Καρυστιανού για πολιτικό κόμμα: Αν δημιουργείτο κάτι που να ήταν συμβατό με τις σκέψεις μου, εννοείται!

Με αφορμή τα αποτελέσματα πρόσφατης δημοσκόπησης, σύμφωνα με την οποία το 25% των πολιτών θα τη στήριζε αν αποφάσιζε να ιδρύσει πολιτικό κόμμα, η Μαρία Καρυστιανού κλήθηκε να απαντήσει σε τηλεοπτική της συνέντευξη για το αν σκέφτεται να μπει στην πολιτική.

Η ίδια σχολίασε:
«Για μένα αυτό το 25%, αν είναι αληθινό, δείχνει ότι η κοινωνία δεν θέλει πλέον κάτι που προέρχεται από το σύστημα. Έχει ανάγκη από ανθρώπους ανεξάρτητους και άφθαρτους, με νέο πρόγραμμα, που θα μπουν μπροστά. Δεν ξέρω αν θα μπορούσα να ηγηθώ μιας τέτοιας προσπάθειας, δεν το βλέπω προσωπικά για μένα. Ακόμη δεν σκεφτόμαστε κάτι τέτοιο, αλλά κι εγώ είμαι μέσα σε αυτό το 25% που νιώθει την ανάγκη. Αν δημιουργείτο κάτι συμβατό με τις σκέψεις μου, εννοείται πως θα ήμουν μέρος του».

«Ορκίστηκα στο μνήμα της κόρης μου»

Απαντώντας σε όσους αμφισβητούν τα κίνητρά της, η κ. Καρυστιανού ξεκαθάρισε:
«Δεν ξέρω τι θα έκαναν στη θέση μου. Εγώ έχω υποσχεθεί ένα πράγμα: ότι ο αγώνας μου θα συνεχιστεί μέχρι τέλους για να φτάσω εκεί που πρέπει. Αυτό ορκίστηκα στο μνήμα της κόρης μου».

«Μας θυμήθηκαν μετά τις συγκεντρώσεις»

Η ίδια άσκησε κριτική και στη στάση των κομμάτων για την τραγωδία των Τεμπών:
«Είδατε πώς μας αγάπησαν τα κόμματα της αντιπολίτευσης μετά τις μεγαλειώδεις συγκεντρώσεις; Ξαφνικά όλοι μιλούσαν για τα Τέμπη, μας θυμήθηκαν. Όταν ζητήσαμε να ελεγχθούν όλα, τότε φάνηκαν οι συμφωνίες και η διαπλοκή. Αυτή η αδιαφορία από όλο το πολιτικό σύστημα θα γραφτεί στην ιστορία».

Σχέσεις με τον Νίκο Πλακιά

Τέλος, αναφέρθηκε στη συνεργασία της με τον Νίκο Πλακιά:
«Δεν είμαστε “μία γροθιά” με τον Νίκο Πλακιά. Ο στόχος είναι κοινός, αλλά υπάρχει διαφορετική στρατηγική. Σε προσπάθειες που κάναμε μαζί, είπα ότι μπορούμε να συζητάμε τις διαφορές μας, όμως στον δημόσιο λόγο αυτές δημιουργούν αμφιβολίες. Και η αμφιβολία στο δικαστήριο θα μας κάψει όλους. Έχουμε εξηγήσει στον Νίκο Πλακιά ότι η διχογνωμία δεν βοηθά κανέναν και πρέπει να τα βρουν οι επιστήμονες. Η δημόσια αντιπαράθεση δεν ωφελεί».