Γερουλάνος στο 4ο συνέδριο ΠΑΣΟΚ: Σύστημα – Οργάνωση -Ενοτητα για την νίκη “

Σε υψηλούς τόνους και με σαφή στρατηγική στόχευση κινήθηκε η παρέμβαση του Παύλου Γερουλάνου στο 4ο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής, επιχειρώντας να χαράξει διακριτή γραμμή πολιτικής αυτονομίας και οργανωτικής ανασυγκρότησης. Από το βήμα της ολομέλειας, ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος έθεσε ως προϋπόθεση εκλογικής νίκης ένα τρίπτυχο που επανέλαβε εμφατικά: «Σύστημα, Οργάνωση και Ενότητα», δίνοντας το στίγμα μιας πιο πειθαρχημένης και επιθετικής πολιτικής μηχανής.

Η ομιλία του δεν άφησε περιθώρια παρερμηνειών ως προς τις στρατηγικές επιλογές. Με αιχμή την κατηγορηματική απόρριψη κάθε σεναρίου συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία και προσωπικά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ο Γερουλάνος περιέγραψε ένα καθαρό δίπολο: «Η ΝΔ είναι το πρόβλημα, το ΠΑΣΟΚ η λύση». Η αναφορά δεν ήταν απλώς ρητορική, αλλά εντάχθηκε σε μια ευρύτερη πολιτική αφήγηση περί θεσμικής εκτροπής, συγκέντρωσης εξουσίας και διεύρυνσης ανισοτήτων.

Στο επίπεδο της πολιτικής πρότασης, ο βουλευτής Α’ Αθηνών επανέφερε τον πυρήνα της σοσιαλδημοκρατικής ατζέντας, μιλώντας για «λαϊκές μεταρρυθμίσεις» με επίκεντρο τον άνθρωπο. Εστίασε στη ριζική αποσυγκέντρωση εξουσίας, στην αναδιανομή πόρων, στην ενίσχυση της περιφέρειας και των μικρομεσαίων επιχειρήσεων, αλλά και στην επιτάχυνση της δικαιοσύνης. Πρόκειται για ένα πακέτο παρεμβάσεων που φιλοδοξεί να αναδιαμορφώσει το παραγωγικό μοντέλο, επαναφέροντας την έννοια της «πατριωτικής οικονομίας» στο προσκήνιο.

Ιδιαίτερη έμφαση δόθηκε στην οργανωτική διάσταση. Ο στόχος του 1,5 εκατομμυρίου ψήφων μεταφράστηκε σε επιχειρησιακό σχέδιο με συγκεκριμένες ευθύνες ανά κομματική δομή, ενεργοποίηση στελεχών και διεύρυνση της βάσης. Ο Γερουλάνος περιέγραψε ένα κόμμα που δεν περιμένει παθητικά τη συγκυρία, αλλά «χτυπά πόρτα-πόρτα», επενδύοντας στην άμεση επαφή με την κοινωνία.
Στο ίδιο πλαίσιο, αναγνώρισε την επικοινωνιακή υπεροχή του κυβερνητικού στρατοπέδου, επισημαίνοντας τον έλεγχο του κεντρικού μηνύματος από την πλευρά της ΝΔ. Ωστόσο, πρότεινε αντιστροφή του παιχνιδιού μέσω αποκέντρωσης της επικοινωνίας, με ενίσχυση των περιφερειακών μέσων και των ψηφιακών καναλιών, ώστε να «σπάσει η εξάρτηση» από το παραδοσιακό μιντιακό σύστημα.

Παράλληλα, άνοιξε μετρημένα τη συζήτηση για τις καταστατικές αλλαγές, καλώντας σε προσοχή και ουσιαστικό διάλογο στη βάση του κόμματος. Η πρότασή του για Καταστατικό Συνέδριο τον Σεπτέμβριο αποτυπώνει την ανάγκη εσωτερικής νομιμοποίησης και θεσμικής σοβαρότητας, σε αντίστιξη με πρακτικές που –όπως υπαινίχθηκε– αλλοιώνουν τους κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού.

Το κλείσιμο της ομιλίας είχε σαφή κινηματικό χαρακτήρα, με κάλεσμα συστράτευσης και ενεργοποίησης της κοινωνικής πλειοψηφίας που παραμένει εκτός κάλπης. Το μήνυμα ήταν διττό: αισιοδοξία για την προοπτική νίκης και ταυτόχρονα προειδοποίηση ότι αυτή δεν θα προκύψει αυτόματα, αλλά θα οικοδομηθεί μέσα από οργανωμένη, συλλογική προσπάθεια.