Μήνυμα με πολλούς αποδέκτες από Δούκα: Η ανάρτησή του για τον Amine Kessaci

Δεν πρόκειται για μια ακόμη ανάρτηση πολιτικού με διεθνείς αναφορές και ασφαλείς διατυπώσεις. Το κείμενο του δημάρχου Αθηναίων Χάρη Δούκα για τον Amine Kessaci πατάει σε ωμό έδαφος, εκεί όπου η πολιτική συναντά τη βία, τον φόβο και το τίμημα της δημόσιας στάσης. Είναι μια ιστορία που δεν χωρά σε δελτία Τύπου, γιατί ξεκινά από έναν φόνο, συνεχίζει με απειλές και καταλήγει σε μια ανοιχτή πολιτική σύγκρουση στις πιο σκληρές γειτονιές της Μασσαλίας.

Ο Amine Kessaci δεν είναι επαγγελματίας πολιτικός. Είναι ένας άνθρωπος που αρνήθηκε να σιωπήσει μπροστά στη δράση των συμμοριών ναρκωτικών και πλήρωσε το πιο βαρύ τίμημα. Τον περασμένο Νοέμβριο, ο 20χρονος αδελφός του Mehdi δολοφονήθηκε ως πράξη εκδίκησης. Ένα μήνυμα ξεκάθαρο: όποιος μιλάει, όποιος οργανώνεται, όποιος διεκδικεί δημόσιο χώρο και ασφάλεια στις υποβαθμισμένες γειτονιές, στοχοποιείται.

Σε αυτό το σημείο, οι περισσότερες ιστορίες τελειώνουν. Με σιωπή, αποχώρηση, φόβο. Ο Amine Kessaci έκανε το αντίθετο. Μετέτρεψε το προσωπικό πένθος σε πολιτική πράξη. Όχι με όρους ηρωισμού, αλλά με την επίγνωση ότι η υποχώρηση θα νομιμοποιούσε τη βία. Σήμερα είναι υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος στη Μασσαλία, γνωρίζοντας πολύ καλά ότι παραμένει στόχος. Η επιλογή του δεν είναι ρομαντική· είναι επικίνδυνη.

Η ανάρτηση του Χάρη Δούκα φωτίζει ακριβώς αυτό το σημείο τομής: εκεί όπου η τοπική αυτοδιοίκηση δεν είναι διαχείριση έργων και ισολογισμών, αλλά σύγκρουση με πραγματικά δίκτυα εγκλήματος και εγκατάλειψης. Οι γειτονιές για τις οποίες μιλά ο δήμαρχος Αθηναίων δεν είναι αφηρημένες. Είναι χώροι όπου το κράτος συχνά απουσιάζει και τη θέση του παίρνουν συμμορίες, φόβος και σιωπή.

Η συνάντηση των δύο ανδρών στο Παρίσι αποκτά έτσι πολιτικό βάθος. Δεν πρόκειται για ανταλλαγή φιλοφρονήσεων, αλλά για αναγνώριση κοινών μαχών. Από τη Μασσαλία μέχρι την Αθήνα, το ερώτημα είναι κοινό: ποιος ελέγχει τις γειτονιές και για ποιον. Η ασφάλεια δεν παρουσιάζεται ως κατασταλτικό δόγμα, αλλά ως δικαίωμα αξιοπρέπειας, ως προϋπόθεση δημοκρατίας.

Η επιλογή του Δούκα να αναδείξει τον Amine Kessaci δεν είναι ουδέτερη. Στέλνει μήνυμα ότι η πολιτική δεν μπορεί να αποστρέφει το βλέμμα όταν η βία χρησιμοποιείται για να φιμώσει κοινωνικούς αγώνες. Ότι η αυτοδιοίκηση οφείλει να σταθεί απέναντι, ακόμη και όταν το κόστος είναι υψηλό. Και ότι ο αγώνας για ασφάλεια χωρίς φόβο δεν μπορεί να κερδηθεί χωρίς ανθρώπους που αρνούνται να σωπάσουν.

Από το Παρίσι στην Αθήνα και τη Μασσαλία, όπως σημειώνει ο ίδιος, ο αγώνας αυτός δεν είναι τοπικός. Είναι ευρωπαϊκός, κοινωνικός και βαθιά πολιτικός. Και κυρίως, είναι μια υπενθύμιση ότι πίσω από τις λέξεις «ασφάλεια» και «γειτονιά» υπάρχουν ζωές που κινδυνεύουν, οικογένειες που πενθούν και άνθρωποι που επιλέγουν, παρά τον φόβο, να συνεχίσουν.