Κασσελάκης: Προανήγγειλε έκτακτο συνέδριο – Αβέβαιο το μέλλον του Κινήματος Δημοκρατίας

Σε μια κίνηση που περισσότερο αποτυπώνει πολιτικό αδιέξοδο παρά στρατηγική επανεκκίνηση, ο Στέφανος Κασσελάκης προανήγγειλε τη σύγκληση έκτακτου συνεδρίου του Κινήματος Δημοκρατίας στις 7 και 8 Φεβρουαρίου, αφήνοντας ανοιχτό ακόμη και το ενδεχόμενο αναστολής της λειτουργίας του κόμματος. Έναν μόλις χρόνο μετά την ίδρυσή του, ο ίδιος ο πρόεδρος θέτει υπό αμφισβήτηση τη βιωσιμότητα του πολιτικού εγχειρήματος που παρουσίασε ως «νέο φορέα αλλαγής».

Η δημόσια δήλωσή του στα κοινωνικά δίκτυα δεν αφήνει πολλά περιθώρια παρερμηνείας. Το συνέδριο, όπως αναφέρει, δεν συγκαλείται για να χαράξει απλώς νέα πορεία, αλλά για να αποφασίσει «εάν και πώς θα συνεχιστεί το Κίνημα Δημοκρατίας». Η καταστατική ανασυγκρότηση, η οικονομική βιωσιμότητα και η κυβερνητική προοπτική τίθενται όλα στο ίδιο τραπέζι, ως ανοιχτά και αβέβαια ζητήματα.

Στο πολιτικό αφήγημα που ξεδιπλώνει, ο Στέφανος Κασσελάκης επιχειρεί να αποδώσει τις δυσκολίες όχι σε εσωτερικές αδυναμίες, αλλά σε ένα αόριστο «κατεστημένο της Μεταπολίτευσης», το οποίο –όπως υποστηρίζει– επιβραβεύει «τους φίλους» και όχι τους ικανούς. Παράλληλα, περιγράφει μια κοινωνία «χαμηλών προσδοκιών», εγκλωβισμένη στο δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος», επιχειρώντας να τοποθετήσει το Κίνημα Δημοκρατίας ως τη χαμένη λογική φωνή ανάμεσα σε σύστημα και λαϊκισμό.

Ωστόσο, η ίδια η παραδοχή του ότι «δεν υπάρχει ζωτικός χώρος αυτή τη στιγμή για να πρωταγωνιστήσει ένας τέτοιος, νέος φορέας αλλαγής» συνιστά πολιτική ομολογία αποτυχίας. Το ερώτημα που ανακύπτει είναι απλό και ταυτόχρονα κρίσιμο: αν δεν υπάρχει χώρος, γιατί συγκροτήθηκε εξαρχής το εγχείρημα και ποιος ευθύνεται για την αδυναμία του να ριζώσει κοινωνικά και πολιτικά;

Ιδιαίτερη αίσθηση προκαλεί και η αναφορά του στην έλλειψη κουλτούρας κυβερνητικών συνεργασιών, αλλά και στη χρηματοδότηση των κομμάτων. Ο κ. Κασσελάκης απορρίπτει το υπάρχον μοντέλο, κάνοντας λόγο για «μαύρα ταμεία» και «δανεικά κι αγύριστα», τονίζοντας ότι το Κίνημα Δημοκρατίας δεν μπήκε ποτέ σε αυτό το παιχνίδι. Την ίδια στιγμή, όμως, παραδέχεται ευθέως ότι η έλλειψη πόρων αποτελεί βασικό εμπόδιο για τη συνέχιση του κόμματος, εγείροντας ερωτήματα για τον σχεδιασμό και την προετοιμασία του εγχειρήματος.

Στο απολογιστικό μέρος της δήλωσής του, ο πρόεδρος του Κινήματος Δημοκρατίας απαριθμεί παρεμβάσεις και πρωτοβουλίες: από τα Τέμπη και τις γυναικοκτονίες μέχρι τον ΟΠΕΚΕΠΕ, το περιβάλλον και το οικονομικό πρόγραμμα της ΔΕΘ. Ένας κατάλογος δράσεων που, ωστόσο, δεν απαντά στο βασικό πολιτικό πρόβλημα: γιατί, παρά αυτή τη δραστηριότητα, το κόμμα δεν κατάφερε να αποκτήσει σαφή κοινωνική απήχηση και σταθερό πολιτικό στίγμα.

Η επιλογή του να καταστήσει όλα τα μέλη ισότιμους συνέδρους, χωρίς ενδιάμεσα όργανα, παρουσιάζεται ως πράξη δημοκρατίας. Ταυτόχρονα, όμως, αναδεικνύει και την απουσία συγκροτημένων δομών και συλλογικής πολιτικής λειτουργίας, στοιχεία αναγκαία για οποιοδήποτε κόμμα φιλοδοξεί να έχει διάρκεια και ρόλο.

Το έκτακτο συνέδριο του Φεβρουαρίου δεν θα είναι, τελικά, μια απλή εσωκομματική διαδικασία. Θα είναι ένα πολιτικό τεστ επιβίωσης. Και η ίδια η ρητορική του Στέφανου Κασσελάκη δείχνει ότι το αποτέλεσμα δεν είναι προδιαγεγραμμένο. Το αν το Κίνημα Δημοκρατίας θα συνεχίσει, θα μετασχηματιστεί ή θα μπει σε αναστολή, παραμένει ανοιχτό.