“Όχι όλοι στο ίδιο τσουβάλι”: Ο σκανδαλώδης ΟΠΕΚΕΠΕ και οι ξεχασμένοι παραγωγοί της Χαλκιδικής – Η παρέμβαση Απόστολου Πάνα

Την ώρα που η χώρα «βουλιάζει» από τις αποκαλύψεις για τις μαϊμού βοσκοτοπικές εκτάσεις που κατατρώγουν τα ευρωπαϊκά κονδύλια – και μάλιστα σε διαστάσεις που ξεπερνούν την… έκταση της πεδινής Ελλάδας – κάποιοι άλλοι, πραγματικοί παραγωγοί, νιώθουν αόρατοι για την ίδια την Πολιτεία. Δεν είναι απλά ηθικό το ζήτημα, είναι υπαρξιακό: καθώς οι «εικονικές βοσκές» έβαλαν, σύμφωνα με εκτιμήσεις, τη χώρα μέσα κατά σχεδόν 1 δισ. ευρώ, υπάρχουν αγρότες και κτηνοτρόφοι που βλέπουν τις σοδειές και τα ζώα τους να χάνονται από τα καιρικά φαινόμενα, χωρίς την παραμικρή προστασία.

Η παρέμβαση του Βουλευτή Χαλκιδικής με το ΠΑΣΟΚ, Απόστολου Πάνα, έρχεται να δώσει φωνή σ’ αυτήν ακριβώς την ανισότητα. Όπως τόνισε, οι παραγωγοί της Χαλκιδικής – ένας από τους βασικούς γεωργοκτηνοτροφικούς πυλώνες της Βόρειας Ελλάδας – μένουν απροστάτευτοι απέναντι στα ακραία καιρικά φαινόμενα, όπως η πρόσφατη χαλαζόπτωση που προκάλεσε μεγάλες ζημιές σε καλλιέργειες. Κι όλα αυτά ενώ η κλιματική αλλαγή δεν είναι πια σενάριο – είναι η νέα κανονικότητα.

Και πού είναι το κράτος; Εξαφανισμένο. Ενώ θα περίμενε κανείς αυξημένα αντανακλαστικά από τον ΕΛΓΑ, την Πολιτική Προστασία και τα συναρμόδια υπουργεία, επικρατεί σιωπή. Ο Πάνας θέτει ευθέως το ζήτημα της επιλεκτικής αδιαφορίας: γιατί να είναι τόσο εύκολο να εγκρίνονται εκατοντάδες χιλιάδες στρέμματα για «βοσκοτόπια φαντάσματα» και τόσο δύσκολο να δοθούν έγκαιρες αποζημιώσεις στους πραγματικούς παραγωγούς;

Το ερώτημα δεν είναι μόνο πολιτικό. Είναι εθνικό. Δεν μπορεί να «τσουβαλιάζονται» όλοι οι αγρότες και κτηνοτρόφοι με το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ. Η σήψη των λίγων δεν πρέπει να σκεπάσει την αξιοπρέπεια των πολλών. Και κυρίως δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για την εγκατάλειψη ολόκληρων περιοχών.

Η Χαλκιδική, με τους χιλιάδες αγρότες της, δεν ζητά χάρη. Ζητά δικαιοσύνη. Ζητά πρόληψη, στήριξη, ίση μεταχείριση. Και αν κάποιοι αναζητούν την πολιτική ευθύνη για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, ας κοιτάξουν παράλληλα και την πολιτική υποκρισία της εγκατάλειψης των πραγματικών ανθρώπων της υπαίθρου.