Ο Κώστας Σμέρος βάζει στα “σχοινιά” την διοίκηση Αηδόνη στον Δήμο Παλλήνης

Δύο χρόνια Διοίκησης Αηδόνη – Μερτύρη

Ένα διοικητικό μοντέλο που κράτησε τον Δήμο στάσιμο και πλέον δεν λειτουργεί
Δύο χρόνια μετά την ανάληψη της διοίκησης του Δήμου Παλλήνης από τη Δημοτική Αρχή Αηδόνη – Μερτύρη, η πραγματικότητα που βιώνουν οι πολίτες δεν μπορεί πλέον να καλυφθεί από δελτία Τύπου και επικοινωνιακές κατασκευές. Η εικόνα της πόλης, η λειτουργία των υπηρεσιών και τα δεδομένα των αποφάσεων αποτυπώνουν μια διοίκηση που αδυνατεί να μετατρέψει τις εξαγγελίες σε πράξη..

Ο Κωστής Σμέρος και η Παράταξή του, με παρεμβάσεις σε όλα τα θεσμικά πεδία, ανέδειξαν σημείο προς σημείο την ανακολουθία ανάμεσα σε υποσχέσεις και έργα, λόγια και πραγματικότητα, προεκλογικές δεσμεύσεις και σημερινή εικόνα του Δήμου. Με επιχειρήματα, στοιχεία και συγκεκριμένες αναφορές, αποδομήθηκε η πλασματική εικόνα που επιχειρεί να παρουσιάσει η Δημοτική Αρχή.
Κορυφαία στιγμή αυτής της πολιτικής και θεσμικής αντιπαράθεσης αποτέλεσε η ανάλυση και πολιτική αποδόμηση, σελίδα προς σελίδα, του πολυσέλιδου προεκλογικού προγράμματος του κ. Αηδόνη, το οποίο δύο χρόνια μετά παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεφάρμοστο.

Το προηγούμενο διάστημα υπήρξε πυκνό και αποκαλυπτικό. Ο Απολογισμός Πεπραγμένων 2024–2025, ο Προϋπολογισμός 2026, το Τεχνικό Πρόγραμμα, τα Δημοτικά Τέλη, αλλά και η ίδια η καθημερινή εικόνα της πόλης συνέθεσαν ένα ενιαίο και ανησυχητικό παζλ.

Η πραγματικότητα είναι συγκεκριμένη και τεκμηριωμένη. Το πρόβλημα στον Δήμο Παλλήνης είναι δομικό και συνδέεται άμεσα με το διοικητικό μοντέλο που επέλεξε η σημερινή Δημοτική Αρχή. Δύο χρόνια μετά την ανάληψη των καθηκόντων της, η Διοίκηση δεν παρουσίασε ούτε ένα νέο έργο που να σχεδιάστηκε, να ωρίμασε, να χρηματοδοτήθηκε και να υλοποιείται με δική της πολιτική ευθύνη.

Όσα εμφανίζονται ως «έργο» αφορούν είτε παρεμβάσεις που είχαν ήδη δρομολογηθεί από την προηγούμενη Διοίκηση είτε αποτελούν μέρος του διοικητικού απολογισμού των Υπηρεσιών του Δήμου, οι οποίες βαφτίζονται επικοινωνιακά ως επιτυχίες.

Η επιλογή ενός αυστηρά συγκεντρωτικού και αναποτελεσματικού διοικητικού μοντέλου, δομημένου γύρω από το πρόσωπο και το γραφείο του ίδιου του κ. Αηδόνη, χωρίς αποκέντρωση αρμοδιοτήτων, χωρίς ενδυνάμωση των υπηρεσιών και χωρίς ουσιαστικό πολιτικό συντονισμό, έχει συγκεκριμένα αποτελέσματα. Καθυστερήσεις σε διαγωνισμούς και συμβάσεις, απουσία προγραμματισμού, υπηρεσίες που λειτουργούν χωρίς σαφείς εντολές και Αντιδήμαρχοι που κινούνται με προσωπικές στρατηγικές συνθέτουν μια εικόνα διοικητικής απορρύθμισης.

Ο Προϋπολογισμός του 2026 αποτελεί χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της ανεπάρκειας. Το αφήγημα της «καμένης γης των προηγουμένων» κατέρρευσε με την πρόβλεψη έργων που θα χρηματοδοτηθούν από ίδιους πόρους. Την ίδια στιγμή, παρά τη διατήρηση της αύξησης κατά 40% στα Δημοτικά Τέλη καθαριότητας και ηλεκτροφωτισμού, καταγράφεται αδιάθετο ποσό που προσεγγίζει το 1,5 εκατομμύριο ευρώ, χωρίς καμία ορατή βελτίωση στις παρεχόμενες υπηρεσίες. Πρόκειται για σαφείς ενδείξεις αδυναμίας απορρόφησης και υλοποίησης.

Στην καθημερινότητα αποτυπώνεται το πιο ηχηρό καμπανάκι. Κρίσιμες υπηρεσίες λειτουργούν χωρίς ενεργές συμβάσεις, ακόμη και για στοιχειώδη ζητήματα όπως η αντικατάσταση λαμπτήρων. Το οδικό δίκτυο βρίσκεται σε κατάσταση διάλυσης, ενώ κοινόχρηστοι χώροι παραμένουν σε πλήρη εγκατάλειψη. Τα κομμένα δέντρα στην πλατεία Γέρακα, που ακόμη δεν έχουν αντικατασταθεί, λειτουργούν ως σύμβολο αυτής της εικόνας αδράνειας.

Σοβαρά ερωτήματα εγείρονται και στο πεδίο της διαφάνειας. Σειρά διαγωνισμών, ιδίως στον τομέα των πολιτιστικών εκδηλώσεων, προκαλεί εύλογες απορίες για συμμετοχές εταιρειών με συνδεδεμένα συμφέροντα, απουσία τεκμηριωμένου ελέγχου και επιμονή σε δηλώσεις εντυπώσεων αντί για επίσημες, θεσμικές απαντήσεις. Για τον λόγο αυτό ζητήθηκε επίσημα, γραπτώς και άμεσα, πλήρης ενημέρωση.

Ακόμη και ο Πολιτισμός, που προβλήθηκε ως συγκριτικό πλεονέκτημα της Διοίκησης, αποδεικνύεται σύμπτωμα της γενικότερης δυσλειτουργίας. Πολιτιστικά τμήματα παραμένουν κλειστά, μαθήματα ξεκινούν με καθυστέρηση μηνών και μαθητές μένουν χωρίς συνέχεια και προγραμματισμό.

Η Παιδεία, ο πιο ευαίσθητος τομέας, αποτελεί ίσως το πιο ανησυχητικό παράδειγμα. Σε κάθε Δημοτικό Συμβούλιο παρίστανται γονείς, εκπαιδευτικοί και μαθητές για να θέσουν ζητήματα ασφάλειας, υποδομών και βασικής λειτουργικότητας των σχολείων. Δεν πρόκειται για πολυτέλειες, αλλά για στοιχειώδεις συντηρήσεις και παρεμβάσεις που καθυστερούν ή δεν γίνονται.

Το συμπέρασμα είναι σαφές. Η Ανθούσα, ο Γέρακας και η Παλλήνη έχουν εγκλωβιστεί από την έλλειψη σχεδίου, τη διοικητική ανεπάρκεια, την παλαιοκομματική υποσχεσιολογία και την πολιτική ανευθυνότητα. Ο Δήμος χρειάζεται αλλαγή φιλοσοφίας διοίκησης.

Εμείς θα συνεχίσουμε να αναδεικνύουμε τα προβλήματα, να διεκδικούμε λύσεις και να προτείνουμε αλλαγές με τεκμηριωμένο και θεσμικό έλεγχο. Γιατί ο Δήμος Παλλήνης χρειάζεται μια Διοίκηση που να λειτουργεί ουσιαστικά και να εγγυάται διαφάνεια, σύγχρονο διοικητικό μοντέλο και έργα με μετρήσιμο αποτέλεσμα στην καθημερινότητα των πολιτών, όχι απλώς στις λεζάντες των φωτογραφιών.