“Να γίνουμε Καρυστιανού” – Ο Προοδευτικός χωρος δεν επιτρέπεται να σταθεί απέναντι σε λαϊκά κινήματα

Άρθρο του Δημοσιογράφου Γαβρή Άγγελου

Ας «γίνουμε Καρυστιανού» – το πολιτικό και ανθρώπινο διακύβευμα

Ούτε η ίδια η Μαρία Καρυστιανού δεν θα ήθελε κάποιος να «γίνει Καρυστιανού». Γιατί ο δικός της δρόμος είναι χαραγμένος από την αβάσταχτη απώλεια του παιδιού της. Δίνει τον αγώνα για τη δικαίωση μέχρις εσχάτων και συναντά απέναντί της μια αδυσώπητη Πολιτεία και ένα μιντιακό σύστημα που επιχειρούν, μεθοδικά, να τη φιμώσουν, να την απαξιώσουν, να την χλευάσουν.

Όμως, πέρα από το αυτονόητο της ανθρωπιάς –που δυστυχώς δεν είναι πάντα αυτονόητο για όλους– υπάρχει και μια πολιτική διάσταση. Μακάρι να «γίνουμε Καρυστιανού». Γιατί η ίδια μας θύμισε ότι ο αγώνας για Δικαιοσύνη και Δημοκρατία δεν δίνεται πίσω από κλειστές πόρτες και πολιτικά γραφεία, ούτε με τις περίφημες «ατζέντες». Δίνεται με την κοινωνία, για την κοινωνία. Στους δρόμους, στις πλατείες, εκεί όπου η Ιστορία γράφεται από το θάρρος και την πίστη σε ιδανικά μεγαλύτερα από τις μικροκομματικές λογικές που πνίγουν την ελπίδα.

Ευτυχώς, υπάρχουν ακόμη φωνές που ξεχωρίζουν. Φωνές όπως αυτή του Δημάρχου Αθηναίων, Χάρη Δούκα, ο οποίος με λόγια και έργα τιμά τις μάνες που ξεπέρασαν το προσωπικό τους δράμα και έγιναν σύμβολα. Η Μάγδα Φύσσα, η Μαρία Καρυστιανού – γυναίκες που σήκωσαν στις πλάτες τους τη μνήμη και τη δικαιοσύνη για όλους μας.

Ο προοδευτικός και δημοκρατικός χώρος δεν μπορεί να γυρίσει την πλάτη σε τέτοιους αγώνες. Δεν επιτρέπεται να σταθεί απέναντι, όταν η κοινωνία παλεύει για διαφάνεια, δικαιοσύνη, ελευθερία. Η ιστορία του τον υποχρεώνει να είναι στην πρώτη γραμμή.

Γιατί στο τέλος, το διακύβευμα είναι απλό:
Είμαστε με το φως ή με το σκοτάδι;
Είμαστε με τον Ήλιο της Δικαιοσύνης ή με τη σιωπή που θάβει την ελπίδα;

Ας γίνουμε, λοιπόν, «Καρυστιανού» πολιτικά. Ας γίνουμε Μάγδα Φύσσα. Γιατί μόνο έτσι μπορεί να ξαναγεννηθεί η ελπίδα.