Η Χ.Τρικούπη “έκοψε” Σαουλίδη από Σύνεδρο – Η ανάρτησή του και ερωτήματα περί εφαρμογής καταστατικού…

Σε μια στιγμή που η ηγεσία επιχειρεί να εκπέμψει εικόνα ενότητας και επανεκκίνησης, το παρασκήνιο του συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ πυκνώνει επικίνδυνα. Η υπόθεση του Αντώνη Σαουλίδη, ο οποίος φέρεται να αποκλείστηκε αιφνιδιαστικά από τη λίστα των συνέδρων, αναδεικνύει ερωτήματα για τη λειτουργία των εσωκομματικών θεσμών και τα όρια της πολιτικής «πειθαρχίας».

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, ο Σαουλίδης –μέλος της απερχόμενης Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Συμβουλίου– προσήλθε κανονικά στο στάδιο του Τάε Κβο Ντο για τη διαπίστευσή του, μόνο για να βρεθεί αντιμέτωπος με μια υποβάθμιση που δεν είχε προηγουμένως γνωστοποιηθεί: αντί για σύνεδρος, του αποδόθηκε κάρτα παρατηρητή. Μια κίνηση που, πολιτικά και συμβολικά, ισοδυναμεί με απομάκρυνση από τον πυρήνα της διαδικασίας.

Το παρασκήνιο συνδέεται ευθέως με την παρουσία του σε εκδήλωση για το βιβλίο του Αλέξη Τσίπρα στη Θεσσαλονίκη. Παρά τις διευκρινίσεις ότι συμμετείχε ως ομιλητής και όχι ως πολιτικη “μεταγραφή”, η κίνηση φαίνεται να καταγράφηκε ως «παρέκκλιση» από την κομματική γραμμή. Το γεγονός ότι δεν ενεργοποιήθηκαν τα προβλεπόμενα πειθαρχικά όργανα –όπως η επιτροπή δεοντολογίας– εντείνει τις αιχμές περί άτυπων και αδιαφανών αποφάσεων.

Η υπόθεση δεν είναι μεμονωμένη· εντάσσεται σε ένα ευρύτερο κλίμα ελέγχου και περιχαράκωσης, την ώρα που η παράταξη επιχειρεί να πείσει ότι επανασυνδέεται με την κοινωνική της βάση. Η εικόνα ενός συνεδρίου με «φίλτρα» συμμετοχής και σιωπηρές κυρώσεις υπονομεύει το αφήγημα της δημοκρατικής ανασύνταξης και αναζωπυρώνει τη συζήτηση για το αν η Χαριλάου Τρικούπη επιλέγει τελικά τη διεύρυνση ή την εσωτερική πειθάρχηση.

Χαρακτηριστική είναι η δημόσια τοποθέτηση του ίδιου του Σαουλίδη, που επιχείρησε να κρατήσει χαμηλούς τόνους, χωρίς ωστόσο να κρύψει το πολιτικό μήνυμα:

«Σήμερα ξεκινά το Συνέδριο του ΠΑ.ΣΟ.Κ.
Ένα Συνέδριο που θεσμικά ανήκει σε όλους και οφείλει να είναι ανοιχτό, δημοκρατικό και χωρίς αποκλεισμούς.
Πάω να συμμετάσχω όπως προβλέπει το καταστατικό.
Με σεβασμό στην παράταξη και την ιστορία της.
Γιατί τα κόμματα δυναμώνουν όταν ανοίγουν, όχι όταν φοβούνται.»
Η φράση-αιχμή στο τέλος συμπυκνώνει το πολιτικό διακύβευμα: αν το ΠΑΣΟΚ θα επιλέξει την εξωστρέφεια ή αν θα εγκλωβιστεί σε λογικές αποκλεισμών που παραπέμπουν σε άλλες, πιο κλειστές εποχές της κομματικής του ιστορίας.