“Η φωνή του νέου”- Γράφει η Βίβιαν Τσακπίνη

*Η Βίβιαν Τσακπίνη είναι φοιτήτρια Αρχιτεκτονικής του ΑΠΘ /Μέλος ΠΑΣΠ

Είναι γνωστό ότι διαχρονικά στην ελληνική κοινωνία η άποψη της νέας γενιάς είναι ένα θεωρητικό πρόβλημα για το οποίο όλοι μιλούν αλλά κανένας δεν ακούει.

Αντιλήψεις τύπου  “Δεν έχεις την εμπειρία ή τα βιώματα για σημαντικά θέματα, οπότε δεν έχεις και την ικανότητα να έχεις οποιαδήποτε άποψη πάνω σε αυτά” είναι κυρίαρχες, ιδιαίτερα μέσα σε πολιτικούς φορείς. Λες και οι νέοι είναι χρυσόψαρα μέσα σε γυάλες ευμάρειας και όχι ενεργά μέλη της κοινωνιας με αληθινά προβληματα και ευθυνες.

Η αλήθεια είναι όμως ότι οι αποφάσεις που παίρνονται από τους σοφους και έμπειρους τώρα, έχουν αποτελέσματα ορατά σε βάθος χρόνου, που επηρεάζουν κυρίως τις επόμενες γενιές. Αυτό κάνει την συμμετοχή των νέων στη λήψη αποφάσεων όχι μόνο θεμιτή, αλλά αναγκαία. Ωστόσο η τοξικότητα που ξεκινά από τέτοιους φορείς και εξαπλώνεται σε όλα τα κοινωνικά στρώματα έχει ωθήσει στην πλήρη απαξίωση της οποιασδήποτε ενεργούς συμμετοχής των νέων. Το αίσθημα ότι τίποτα δεν μπορεί να αλλάξει, ότι τίποτα δεν έχει νόημα και ότι κανένας μας δεν μπορεί να έχει απόψεις και προτάσεις για τα ζητήματα που μας αφορούν έχει εδραιωθεί για τα καλά στο μυαλό του νέου, ως αποτέλεσμα των συνεχών υποδείξεων οτι δεν είναι αρκετός για να ακουστεί.

Η συνδιάσκεψη της νεολαίας ΠΑΣΟΚ είναι μόνο η αρχή για την ενεργοποίηση μας. Αλλά πρέπει να γίνει με ουσία. Είναι αναγκαία η συμμετοχή όλων μας. Είναι αναγκαίο να είναι βροντερή η φωνή μας για το τι θέλουμε από τη ζωή μας. Το πιο αναγκαίο όμως είναι αυτό που φωνάζουμε οι άλλοι να το ακούσουν, να το ενστερνιστούν. Γιατί η δική μας γενιά είναι αυτή που οι ειδικοί καλούν χαμένη, και όχι από δικές μας αποφάσεις. 

Το ΠΑΣΟΚ ήταν, είναι και θα είναι το κόμμα της αλλαγής. Η αλλαγή όμως γίνεται μέσα από την ενδοσκόπηση και την εξάλειψη των δικών μας παθογενειών πρωτύτερα και θα έρθει μόνο όταν αποδείξουμε έμπρακτα ,μέσα από τον καθημερινό αγώνα και την καθημερινη τριβη, ότι εμείς οι ίδιοι αλλάξαμε. Αυτά που θέλουμε, αυτά που μπορούμε πρέπει να μας δοθεί η δυνατότητα όχι μόνο να τα επικοινωνήσουμε αλλά και να τα πράξουμε, γιατί οι πράξεις είναι που φέρνουν αποτέλεσμα.

Οπότε πάμε να αλλάξουμε, πάμε να ακουστούμε.