ΠΟΛΙΤΙΚΗ
Κρίσιμα ερωτήματα για την “Ομάδα Αλήθειας”- Τι έλεγε το 2018 ο Κωνσταντίνος Κυρανάκης;
Το 2018, σε τηλεοπτική του εμφάνιση στην ΕΡΤ, ο τότε αναπληρωτής εκπρόσωπος Τύπου της Νέας Δημοκρατίας, Κωνσταντίνος Κυρανάκης, δήλωνε ότι το κόμμα της ΝΔ «δεν έχει καμία σχέση» με την Ομάδα Αλήθειας (ΟΑ).
Παρουσιαζόταν ως «επικεφαλής νέων μέσων της ΝΔ και του Κυριάκου Μητσοτάκη», την ώρα που, σύμφωνα με ρεπορτάζ του The Press Project, τόσο ο ίδιος όσο και η ΟΑ , φέρονται να μισθοδοτούνταν από την εταιρεία επικοινωνίας Blue Skies, που σχετίζεται με την V+O Communication.
Πόσο ανεξάρτητη ήταν τελικά η Ομάδα Αλήθειας; Τι σημαίνει η ανάμειξη ιδιωτικής εταιρείας επικοινωνίας στον μισθολογικό και λειτουργικό μηχανισμό ενός κομματικού ή κομματικώς ευθυγραμμισμένου μέσου;
Οι αποκαλύψεις δεν σταματούν εκεί. Σύμφωνα με παλαιότερο, μη διαψευσμένο ρεπορτάζ του περιοδικού Unfollow, το site της ΟΑ φιλοξενούνταν σε server της ΝΔ. Μόλις το γεγονός δημοσιοποιήθηκε, η ιστοσελίδα κατέβηκε προσωρινά και επανεμφανίστηκε λίγο αργότερα σε άλλο πάροχο (Papaki.gr). Ποιος πλήρωνε για τη φιλοξενία της ιστοσελίδας; Ήταν πράγματι «ανεξάρτητη» ή λειτουργούσε εντός της κομματικής υποδομής;
Το ίδιο ρεπορτάζ του εν λόγω ΜΜΕ, ( “Τον Απρίλιο του 2013 δημοσιεύτηκε στο περιοδικό Unfollow έρευνα των Αυγ. Ζενάκου και Μ. Αλεβιζοπούλου για την Ομάδα Αλήθειας, όπου ως συν-ιδρυτές και παρέχοντες τεχνική υποστήριξη σ’ αυτή αναφέρονταν και σε άλλα πρόσωπα, εκτός από τον Μουρούτη. .Το δημοσίευμα ουδέποτε διαψεύστηκε.“)κατονόμαζε ως μέλος της Ομαδας Αλήθειας τον Θ. Δραβίλλα, ο οποίος λίγο αργότερα διορίστηκε διοικητής της ΕΥΠ. Είναι θεμιτή η διαδρομή από τον πυρήνα ενός κομματικού-προπαγανδιστικού μηχανισμού στην ηγεσία της Εθνικής Υπηρεσίας Πληροφοριών;
Κεντρικός συντονιστής επικοινωνίας την περίοδο εκείνη ήταν ο Γιώργος Μουρούτης: Διευθυντής Γραφείου Τύπου της ΝΔ (2009–2012) και αργότερα του Πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά (2012–2015). .
Το ζήτημα παραμένει ανοικτό και κρίσιμο:
Ποια ήταν η χρηματοδότηση και η θεσμική θέση της Ομάδας Αλήθειας;
Ποια η εμπλοκή ιδιωτικών εταιρειών δημοσίων σχέσεων στο εσωτερικό της κομματικής επικοινωνίας;
Ποιες εγγυήσεις υπάρχουν για τη διάκριση κόμματος, κράτους και «ανεξάρτητων» μέσων;
Η διαφάνεια και η λογοδοσία είναι προϋποθέσεις της δημοκρατίας. Κι όταν διαχέονται τα όρια μεταξύ κομματικής προπαγάνδας, δημόσιου λόγου και κρατικής εξουσίας, τα ερωτήματα δεν αρκεί να τίθενται – χρειάζονται και απαντήσεις.
