Το “Rebranding” Τσίπρα , η “ανακύκλωση” και η ουσία: Όταν η Πάτρα έστελνε μήνυμα αλλαγής στην ομιλία Δούκα (VIDEO)

Γράφει ο Διευθυντής του “THESOCIALIST” , Δημοσιογράφος -Μέλος ΕΣΗΕΜ-Θ, Γαβρής Άγγελος

Η Προοδευτική Αλλαγή δεν θέλει “Μεσσίες”, θέλει ανθρώπους που μπορούν να ενώσουν, στην Βάση της κοινωνίας, χωρίς τοξικότητα. Και στο πλαίσιο αυτό, το παράδειγμα Δούκα είναι το σημείο εκκίνησης της ρήξης με το σύστημα συγκέντρωσης εξουσίας της κυβέρνησης ΝΔ.

Η Πάτρα έγινε ξανά πολιτικό σημείο αναφοράς. Όχι τυχαία. Στον ίδιο ακριβώς χώρο όπου πριν από ενάμιση χρόνο ο Χάρης Δούκας μιλούσε ως υποψήφιος πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ, με μια αίθουσα που έβραζε από παλμό, προσδοκία και πολιτική φόρτιση, εμφανίστηκε τώρα ο Αλέξης Τσίπρας για την παρουσίαση του βιβλίου «ΙΘΑΚΗ». Η σύμπτωση του χώρου δεν μπορεί να θεωρηθεί ουδέτερη. Ούτε επικοινωνιακά, ούτε πολιτικά.

Το επιτελείο Τσίπρα γνώριζε πολύ καλά τι σηματοδοτούσε εκείνη η πατρινή βραδιά του Χάρη Δούκα. Γνώριζε το κλίμα, τις εικόνες, το αποτύπωμα. Κι όμως, επέλεξε να επιστρέψει στο ίδιο σημείο, επιδιώκοντας προφανώς μια άτυπη σύγκριση. Μόνο που οι συγκρίσεις, όταν είναι αναπόφευκτες, συχνά γίνονται και αμείλικτες.

Ναι, ο χώρος γέμισε. Όμως η πολιτική δεν κρίνεται από τις καρέκλες που καταλαμβάνονται, αλλά από τον λόγο που παράγεται και το μήνυμα που εκπέμπεται. Στην περίπτωση Δούκα, η Πάτρα είχε ζήσει μια πανηγυρική πολιτική στιγμή. Με παλμό, συγκίνηση, συλλογική ανάταση και ξεκάθαρο όραμα. Δεν επρόκειτο απλώς για μια ομιλία, αλλά για μια ζωντανή πολιτική διαδικασία, όπου η κοινωνία έβρισκε λόγο και χώρο να εκφραστεί.

Αντίθετα, στην παρουσίαση του βιβλίου «ΙΘΑΚΗ», το κλίμα ήταν συναινετικό, προσεκτικά ελεγχόμενο, σχεδόν αποστειρωμένο. Ένα περιβάλλον χωρίς πολιτικό ρίσκο, χωρίς ένταση, χωρίς το στοιχείο εκείνο που γεννά πραγματικές μετατοπίσεις. Περισσότερο μια άσκηση επανατοποθέτησης προσώπου, παρά μια ουσιαστική πολιτική παρέμβαση. Και αυτό δεν πέρασε απαρατήρητο.

Ο Αλέξης Τσίπρας επιχειρεί εδώ και καιρό ένα rebranding. Όχι μόνο επικοινωνιακό, αλλά και πολιτικό. Όμως το πρόβλημα δεν είναι η πρόθεση. Είναι η μέθοδος. Γιατί στην προσπάθειά του να στρέψει ξανά τα φώτα πάνω του, συνεχίζει να αναπαράγει μια γνώριμη συνταγή. Τότε ήταν το «ΠΑΣΟΚ της Αλλαγής». Σήμερα είναι η επίκληση της «Προοδευτικής Αλλαγής». Λέξεις ίδιες, πλαίσιο παρόμοιο, περιεχόμενο όμως θολό.

Η διαφορά με τον Χάρη Δούκα δεν βρίσκεται στα συνθήματα. Βρίσκεται στην αυθεντικότητα. Ο Δούκας δεν επιχείρησε να φορέσει έναν έτοιμο πολιτικό μανδύα. Δεν δανείστηκε αφηγήματα. Δεν αντέγραψε φόρμες. Μίλησε για προοδευτική αλλαγή ως βιωμένη ανάγκη της κοινωνίας, όχι ως επικοινωνιακό προϊόν. Και αυτό εξηγεί γιατί η υποδοχή στην Πάτρα τότε είχε χαρακτήρα γιορτής και συλλογικής προσδοκίας.

Η κοινωνία αναγνωρίζει πότε της μιλούν ειλικρινά και πότε της απευθύνονται με όρους ανακύκλωσης. Όσο κι αν περνούν τα χρόνια, το επιτελείο Τσίπρα μοιάζει εγκλωβισμένο στην ίδια λογική. Την απομίμηση πολιτικών στιγμών που δεν του ανήκουν. Την αναπαραγωγή συμβόλων χωρίς το κοινωνικό τους φορτίο. Την αναζήτηση δυναμικής μέσα από καθρέφτες του παρελθόντος.

Η Πάτρα έστειλε ένα μήνυμα, όχι με αποδοκιμασίες αλλά με τη σιωπηλή σύγκριση. Άλλο μια ζωντανή πολιτική διαδικασία που γεννιέται από κάτω και άλλο μια προσεγμένη παρουσίαση σε ελεγχόμενο περιβάλλον. Άλλο η πολιτική που γεννά προσδοκία και άλλο η πολιτική που ζητά να τη θυμηθούν.

Η προοδευτική αλλαγή δεν θα έρθει μέσα από rebranding. Θα έρθει μόνο μέσα από αυθεντικές σχέσεις με την κοινωνία, καθαρό λόγο και πολιτικό θάρρος. Και σε αυτό το πεδίο, όσο κι αν κάποιοι προσπαθούν να αντιγράψουν τη διαδρομή, η διαφορά φαίνεται. Και κρίνεται. Στους χώρους, στα βλέμματα και, τελικά, στη μνήμη των ανθρώπων.

ΦΩΤΟ +ΒΙΝΤΕΟ από την ομιλία Δούκα πριν από ενάμιση έτος στην Πάτρα