Η ακρίβεια πνίγει την κοινωνία – Ο Ανδρουλάκης επανακαταθέτει στη Βουλή την ερώτηση στον Μητσοτάκη

Η επανακατάθεση της επίκαιρης ερώτησης του Νίκου Ανδρουλάκη προς τον Κυριάκο Μητσοτάκη για την ακρίβεια και το ιδιωτικό χρέος, αποτυπώνει όχι μόνο την κοινωνική ασφυξία, αλλά και την πολιτική τύφλωση της κυβέρνησης, η οποία συνεχίζει να αντιμετωπίζει την κρίση ακρίβειας ως εργαλείο δημοσιονομικού πλεονάσματος και όχι ως απειλή κοινωνικής διάλυσης.

Στην ερώτηση, ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ θέτει το αυτονόητο: αν η κυβέρνηση προτίθεται να λάβει ουσιαστικά μέτρα για τη μείωση των τιμών στα βασικά αγαθά –όπως ο μηδενισμός του ΦΠΑ στα τρόφιμα πρώτης ανάγκης και οι πραγματικοί έλεγχοι στην αγορά– ή αν θα συνεχίσει να «μαζεύει υπερπλεονάσματα» στις πλάτες των νοικοκυριών. Εν ολίγοις, αν θα υπερασπιστεί τη δικαιοσύνη ή την κερδοσκοπία.

Τα στοιχεία που επικαλείται ο Ανδρουλάκης είναι συντριπτικά: από το 2020 οι τιμές στα τρόφιμα έχουν αυξηθεί κατά 34,5%, ενώ μόνο τον Ιούλιο του 2025 τα φρούτα εκτοξεύθηκαν κατά 19,3%, το ρεύμα κατά 18,9% και τα ενοίκια κατά 11,3%. Πρόκειται για μια καθημερινή λεηλασία του διαθέσιμου εισοδήματος των πολιτών, που μεταφράζεται σε αδυναμία αξιοπρεπούς διαβίωσης, σε αδυναμία αποπληρωμής χρεών, σε αδυναμία ελπίδας.

Η κυβέρνηση, αντί να μειώσει τους φόρους στην κατανάλωση, έχει επιλέξει να συντηρεί τον πληθωρισμό ως πηγή δημοσιονομικής “άνεσης”. Τα έσοδα από ΦΠΑ εκτοξεύθηκαν από 12,9 δισ. το 2019 σε 25 δισ. το 2024, ενώ οι Έλληνες πολίτες ανταγωνίζονται πλέον τη Βουλγαρία για την τελευταία θέση στην αγοραστική δύναμη της Ευρώπης. Το 55,9% των δαπανών των πιο φτωχών νοικοκυριών αφορά αποκλειστικά τρόφιμα και στέγαση. Αυτή είναι η «επιτυχία» της κυβερνητικής πολιτικής.

Παράλληλα, ο Ανδρουλάκης αναδεικνύει την έκρηξη του ιδιωτικού χρέους, που ξεπερνά πλέον τα 234 δισεκατομμύρια ευρώ. Τα funds, με τις ευλογίες του κράτους, λεηλατούν σπίτια και εισοδήματα, ενώ ο εξωδικαστικός μηχανισμός έχει καταλήξει ανέκδοτο κοινωνικής αναλγησίας: οι servicers πιέζουν, εκβιάζουν, πλειστηριάζουν — και οι μισές ρυθμίσεις «κοκκινίζουν» ξανά μέσα στα πρώτα χρόνια.

Η επίκαιρη ερώτηση του Νίκου Ανδρουλάκη δεν αποτελεί απλώς μια κοινοβουλευτική πράξη. Είναι πολιτικό κατηγορητήριο απέναντι σε μια κυβέρνηση που έχει μετατρέψει την ακρίβεια σε εργαλείο εξουσίας και τη φτώχεια σε στατιστικό δεδομένο. Ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ θέτει το θέμα εκεί που πονά: στο ζήτημα της κοινωνικής δικαιοσύνης.

Η κοινωνία ζητά απαντήσεις – όχι λογιστικές δικαιολογίες. Γιατί η ακρίβεια δεν είναι φυσικό φαινόμενο. Είναι πολιτική επιλογή.