M.Xριστοδουλάκης: “Η Δική μας 3η του Σεπτέμβρη: Η Ιστορία συναντά το Παρόν”

Δεν υπάρχει τίποτα που να μην έχει γραφτεί και ειπωθεί για τη σημερινή ημέρα. Η 3η του Σεπτέμβρη αποτελεί μια επέτειο-ορόσημο για την πολιτική ιστορία της Ελλάδας. Το ΠΑΣΟΚ υπήρξε ένα πραγματικό πολιτικό φαινόμενο, που με τις συνθέσεις, τις αντιθέσεις αλλά και τις αντιφάσεις του, κατάφερε να αλλάξει την πατρίδα μας. Υπηρέτησε πάντοτε μεγάλους εθνικούς σκοπούς, όπως η δημοκρατία, η εθνική συμφιλίωση, η θεμελίωση του κοινωνικού κράτους και η σύγκλιση με τα σύγχρονα ευρωπαϊκά κράτη.

Το Παράδειγμα των Μεγάλων Ηγετών

Αυτό που έκανε τον Ανδρέα Παπανδρέου, τον Γιώργο Γεννηματά ή τη Μελίνα Μερκούρη να μας λείπουν ως τώρα -ακόμα και σε ανθρώπους που δεν τους ζήσαμε- ήταν η ιστορική τους επιλογή να μην αναμασήσουν το παρελθόν τους. Αντίθετα, μίλησαν για αυτά που δεν μιλούσε κανείς άλλος στην Ελλάδα. Εστίασαν στα μεγάλα εθνικά θέματα, στην Κύπρο, στους «μη προνομιούχους» και την «ξεχασμένη κοινωνία». Όχι με ταμπού, ούτε μοιράζοντας όμορφες υποσχέσεις από τα προεκλογικά μπαλκόνια, αλλά κάνοντας ό,τι μπορούσαν για να αλλάξουν τη ζωή των απλών ανθρώπων προς το καλύτερο και να ξαναβάλουν την Ελλάδα στον παγκόσμιο χάρτη. Όχι ως ουραγό, αλλά ως συνδιαμορφωτή των εξελίξεων.

Επέτειος: Μηχανισμός Θύμισης ή Πρόκληση για Δράση;

Σήμερα μπορούμε να τους ευχαριστήσουμε, να τους θυμηθούμε, να επαναλάβουμε τα συνθήματα τους, να σηκώσουμε τη σημαία μας ψηλά. Ναι, οκ. Και μετά τι; Καμία επέτειος δεν έχει την αξία της, αν λειτουργεί απλώς ως μηχανισμός θύμισης. Η διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη δεν φτιάχτηκε για να αποτελεί μουσειακό έκθεμα. Άρα, μετά τη σημαία, οφείλουμε να απαντήσουμε στο πραγματικό ερώτημα: Σήμερα τι; Και έχουμε υποχρέωση να το απαντήσουμε και εμείς, που δεν ζήσαμε τις εποχές με τις μεγάλες εκλογικές νίκες, τις κοινωνικές κατακτήσεις και τις γεμάτες πλατείες.

Τι σημαίνει, σήμερα, η 3η του Σεπτέμβρη;

Δημοκρατία, Δικαιοσύνη και Ισχύς: Οι Τρεις Πυλώνες του Σήμερα

1. Δημοκρατία ξανά. Σημαίνει συμμετοχή και διαμόρφωση μιας ενεργής κοινωνικής πλειοψηφίας σε μια εποχή που το κράτος δικαίου πλήττεται και τα δικαιώματα των πολιτών βρίσκονται σε επισφάλεια. Είναι ο αγώνας για μια ευνομούμενη πολιτεία με θεσμούς που λειτουργούν για όλους, με διαφάνεια και μια δικαιοσύνη πραγματικά ανεξάρτητη. Μια πολιτεία που δεν λειτουργεί ως φέουδο και μια κυβέρνηση που δεν μετατρέπει την επιλογή της ηγεσίας των ανεξάρτητων αρχών σε συναλλαγή, ούτε παραβιάζει το Σύνταγμα.

2. Δικαιοσύνη στην κοινωνία ξανά. Μέσα από την έμπρακτη μέριμνα για τη μείωση των ανισοτήτων, την παροχή ίσων ευκαιριών για όλους και τη δίκαιη κατανομή του παραγόμενου πλούτου. Στην εποχή που ο πληθωρισμός γίνεται εργαλείο οικονομικής πολιτικής, η ενέργεια είδος πολυτελείας και το σπίτι προνόμιο, η κοινωνική δικαιοσύνη δεν είναι σύνθημα αλλά ζήτημα υπαρξιακό. Η απαραίτητη προϋπόθεση για την κοινωνική συνοχή και τη δημογραφική πρόοδο της πατρίδας μας.

3. Μια Ελλάδα ισχυρή, κυρίαρχη και εξωστρεφή ξανά. Με ανεξάρτητη και πολύπλευρη εξωτερική πολιτική σε έναν κόσμο που αλλάζει. Αντ’ αυτού, βλέπουμε σήμερα μια Ελλάδα που «μικραίνει» κάθε ημέρα, που δεν έχει παρουσία στις κρίσιμες εξελίξεις και ακολουθεί αντί να καθορίζει. Μια Ελλάδα που περιορίζεται σε ρόλο θεατή αντί να πρωταγωνιστεί.

Το «Ραντεβού με την Ιστορία»

Για να αλλάξουμε, όμως, όλα αυτά, πρέπει πρώτα να βάλουμε ξανά στο επίκεντρο των εξελίξεων τον ίδιο τον πολίτη. Έναν πολίτη ενεργό, που συμμετέχει στη λήψη αποφάσεων και τον δημόσιο διάλογο. Χρειαζόμαστε ένα ισχυρό, δημοκρατικό και πολύφωνο κίνημα νέων ανθρώπων που θα εκφράσει τις δημιουργικές δυνάμεις του τόπου μας. Ένα κίνημα που δεν θα ζει μόνο μέσα από αναμνήσεις, αλλά θα μιλά για τις μεγάλες αλήθειες του παρόντος και του μέλλοντος.

Για αυτό και σήμερα δεν τιμούμε τον Ανδρέα Παπανδρέου, το ΠΑΣΟΚ και την ιστορική παρακαταθήκη της 3ης του Σεπτέμβρη με πολιτική νοσταλγία ή «έξυπνα τσιτάτα». Τους τιμούμε ακολουθώντας το πολιτικό τους παράδειγμα. Τους τιμούμε επιστρέφοντας σταθερά και αταλάντευτα στις διαχρονικές κοινές μας αξίες, για να πάρουμε «φόρα» και να δώσουμε λύσεις στα προβλήματα του παρόντος και του μέλλοντος.

Αυτό είναι το δικό μας «ραντεβού με την ιστορία». Αυτή οφείλει να είναι η δική μας 3η του Σεπτέμβρη.