“Οι πόλεις δείχνουν τον δρόμο της αντίστασης”

του Άρη Σκλαβενίτη

Ορισμένοι αναρωτιούνται με ποιό τρόπο και από ποιούς θα διαμορφωθεί η αντίσταση απέναντι στην ανελεύθερη τάξη πραγμάτων, η οποία κατακτά με σταθερό ρυθμό θέσεις εξουσίας, τη μία μετά την άλλη. Η δική μου απάντηση είναι ότι αυτή η αντίσταση υπάρχει ήδη με επικεφαλής τους δημάρχους. Δεν είναι τυχαίο πως, σε μια Ευρώπη, που γέρνει όλο και περισσότερο προς τα δεξιά σε κάθε εκλογική αναμέτρηση, τα καλά νέα έρχονται από την τοπική αυτοδιοίκηση. Θυμίζω τα παραδείγματα της Αθήνας και άλλων πόλεων που έδωσαν ανάσα αισιοδοξίας στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2023.

Πρόσφατα, στη Ρουμανία ο δήμαρχος του Βουκουρεστίου, ο κεντρώος Νικουσόρ Νταν, ήταν αυτός που σταμάτησε τον τραμπιστή Γκεόργκε Σιμιόν. .

Και στην Ουγγαρία του αυταρχικού Βίκτορ Όρμπαν, είναι επίσης ο δήμαρχος της Βουδαπέστης, Γκέργκεϊ Καρατσόνι, που ηγείται της μάχης για την ελευθερία. Απέναντι στις διώξεις κατά των δικαιωμάτων των ΛΟΑΤΚΙ+ και στην απαγόρευση της παρέλασης Pride, δήλωσε παρών και ηγήθηκε ο ίδιος της πορείας, μαζί με άλλους δημάρχους,  μεταξύ των οποίων και της Αθήνας. Ο τελευταίος δίνει μεγάλες προοδευτικές μάχες από την 1η μέρα που ανέλαβε, δείχνοντας, σε πολλές περιπτώσεις τον δρόμο. 

Οπότε, όταν αναρωτιέστε ποιοι θα ηγηθούν της αντίστασης, στραφείτε προς τους δημάρχους. Γιατί, αν η δημοκρατία γεννήθηκε στις πόλεις, τότε είναι στις πόλεις που συνεχίζουν να ζουν τα ιδανικά της προόδου και της δημοκρατίας που ενέπνευσαν το όμορφο ευρωπαϊκό εγχείρημα.

 Ξέρω καλά, ότι οι δήμαρχοι έχουν περιορισμένους πόρους, στην πραγματικότητα, οι περισσότεροι δήμαρχοι στην Ευρώπη έχουν πολύ περισσότερες ευθύνες απ’ ότι πραγματικές εξουσίες, και θα ήταν σοφό η Ευρωπαϊκή Επιτροπή να προχωρήσει σύντομα, όπως έχει υποσχεθεί, σε μια φιλόδοξη και ουσιαστική ατζέντα για τις πόλεις.

Χιλιάδες δήμαρχοι ενέπνευσαν το κοινό ευρωπαϊκό όραμα που διατύπωσε ο Ρομπέρ Σουμάν πριν από 75 χρόνια. Όπως έγραψε ο Μπέντζαμιν Μπάρμπερ στο γνωστό του βιβλίο του 2013 Αν οι Δήμαρχοι Κυβερνούσαν τον Κόσμο: « Είναι οι πόλεις, όχι τα κράτη, που είναι οι πραγματικοί θεματοφύλακες των δημοκρατικών αξιών».