“Η πτώση της ΝΔ από την εξουσία θα έχει μόνιμο χαρακτήρα”

Γράφει ο Γαβρής Άγγελος

Από το 2019 έως σήμερα, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη έχει βυθιστεί σε μια πρωτοφανή ακολουθία θεσμικών σκανδάλων, παρακολουθήσεων, παραιτήσεων, και κραυγαλέας ανικανότητας. Το λεγόμενο “επιτελικό κράτος” αποδείχθηκε ένα κλειστό, αδιαφανές σύστημα εξουσίας, όπου η συγκάλυψη, η αυθαιρεσία και η πολιτική ατιμωρησία έγιναν κανονικότητα.

Η υπόθεση υποκλοπών με το λογισμικό Predator αποκάλυψε πως το Μαξίμου παρακολουθούσε δημοσιογράφους, πολιτικούς, ακόμα και τον αρχηγό κόμματος της Βουλής, τον Νίκο Ανδρουλάκη του ΠΑΣΟΚ. Ο ανιψιός του Πρωθυπουργού και τότε Γενικός Γραμματέας της Κυβέρνησης, Γρηγόρης Δημητριάδης, οδηγήθηκε σε παραίτηση. Μαζί του, αποχώρησε και ο διοικητής της ΕΥΠ. Παρ’ όλα αυτά, η κυβέρνηση επιδόθηκε σε συστηματική προσπάθεια επικοινωνίας με στόχο την πολιτική επιβίωση της, προκαλώντας ευθεία σύγκρουση με την ΑΔΑΕ και ευρωπαϊκά θεσμικά όργανα.

Το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ που ξέσπασε το 2025 επιβεβαίωσε τη σήψη: εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ σε ψευδείς δηλώσεις βοσκοτόπων, δημόσια γη μεταβιβασμένη παράνομα και πρόστιμο-μαμούθ από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Πάνω από πέντε κυβερνητικά στελέχη παραιτήθηκαν, ανάμεσά τους και ο υπουργός Μάκης Βορίδης. Η πολιτική ευθύνη όμως δεν ανέβηκε ποτέ πιο ψηλά.

Και ύστερα, τα Τέμπη. 57 νεκροί, κυρίως νέοι άνθρωποι. Ο Κώστας Αχ. Καραμανλής παραιτήθηκε από το Υπουργείο Μεταφορών, μόνο για να είναι υποψήφιος λίγους μήνες μετά. Ο κόσμος βγήκε στους δρόμους, η οργή γιγαντώθηκε, αλλά η κυβέρνηση αντιμετώπισε την εθνική τραγωδία σαν “επικοινωνιακό βάρος”. Καμία λογοδοσία, καμία συγγνώμη με πράξεις.

Περισσότερα από 30 στελέχη της ΝΔ έχουν παραιτηθεί ή διαγραφεί από το 2019 έως το 2025. Κορυφαία πρόσωπα όπως οι Βορίδης, Αυγενάκης, Μπαλτάκος, Καραμανλής αποτέλεσαν μέρος ενός συστήματος που κατέρρευσε εκ των έσω. Το πρόβλημα δεν ήταν ποτέ μόνο τα πρόσωπα. Ήταν η ίδια η δομή εξουσίας που οικοδομήθηκε γύρω από τον Κυριάκο Μητσοτάκη.

Η Νέα Δημοκρατία δεν κυβερνά πλέον. Επιβιώνει. Και η στιγμή της πτώσης, όταν έρθει, δεν θα είναι απλώς μια πολιτική εναλλαγή. Θα είναι ιστορική αποκαθήλωση. Γιατί τίποτα απ’ όσα συνέβησαν δεν ξεχνιέται. Και τίποτα δεν θα συγχωρηθεί.