάμεων του προοδευτικού χώρου έχει περιοριστεί δραστικά.

Στην εκτίμηση ψήφου, η ΝΔ υποχωρεί στο 30,3%, η Ελληνική Αριστερή Συμπαράταξη (ΕΛ.Α.Σ.) βρίσκεται στο 15,9% και το ΠΑΣΟΚ ανεβαίνει στο 12,3%. Το άθροισμα των δύο τελευταίων φτάνει στο 28,2%.

Προφανώς, στην πολιτική ένα συν ένα δεν κάνει αυτομάτως δύο. Άλλο η δημοσκοπική πρόσθεση δύο ποσοστών και άλλο η δημιουργία μιας πολιτικά και κοινωνικά πειστικής προοδευτικής πλειοψηφίας. Όμως το 28,2% δεν μπορεί να περάσει απαρατήρητο, ιδιαίτερα όταν η ΝΔ βρίσκεται μόλις λίγο πάνω από το 30%.

Advertisement

Το 28,2% και η «Αλλαγή» στο 35,1%: Οι αριθμοί δείχνουν ότι υπάρχει χώρος για κάτι μεγαλύτερο

Το ενδιαφέρον γίνεται ακόμη μεγαλύτερο όταν η εικόνα αυτή συνδυαστεί με τα υπόλοιπα ευρήματα της έρευνας.

Το 35,1% δηλώνει ότι στην τελική επιλογή της ψήφου του θα μετρήσει η ανάγκη για «Αλλαγή», ενώ το 35,6% βάζει πρώτο κριτήριο την εγγύηση βελτίωσης του βιοτικού επιπέδου. Την ίδια ώρα, το 58,5% δηλώνει ότι το βιοτικό του επίπεδο έχει χειροτερέψει τον τελευταίο χρόνο και το 50,4% αποδίδει τη συνεχιζόμενη ακρίβεια στην αδυναμία της κυβέρνησης να αντιμετωπίσει το πρόβλημα.

Εδώ βρίσκεται ίσως η σημαντικότερη πολιτική ανάγνωση της δημοσκόπησης.

Υπάρχει κοινωνική δυσαρέσκεια. Υπάρχει αίτημα αλλαγής. Υπάρχουν προοδευτικές πολιτικές δυνάμεις που αθροιστικά πλησιάζουν τη ΝΔ. Αυτό που δεν υπάρχει ακόμη είναι μια πειστική κοινή πολιτική πρόταση που να μετατρέπει αυτά τα δεδομένα σε εναλλακτική διακυβέρνησης.

Advertisement

Και αυτό είναι πρωτίστως πολιτικό ζήτημα, όχι μαθηματικό.

ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ.: Ώρα να τελειώσουν οι άγονοι σκυλοκαβγάδες

Εάν υπάρχει ένα μήνυμα που εκπέμπουν οι αριθμοί, είναι ότι ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ. έχουν περισσότερα να κερδίσουν από έναν σοβαρό προγραμματικό ανταγωνισμό και διάλογο παρά από έναν διαρκή εμφύλιο στον προοδευτικό χώρο.

Οι προσωπικές αντιπαραθέσεις, οι χαρακτηρισμοί, οι εκατέρωθεν αποκλεισμοί και η τοξικότητα μπορεί να συσπειρώνουν πρόσκαιρα κομματικά ακροατήρια, αλλά δύσκολα απαντούν στο βασικό ερώτημα που θέτει η ίδια η κοινωνία: ποιος μπορεί να διαμορφώσει μια αξιόπιστη εναλλακτική πρόταση απέναντι στη Νέα Δημοκρατία;

Δεν χρειάζεται τα δύο κόμματα να συμφωνήσουν σε όλα. Ούτε ένας προγραμματικός διάλογος σημαίνει συγχώνευση, κατάργηση πολιτικών διαφορών ή τεχνητή ομογενοποίηση διαφορετικών πολιτικών χώρων.

Advertisement

Σημαίνει, όμως, ότι μπορούν να συζητήσουν σοβαρά για τα μεγάλα πεδία στα οποία υπάρχουν ή μπορούν να αναζητηθούν συγκλίσεις: ακρίβεια και εισόδημα, στεγαστική κρίση, ιδιωτικό χρέος, δημόσια Υγεία και Παιδεία, εργασιακά δικαιώματα, φορολογική δικαιοσύνη, θεσμοί, κράτος δικαίου και αυτοδιοίκηση.

Από εκεί πρέπει να αρχίσει η συζήτηση. Από την πολιτική και το πρόγραμμα, όχι από το ποιος θα επιβληθεί στον άλλον.

Η Αθήνα έδειξε ότι οι προοδευτικές συγκλίσεις μπορούν να ανατρέψουν συσχετισμούς

Υπάρχει άλλωστε ένα πρόσφατο πολιτικό προηγούμενο που δύσκολα μπορεί να αγνοηθεί: ο Δήμος Αθηναίων το 2023.

Στον πρώτο γύρο των δημοτικών εκλογών, ο Κώστας Μπακογιάννης είχε συγκεντρώσει 41,35%, έναντι 14,19% του Χάρη Δούκα και 13,36% του Κώστα Ζαχαριάδη. Η εικόνα έμοιαζε σχεδόν προδιαγεγραμμένη.

Advertisement

Δεν ήταν.

Μεταξύ πρώτου και δεύτερου γύρου, Δούκας και Ζαχαριάδης ένωσαν δυνάμεις σε μια καθαρή προοδευτική κατεύθυνση, με τον Χάρη Δούκα να φτάνει τελικά στο 55,96%, απέναντι στο 44,04% του Κώστα Μπακογιάννη.

Μέσα σε μία εβδομάδα, μια διαφορά 27,16 μονάδων του πρώτου γύρου μετατράπηκε σε νίκη του Χάρη Δούκα με 11,92 μονάδες διαφορά.

Δεν σημαίνει ότι το μοντέλο μιας δημοτικής αναμέτρησης μπορεί να μεταφερθεί μηχανικά στις εθνικές εκλογές. Αποδεικνύει, όμως, κάτι πολιτικά σημαντικό: όταν οι προοδευτικές δυνάμεις βρίσκουν ένα καθαρό πεδίο συνεννόησης και απευθύνονται σε ευρύτερα κοινωνικά ακροατήρια, οι συσχετισμοί μπορούν να αλλάξουν πολύ περισσότερο απ’ όσο δείχνει μια στατική ανάγνωση των ποσοστών.

Advertisement

Το ερώτημα δεν είναι ποιος θα νικήσει στον προοδευτικό εμφύλιο – Είναι ποιος μπορεί να αλλάξει την κυβέρνηση

Η Opinion Poll δεν αποδεικνύει ότι μια συνεργασία ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ. θα συγκέντρωνε αυτομάτως 28,2% στην κάλπη. Ούτε μπορεί κανείς να θεωρήσει δεδομένο ότι οι ψηφοφόροι των δύο κομμάτων θα μετακινούνταν χωρίς απώλειες σε οποιοδήποτε κοινό εγχείρημα.

Δείχνει όμως κάτι που δύσκολα παραβλέπεται: η ΝΔ δεν βρίσκεται πλέον απέναντι σε έναν προοδευτικό χώρο δημοσκοπικά ανύπαρκτο. Στη συγκεκριμένη μέτρηση βρίσκεται στο 30,3%, όταν ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ. αθροίζουν 28,2%.

Η απόσταση είναι μόλις 2,1 ποσοστιαίες μονάδες.

Γι’ αυτό και το πραγματικό ερώτημα για την επόμενη ημέρα δεν είναι ποιος θα κερδίσει ακόμη έναν γύρο εσωτερικής αντιπαράθεσης στον προοδευτικό χώρο.

Advertisement

Είναι εάν ΠΑΣΟΚ και ΕΛ.Α.Σ. μπορούν να καθίσουν στο ίδιο τραπέζι και να ξεκινήσουν έναν δημόσιο, σοβαρό και δεσμευτικό προγραμματικό διάλογο, διατηρώντας την πολιτική τους αυτονομία αλλά αναζητώντας κοινές απαντήσεις στα μεγάλα προβλήματα της χώρας.

Η Αθήνα έδειξε ότι μια προοδευτική σύγκλιση μπορεί να ανατρέψει έναν φαινομενικά παγιωμένο συσχετισμό. Το αν αυτή η εμπειρία μπορεί να αποκτήσει ευρύτερα πολιτικά χαρακτηριστικά δεν θα κριθεί στις δημοσκοπήσεις.

Θα κριθεί από το αν οι ηγεσίες του προοδευτικού χώρου αποφασίσουν ότι αντίπαλος είναι η συντηρητική διακυβέρνηση και όχι ο διπλανός τους.

Advertisement