Όταν ο Πρωθυπουργός της Ελλάδας, Ανδρέας Παπανδρέου, το 1982 έπαιρνε ξεκάθαρη θέση υπερ του Παλαιστινιακού λαού

1982 – Η Βηρυτός στις φλόγες, η Ελλάδα στην πρώτη γραμμή της αλληλεγγύης

Το καλοκαίρι του 1982, ο λιβανικός εμφύλιος πόλεμος και η εισβολή του Ισραήλ στον Λίβανο είχαν μετατρέψει τη Βηρυτό σε πεδίο καταστροφής. Ο Γιασέρ Αραφάτ και χιλιάδες Παλαιστίνιοι μαχητές, μαζί με τις οικογένειές τους, βρέθηκαν περικυκλωμένοι, ενώ η ανθρωπιστική κρίση κλιμακωνόταν. Η διεθνής κοινότητα, υπό την αιγίδα του ΟΗΕ, αναζητούσε απεγνωσμένα μια λύση για να αποφευχθεί η σφαγή.

Η Ελλάδα, με πρωθυπουργό τον Ανδρέα Παπανδρέου, δεν έμεινε αμέτοχη. Αντιθέτως, αποφάσισε να εμπλακεί ενεργά στην επιχείρηση απομάκρυνσης των πολιορκημένων. Ελληνικά πλοία συμμετείχαν στην ασφαλή μεταφορά Παλαιστινίων, ανάμεσά τους και του ίδιου του Αραφάτ, από τον λιμένα της Βηρυτού προς τον Πειραιά. Εκεί, στις 30 Αυγούστου 1982, ο Παπανδρέου υποδέχθηκε προσωπικά τον Παλαιστίνιο ηγέτη, σε μια ιστορική εικόνα που έκανε τον γύρο του κόσμου, αποτυπώνοντας την ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική της χώρας και την έμπρακτη αλληλεγγύη προς έναν λαό υπό διωγμό.

Η ελληνική πρωτοβουλία εκείνης της περιόδου αποτέλεσε σύμβολο για το πώς ακόμη και μια μικρή χώρα μπορεί, με πολιτική βούληση και ανθρωπιστική στάση, να βρεθεί στην πρώτη γραμμή των εξελίξεων και να σώσει ζωές, κόντρα στις πιέσεις και στα γεωπολιτικά συμφέροντα.

2025 – Η Γάζα σε πολιορκία, η ιστορία επαναλαμβάνεται

Σήμερα, η Γάζα βρίσκεται και πάλι υπό ασφυκτική πολιορκία. Χιλιάδες άμαχοι έχουν χάσει τη ζωή τους, παιδιά θάβονται κάτω από τα ερείπια, ενώ η διεθνής κοινότητα παραμένει διχασμένη, σιωπηλή ή εγκλωβισμένη σε «διπλωματικές ισορροπίες».

Το παράδειγμα του 1982 δείχνει ότι η ανθρωπιά και το δίκαιο μπορούν να υπερισχύσουν, εφόσον υπάρχει η βούληση. Η ιστορία καταγράφει ότι τότε μια μικρή χώρα, όπως η Ελλάδα, επέλεξε να κινηθεί με γνώμονα την προστασία της ανθρώπινης ζωής και την έμπρακτη αλληλεγγύη των λαών.

Η Γάζα χρειάζεται σήμερα το δικό της 1982 – μια διεθνή πρωτοβουλία που θα βάλει την προστασία των αμάχων πάνω από πολιτικές σκοπιμότητες και θα αποδείξει ότι η ελευθερία και η αλληλεγγύη δεν είναι απλώς λέξεις, αλλά πράξεις.