Ο Σαρκοζί στη φυλακή – Η ζωή “εκδικείται” για τις Κάννες του 2011

Οι Κάννες και η ταπείνωση Παπανδρέου

Η απόφαση της γαλλικής Δικαιοσύνης να οδηγήσει τον Νικολά Σαρκοζί στη φυλακή για μαύρο πολιτικό χρήμα ξαναφέρνει στο προσκήνιο μια νύχτα που σημάδεψε την ελληνική κρίση. Ήταν Νοέμβριος 2011, στις Κάννες, όταν ο τότε Πρόεδρος της Γαλλίας επιτέθηκε με σκληρότητα στον Γιώργο Παπανδρέου, που ζητούσε το αυτονόητο: να αποφασίσει ο λαός για το μνημόνιο μέσω δημοψηφίσματος.
Ο Σαρκοζί, σε έξαλλη κατάσταση, χρησιμοποίησε απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς εναντίον του Έλληνα πρωθυπουργού, με την Άνγκελα Μέρκελ να μένει σιωπηλή και τους υπόλοιπους Ευρωπαίους ηγέτες να παρακολουθούν αμήχανοι.

Η Ελλάδα στο χείλος του γκρεμού

Εκείνες τις μέρες η χώρα βρισκόταν σε ασφυξία: το «χαράτσι» στα ακίνητα είχε ήδη επιβληθεί, οι παρελάσεις διακόπτονταν από διαδηλωτές, βουλευτές του ΠΑΣΟΚ απειλούσαν να καταψηφίσουν μέτρα, ενώ η κοινωνία έβραζε.
Ο Αλέξης Τσίπρας κατηγορούσε τον Παπανδρέου για υποταγή στη Γερμανία, για να βρεθεί λίγα χρόνια αργότερα να εφαρμόζει τις δικές του περικοπές και να υποθηκεύει τη δημόσια περιουσία. Ο Αντώνης Σαμαράς τότε αρνιόταν να υπογράψει συναίνεση, χτυπώντας το χέρι στο Ζάππειο, για να καταλήξει λίγο αργότερα να εφαρμόζει σκληρές μνημονιακές πολιτικές και να κλείνει την ΕΡΤ.

Η παραίτηση και ο δοτός πρωθυπουργός

Ο Παπανδρέου, που δεν είχε προχωρήσει σε πλήρη κατάργηση των δώρων και κρατούσε όρθια κάποια εργασιακά δικαιώματα, λύγισε εκείνο το βράδυ. Επέστρεψε στην Αθήνα και παραιτήθηκε. Με πίεση Σαρκοζί και Μέρκελ, η πρωθυπουργία παραδόθηκε σε δοτή κυβέρνηση, παρακάμπτοντας τη λαϊκή εντολή. Ο ελληνικός λαός βυθίστηκε βαθύτερα στην άβυσσο των μνημονίων.

Από την αλαζονεία στα κάγκελα

Σήμερα, περισσότερο από μια δεκαετία μετά, η Ιστορία μοιάζει να εκδικείται. Ο Σαρκοζί, που τότε απαιτούσε «πειθαρχία» και ταπείνωνε τον Έλληνα πρωθυπουργό, καταδικάστηκε για μαύρο χρήμα που φέρεται να προήλθε από το καθεστώς Καντάφι. Σε λίγες μέρες θα περάσει την πύλη της φυλακής.
Η εικόνα του άλλοτε ισχυρού Γάλλου ηγέτη πίσω από τα κάγκελα μοιάζει σαν καθυστερημένη δικαίωση για έναν λαό που βίωσε την αλαζονεία των ισχυρών στην πιο κρίσιμη στιγμή της σύγχρονης ιστορίας του.