Παρέμβαση Παναγιώτη Βλάχου για την πλήρη απαξίωση των κομμάτων και της βουλευτικής έδρας

Τα κόμματα δοκιμάζονται & απαξιώνονται. Ήδη από τα χρόνια των μνημονίων είδαμε κόμματα να γεννιούνται μέσα στη Βουλή, δεκάδες βουλευτες να διαφωνούν με το κόμμα τους, αλλά να κρατάνε την έδρα- και άλλα γραφικά. Φτάσαμε στο πρωτοφανές να αφαιρούνται έδρες από τους Σπαρτιάτες & να μην προκηρύσσονται νέες εκλογές στις περιφέρειες τους κ η Βουλη να λειτουργεί με λιγότερους αντιπροσώπους.

Σήμερα, η θλιβερή διάλυση σε ζωντανή μετάδοση του ΣΥΡΙΖΑ, οι ουρές για ανεξαρτητοποίηση έξω από το γραφείο του προέδρου της Βουλής, η είσοδος βουλευτών από σπόντα, που εντωμεταξύ πήγαν σε άλλα κόμματα, οι διαγραφές από ΚΟ χωρίς να παραδίδουν την έδρα έχουν όλα έναν κοινό παρονομαστή: ότι η έδρα δεν ανήκει στο κόμμα, αλλά στον βουλευτή. Ότι η έδρα είναι βαλίτσα που παίρνεις μαζί σου. Μια στρέβλωση που ξεφτιλίζει το κοινοβούλιο κ αλλοιώνει την λαϊκή ετυμηγορία.

Οχι, δεν είναι ούτε ο αριθμός ούτε ο μισθός των βουλευτή το πρόβλημα. Αυτά είναι προφάσεις για να μη συζητάμε τον πυρήνα του προβλήματος.

Αν δεν είμαστε τολμηροί να περιορίσουμε τη ζημιά που κάνει ο σταυρός προτίμησης στα κόμματα, στο πολιτικό σύστημα & τις κοινωνικές διεκδικήσεις, είμαστε άξιοι της μοίρας μας. Θα γεμίσουμε πολιτικούς γυρολόγους, τα προγράμματα θα απαξιώνονται, οι ιδεολογικές διαφορές θα καταντήσουν ανέκδοτο, ο κυνισμός θα ανοίξει διάπλατα την πόρτα στα λογής νούμερα & τσαρλατάνους. Σε όλες τις έρευνες γνώμης, ο βαθμός εμπιστοσύνης στα κόμματα είναι στα τάρταρα.

Η Μεταπολίτευση βασίστηκε στον δικομματισμό και σε γενικές γραμμές, σε άλλα πολιτικά ήθη. Αυτά μας τελείωσαν. Και είναι ντροπή, που η υπεράσπιση της κοινοβουλευτικής ηθικής απέμεινε σε μεμονωμένα πρόσωπα και όχι στο σύνολο του πολιτικού κόσμου.