ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ
Μάχη ΕΛΑΣ–ΠΑΣΟΚ για τη δεύτερη θέση – Το 67% ζητά αλλαγή και ο «εφιάλτης» Σαμαρά χαλάει τα όνειρα αυτοδυναμίας της ΝΔ
Η πολιτική σκακιέρα αρχίζει να αποκτά χαρακτηριστικά μιας αναμέτρησης με τρία διαφορετικά μέτωπα. Η Νέα Δημοκρατία εξακολουθεί να προηγείται στις δημοσκοπήσεις, αλλά βρίσκεται αντιμέτωπη με ισχυρή κοινωνική απαίτηση για αλλαγή και με την πιθανότητα ενός νέου ανταγωνιστή στα δεξιά της. Την ίδια στιγμή, ΠΑΣΟΚ και ΕΛΑΣ δίνουν πλέον ανοιχτή μάχη για τη δεύτερη θέση και την πρωτοκαθεδρία στην προοδευτική παράταξη.
Η εικόνα απέχει πολύ από μια παγιωμένη νέα κομματική τάξη. Οι αποστάσεις μεταβάλλονται από εταιρεία σε εταιρεία, το ΠΑΣΟΚ εμφανίζει σε ορισμένες τελευταίες μετρήσεις σημάδια ανάκαμψης και η ΕΛΑΣ επιχειρεί να μετατρέψει την αρχική δυναμική της σε σταθερή πολιτική παρουσία. Το παιχνίδι για τη δεύτερη θέση είναι ανοιχτό.
Το 67% ζητά αλλαγή – Το εύρημα που πονά περισσότερο το Μαξίμου
Η τελευταία Alco καταγράφει στην πρόθεση ψήφου ΝΔ 24,3%, ΕΛΑΣ 14,4% και ΠΑΣΟΚ 11,1%. Πολιτικά, όμως, υπάρχει ένα εύρημα πολύ σημαντικότερο από τη διαφορά μεταξύ των κομμάτων: 67% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι επιθυμεί αλλαγή διακυβέρνησης, ενώ μόλις 25% επιλέγει μια τρίτη κυβερνητική ευκαιρία για τον Κυριάκο Μητσοτάκη.
Και κάπου εδώ το πολυδιαφημισμένο κυβερνητικό αφήγημα περί «αυτοδυναμίας» συναντά την πραγματικότητα. Γιατί μπορεί στο Μαξίμου να επαναλαμβάνουν τον στόχο μέχρι να εμπεδωθεί, αλλά οι δημοσκοπήσεις εξακολουθούν να καταγράφουν μια κυβέρνηση που απέχει σημαντικά από τα επίπεδα που θα καθιστούσαν αυτό το σενάριο αυτονόητο.
ΠΑΣΟΚ–ΕΛΑΣ: Η δεύτερη θέση δεν χαρίστηκε σε κανέναν
Η πραγματική πολιτική μάχη της περιόδου εξελίσσεται πλέον στον χώρο της προοδευτικής παράταξης. Η ΕΛΑΣ προηγείται του ΠΑΣΟΚ στις τελευταίες Alco, GPO, Pulse και MRB, αλλά αυτό δεν συνιστά παγίωση ενός νέου συσχετισμού.
Η GPO, για παράδειγμα, καταγράφει στην εκτίμηση ψήφου ΕΛΑΣ 15,8% και ΠΑΣΟΚ 13,1%, με το ΠΑΣΟΚ να έχει περιορίσει αισθητά τη μεταξύ τους απόσταση σε σύγκριση με την προηγούμενη μέτρηση της ίδιας εταιρείας. Η εικόνα, επομένως, δεν είναι «ο Τσίπρας κατέκτησε τη δεύτερη θέση». Είναι ότι Τσίπρας και Ανδρουλάκης μπαίνουν σε μια σκληρή πολιτική αναμέτρηση για το ποιος θα εκφράσει τον βασικό αντίπαλο πόλο απέναντι στη ΝΔ.
Και αυτή η μάχη μόλις αρχίζει.
Ο Τσίπρας χτίζει κόμμα – Ο Ανδρουλάκης απαντά με πολιτική ατζέντα
Η ΕΛΑΣ επιχειρεί να μετατρέψει τη δημοσκοπική της εκκίνηση σε οργανωμένη πολιτική παρουσία. Η συγκρότηση Συντονιστικών Επιτροπών στις 59 εκλογικές περιφέρειες, με 596 στελέχη, οι περιοδείες που σχεδιάζονται και η προσπάθεια ανανέωσης της δημόσιας εκπροσώπησης δείχνουν ότι ο Αλέξης Τσίπρας περνά πλέον από την ανακοίνωση του εγχειρήματος στην ανάπτυξή του.
Απέναντι σε αυτή την κινητικότητα, το ΠΑΣΟΚ επιχειρεί να μεταφέρει τη σύγκρουση στο πεδίο της κυβερνητικής πρότασης. Η σχεδιαζόμενη πρόταση νόμου για το ιδιωτικό χρέος, με παρεμβάσεις για πρώτη κατοικία, servicers και εξωδικαστικό μηχανισμό, εντάσσεται ακριβώς σε αυτή τη στρατηγική: λιγότερη συζήτηση για μεταγραφές, περισσότερη πίεση προς την κυβέρνηση πάνω στα προβλήματα της καθημερινότητας.
Ο Αυλωνίτης άνοιξε την πόρτα που η Χαριλάου Τρικούπη θέλει κλειστή
Και όμως, στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ η συζήτηση των μετεκλογικών συνεργασιών επιστρέφει διαρκώς. Ο Αλέξανδρος Αυλωνίτης μίλησε για δυνατότητα συζήτησης μετά τις εκλογές με ΕΛΑΣ, ΣΥΡΙΖΑ και Ζωή Κωνσταντοπούλου, για να ακολουθήσει λίγες ώρες αργότερα διευκρινιστική τοποθέτηση και επαναφορά στη γραμμή της ηγεσίας.
Δεν πρόκειται για μεμονωμένη συζήτηση. Είχαν προηγηθεί διαφορετικές τοποθετήσεις στελεχών όπως ο Απόστολος Πάνας και η Βάσια Αναστασίου. Δεν τεκμηριώνεται οργανωμένο εσωκομματικό «ρεύμα», αλλά υπάρχει πλέον ένα πολιτικό ερώτημα που επανέρχεται: τι θα κάνει το ΠΑΣΟΚ εάν η επόμενη κάλπη δεν παράξει αυτοδύναμη κυβέρνηση;
Για τη Χαριλάου Τρικούπη, η απάντηση παραμένει η αυτόνομη πορεία και η διεκδίκηση της πρωτιάς. Η συζήτηση όμως δεν φαίνεται να κλείνει τόσο εύκολα.
Στην περιφέρεια έχει ήδη αρχίσει ο πόλεμος
Η αντιπαράθεση ΠΑΣΟΚ–ΕΛΑΣ δεν περιορίζεται στις δημοσκοπήσεις. Το παρασκήνιο δείχνει ότι η πραγματική σύγκρουση μεταφέρεται ήδη σε στελέχη, τοπικά δίκτυα και μελλοντικά ψηφοδέλτια.
Αχαΐα, Αττική, Θεσσαλονίκη και Κρήτη αποκτούν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Εκεί θα φανεί ποιος διαθέτει πραγματικές οργανωτικές δυνάμεις και ποιος μπορεί να μετατρέψει τα ποσοστά των δημοσκοπήσεων σε πολιτική παρουσία στην κοινωνία. Η δεύτερη θέση δεν θα κριθεί μόνο στα τηλεοπτικά πάνελ.
Και ενώ ψάχνουν την αυτοδυναμία, εμφανίζεται ο Σαμαράς
Στη Νέα Δημοκρατία, meanwhile, υπάρχει ένα πρόβλημα που δεν χωρά εύκολα στο αφήγημα της πολυπόθητης «αυτοδυναμίας»: ο Αντώνης Σαμαράς.
Η Palmos Analysis καταγράφει 4% που δηλώνει ότι σίγουρα θα ψήφιζε ένα ενδεχόμενο κόμμα Σαμαρά και 14% που απαντά «ίσως». Η MRB έχει καταγράψει δυνητική ψήφο 16,8%, ενώ η GPO βρίσκει 9,5% που θεωρεί πολύ ή αρκετά πιθανό να επιλέξει έναν τέτοιο σχηματισμό.
Πρόκειται για δυνητική ψήφο και όχι πρόθεση ψήφου και τα ποσοστά δεν πρέπει να συγχέονται. Αποδεικνύουν όμως ότι το σενάριο δεν είναι δημοσκοπικά αδιάφορο. Και όσο στο Μαξίμου αναζητούν τον δρόμο προς τις 151 έδρες, υπάρχει ένας πρώην πρωθυπουργός στα δεξιά που μπορεί να τους κάνει τη διαδρομή ακόμη δυσκολότερη.
Τα ανοίγματα στον Καραμανλή δεν περνούν απαρατήρητα
Μέσα σε αυτό το κλίμα αποκτούν ξεχωριστό ενδιαφέρον και τα επανειλημμένα ανοίγματα Μητσοτάκη προς τον Κώστα Καραμανλή. Το «Θεωρείο» της «Καθημερινής» έχει ήδη καταγράψει τη σχετική κινητικότητα, ενώ ο ίδιος ο πρωθυπουργός έφθασε να υπενθυμίσει δημοσίως ότι ο Καραμανλής είναι «ταυτισμένος με τη ΝΔ».
Μπορεί να είναι απλώς κομματική αβρότητα. Πολιτικά, πάντως, θα ήταν παράξενο το Μαξίμου να επιθυμεί κάτι διαφορετικό από το να κρατήσει τον Καραμανλή κοντά και τον Σαμαρά όσο γίνεται πιο απομονωμένο, την ώρα που η συζήτηση για νέο κόμμα στα δεξιά παραμένει ενεργή.
Η μάχη τώρα αρχίζει
Το πολιτικό τοπίο, λοιπόν, απέχει από το να έχει σταθεροποιηθεί. Η ΝΔ παραμένει πρώτη, αλλά έχει απέναντί της ένα ισχυρό κοινωνικό αίτημα αλλαγής και ένα δυνητικό δεξιό μέτωπο που δεν μπορεί να αγνοήσει. Στον προοδευτικό χώρο, η ΕΛΑΣ έχει καταγράψει μια δυναμική εκκίνησης, αλλά το ΠΑΣΟΚ παραμένει μέσα στη μάχη και σε ορισμένες μετρήσεις περιορίζει τη διαφορά.
Αυτό είναι το πραγματικό πολιτικό ντέρμπι των επόμενων μηνών: ποιος θα κερδίσει τη δεύτερη θέση, ποιος θα αποκτήσει την πρωτοκαθεδρία στην προοδευτική παράταξη και ποιος τελικά θα μπορέσει να μετατρέψει την κοινωνική απαίτηση για αλλαγή σε πολιτική πλειοψηφία.
