Νέα Υόρκη: Ο Ζόραν Μαμντάνι αποδεικνύει ότι ο Δημοκρατικός Σοσιαλισμός είναι πολιτικά “sexy” και κερδίζει έδαφος

Την ώρα που η συντήρηση επιμένει πως κάθε δημοσιονομικό έλλειμμα πρέπει να καλύπτεται με περικοπές, ιδιωτικοποιήσεις και πίεση προς τα χαμηλά και μεσαία στρώματα, ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης επιχειρεί να χαράξει μια εντελώς διαφορετική διαδρομή. Με δημόσια παρέμβασή του ανακοίνωσε ότι η δημοτική αρχή παρέλαβε έλλειμμα 12 δισεκατομμυρίων δολαρίων και κατάφερε να το μηδενίσει χωρίς να φορτώσει το κόστος στους εργαζόμενους και τις κοινωνικές υπηρεσίες της πόλης.

Αντί για το γνώριμο μοντέλο λιτότητας, η διοίκηση της Νέας Υόρκης –όπως υποστηρίζει ο – διατήρησε και ενίσχυσε κρίσιμες δημόσιες υποδομές: πάρκα, βιβλιοθήκες, ασφαλέστερους δρόμους και κυρίως ιστορικές επενδύσεις στη δημόσια κατοικία. Σε μια πόλη που εδώ και χρόνια βρίσκεται στο επίκεντρο της στεγαστικής κρίσης και της ακραίας ανισότητας, η επιλογή αυτή δεν έχει μόνο διαχειριστικό χαρακτήρα· αποτελεί σαφή πολιτική τοποθέτηση υπέρ της κοινωνικής πλειοψηφίας.

Ο ίδιος περιέγραψε αυτή τη στρατηγική άλλοτε ως «Pothole Politics» και άλλοτε ως «Δημοκρατικό Σοσιαλισμό». Όχι ως σύνθημα ιδεολογικής καθαρότητας, αλλά ως μια μορφή διακυβέρνησης που μετριέται από το αν βελτιώνει την καθημερινότητα των ανθρώπων που κρατούν ζωντανή την πόλη. Πρόκειται για μια αντίληψη που έρχεται σε ευθεία σύγκρουση με τη νεοφιλελεύθερη λογική της τελευταίας δεκαετίας, σύμφωνα με την οποία το κράτος οφείλει να αποσύρεται από τις κοινωνικές του υποχρεώσεις και να λειτουργεί αποκλειστικά με δημοσιονομικούς όρους.

Η πολιτική σημασία αυτής της παρέμβασης ξεπερνά τα όρια της Νέας Υόρκης. Σε μια διεθνή συγκυρία όπου οι πολίτες βλέπουν το κόστος ζωής να εκτοξεύεται, τη στέγη να μετατρέπεται σε προνόμιο και τις κοινωνικές ανισότητες να βαθαίνουν, η περίπτωση του επαναφέρει στο προσκήνιο ένα διαφορετικό υπόδειγμα: μια προοδευτική διοίκηση που δεν θεωρεί τις δημόσιες επενδύσεις πρόβλημα, αλλά εργαλείο κοινωνικής δικαιοσύνης και δημοκρατικής σταθερότητας.