Ο «Batman for Athens» και τα όρια μιας δημοσιογραφικής εμμονής..

Υπάρχουν περιπτώσεις όπου η πολιτική αντιπαράθεση μεταφέρεται από το πεδίο των επιχειρημάτων στο πεδίο της προσωπικής στοχοποίησης. Και τότε το ερώτημα δεν αφορά πλέον το πρόσωπο που δέχεται την κριτική, αλλά το ίδιο το επίπεδο του δημόσιου λόγου.

Το τελευταίο διάστημα, η συστηματική αναφορά σε υπαινικτικές ταυτοποιήσεις και ανώνυμους ή ψευδώνυμους σχολιασμούς γύρω από τον Δήμαρχο Αθηναίων έχει προκαλέσει συζητήσεις σε πολιτικούς και δημοσιογραφικούς κύκλους. Η εικόνα που διαμορφώνεται δεν αφορά μια τυπική αντιπαράθεση για έργα και επιλογές, αλλά μια πιο θολή ζώνη δημόσιου σχολιασμού, όπου η κριτική συχνά υποκαθίσταται από υπαινιγμούς.

Η αναφορά στο λεγόμενο «Batman for Athens» έχει πλέον αποκτήσει δική της πολιτική βαρύτητα, όχι τόσο για το περιεχόμενο των σχολίων, όσο για τον τρόπο με τον οποίο αυτά επιστρατεύονται στη δημόσια σφαίρα. Σε αυτό το πλαίσιο, εύλογα τίθεται το ζήτημα της δημοσιογραφικής ευθύνης, ειδικά όταν η ανωνυμία χρησιμοποιείται ως εργαλείο πολιτικής πίεσης.

Σε κάθε περίπτωση, η συζήτηση ξεπερνά τα πρόσωπα και αγγίζει τον πυρήνα της δημοκρατικής λειτουργίας του Τύπου. Διότι άλλο η κριτική, όσο σκληρή κι αν είναι, και άλλο η συστηματική καλλιέργεια ενός κλίματος προσωπικής αποδόμησης χωρίς σαφή όρια και επώνυμη ευθύνη.