OΠΕΚΕΠΕ: Ομόφωνα υπέρ της άρσης ασυλίας των 11 βουλευτών της ΝΔ

Η ομοφωνία στην Επιτροπή Δεοντολογίας για την άρση ασυλίας των «11» της ΝΔ δεν είναι, από μόνη της, πολιτική κάθαρση· είναι περισσότερο ένα καλοκουρδισμένο βήμα διαχείρισης ζημιάς. Όταν οι ίδιοι οι εμπλεκόμενοι –από τον Κώστας Τσιάρας μέχρι τον Κώστας Σκρέκας– σπεύδουν να ζητήσουν την άρση της ασυλίας τους, το αφήγημα της «διαφάνειας» χτίζεται προληπτικά, πριν ακόμη δοκιμαστεί επί της ουσίας.

Στην πραγματικότητα, η κίνηση αυτή λειτουργεί ως πολιτικό ανάχωμα. Μεταφέρει τη συζήτηση από το περιεχόμενο της δικογραφίας του ΟΠΕΚΕΠΕ στη διαδικασία, επιχειρώντας να αποσπάσει το κρίσιμο: αν και σε ποιο βαθμό υπήρξε πολιτική ευθύνη. Οι δηλώσεις περί «μη εμπλοκής» και «νόμιμων ενεργειών» –από τον Κώστας Αχ. Καραμανλής έως τον Γιάννης Κεφαλογιάννης– ακολουθούν ένα γνώριμο μοτίβο άμυνας, που επενδύει περισσότερο στην επικοινωνία παρά στην ουσία.

Το ενδιαφέρον, ωστόσο, δεν βρίσκεται μόνο στους ίδιους τους βουλευτές. Βρίσκεται στην πολιτική σκηνοθεσία της υπόθεσης. Η ομοφωνία της Επιτροπής, σε συνδυασμό με την παραπομπή στην Ολομέλεια μετά το Πάσχα, δημιουργεί τον αναγκαίο «χρόνο αποσυμπίεσης» για την κυβέρνηση. Ένα χρονικό κενό όπου η ένταση μπορεί να εκτονωθεί και το ζήτημα να επανέλθει με χαμηλότερη θερμοκρασία.

Το ερώτημα που αιωρείται είναι αν αυτή η διαδικαστική ομαλότητα μπορεί να συγκαλύψει το πολιτικό βάρος της υπόθεσης. Διότι, όσο η υπόθεση του ΟΠΕΚΕΠΕ παραμένει ανοιχτή, δεν δοκιμάζεται μόνο η νομική θέση των εμπλεκομένων, αλλά και η αξιοπιστία ενός συστήματος εξουσίας που επιμένει να αυτοελέγχεται.