GPO: ΟΠΕΚΕΠΕ και Τέμπη “ρίχνουν” την κυβέρνηση Μητσοτάκη – Σχεδόν 9 στους 10 στηρίζουν τους αγρότες

Προβληματισμός από τη νέα δημοσκόπηση της GPO

Η νέα δημοσκόπηση της GPO δεν προσφέρεται για πανηγυρισμούς. Προσφέρεται, όμως, για σοβαρό πολιτικό προβληματισμό. Όχι μόνο για τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά κυρίως για την ίδια την κυβέρνηση, η οποία –παρά την πρωτιά της Νέας Δημοκρατίας– βλέπει τη φθορά να βαθαίνει και τη δυσαρέσκεια να αποκτά σταθερά δομικά χαρακτηριστικά.

Η ΝΔ παραμένει πρώτη στην πρόθεση ψήφου με 23,7%, όμως η πτώση σε σχέση με τον προηγούμενο μήνα είναι σαφής. Το ποσοστό αυτό απέχει πλέον σημαντικά από τα επίπεδα πολιτικής ηγεμονίας που επικαλούνταν κυβερνητικά στελέχη πριν από λίγους μήνες. Κυρίως, όμως, δεν συμβαδίζει με το κοινωνικό κλίμα: σχεδόν δύο στους τρεις πολίτες δηλώνουν ότι η χώρα κινείται προς τη λάθος κατεύθυνση. Ένα εύρημα που δύσκολα «διαβάζεται» ως συγκυριακό.

Η εικόνα της χώρας επιδεινώνεται στα μάτια των πολιτών. Μόλις το 35,3% βλέπει θετική πορεία, ποσοστό μειωμένο κατά επτά μονάδες σε έναν χρόνο. Αντίθετα, το 64,6% εκφράζει ευθέως αρνητική εκτίμηση. Το κυρίαρχο συναίσθημα για τη νέα χρονιά δεν είναι η ελπίδα, αλλά η ανασφάλεια. Κι αυτό από μόνο του συνιστά πολιτικό μήνυμα.

Σε αυτό το περιβάλλον, η άνοδος της Πλεύσης Ελευθερίας δεν μπορεί να ιδωθεί μονοδιάστατα. Το κόμμα της Ζωής Κωνσταντοπούλου καταγράφει αύξηση από το 5,8% στο 8,5% μέσα σε έναν μήνα. Όχι ως αποτέλεσμα θετικού προγραμματικού αποτυπώματος, αλλά ως έκφραση διαμαρτυρίας, αποστροφής και τιμωρητικής ψήφου. Είναι ψήφος θυμού, όχι εμπιστοσύνης. Και αυτό ακριβώς είναι που θα έπρεπε να ανησυχεί το πολιτικό σύστημα συνολικά.

Το ίδιο το πολιτικό τοπίο δείχνει κατακερματισμένο. Το ΠΑΣΟΚ παραμένει δεύτερο κόμμα με 12,3%, με μικρή υποχώρηση, χωρίς όμως να έχει ακόμη μετατρέψει τη θεσμική του στάση και την τεκμηριωμένη αντιπολίτευση σε εκλογική δυναμική. Η Ελληνική Λύση παγιώνεται σε διψήφιο ποσοστό, γεγονός που επιβεβαιώνει ότι η κοινωνική πίεση διοχετεύεται και προς κατευθύνσεις πολιτικά επικίνδυνες.

Τα ποιοτικά στοιχεία της έρευνας είναι ακόμη πιο αποκαλυπτικά. Σχεδόν οι μισοί πολίτες περιμένουν επιδείνωση της οικονομικής κατάστασης της χώρας. Η ακρίβεια, η ανασφάλεια και η αίσθηση αδικίας διαμορφώνουν ένα περιβάλλον μόνιμης έντασης. Ακόμη και όσοι προσδοκούν σταθερότητα ή βελτίωση, το κάνουν με σαφώς μικρότερη βεβαιότητα από ό,τι στο παρελθόν.

Δεν είναι τυχαίο ότι κορυφαίο πολιτικό γεγονός για τους πολίτες αναδεικνύεται το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Όχι μια κυβερνητική πρωτοβουλία, όχι μια μεταρρύθμιση, αλλά ένα σκάνδαλο κακοδιαχείρισης που αγγίζει τον αγροτικό κόσμο. Ακολουθούν οι μαζικές κινητοποιήσεις για τα Τέμπη. Δύο γεγονότα που συνδέονται άμεσα με την κρίση εμπιστοσύνης προς το κράτος και τους θεσμούς.

Η συντριπτική στήριξη στους αγρότες –με ποσοστά άνω του 85%– δεν είναι απλώς κοινωνική αλληλεγγύη. Είναι πολιτική αποδοκιμασία. Όταν η κοινωνία δικαιολογεί ακόμη και τις σκληρές μορφές κινητοποίησης, σημαίνει ότι αισθάνεται πως δεν ακούγεται με άλλον τρόπο.

Ακόμη και η κατάταξη των πολιτικών προσώπων της χρονιάς κρύβει αντιφάσεις. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης παραμένει πρώτος, αλλά με ποσοστό που δεν παραπέμπει σε ηγεμονία. Η παρουσία της Ζωής Κωνσταντοπούλου στην πρώτη πεντάδα δεν αποτελεί ένδειξη αποδοχής πολιτικού σχεδίου, αλλά σύμπτωμα πολιτικής ρευστότητας.

Η δημοσκόπηση της GPO δεν δείχνει απλώς ποσοστά. Δείχνει μια κοινωνία κουρασμένη, δύσπιστη και επιφυλακτική. Μια κοινωνία που δεν πείθεται από κυβερνητικά αφηγήματα επιτυχίας και αναζητά διεξόδους, ακόμη και σε επιλογές διαμαρτυρίας. Το ερώτημα δεν είναι ποιος κερδίζει πρόσκαιρα. Το ερώτημα είναι ποιος μπορεί να μεταφράσει τον προβληματισμό σε αξιόπιστη πολιτική πρόταση, πριν η δυσαρέσκεια παγιωθεί σε κάτι πολύ πιο επικίνδυνο για τη δημοκρατία.