ΠΑΣΟΚ: Η ώρα της στρατηγικής ρήξης -όχι της εσωτερικής αυταρέσκειας

Η παρέμβαση του Αντώνη Σαουλίδη στην Το Ποντίκι δεν αποτελεί μια ακόμη τυπική προσυνεδριακή τοποθέτηση. Συνιστά σαφή πολιτική προειδοποίηση προς το ΠΑΣΟΚ ότι το επικείμενο συνέδριο δεν μπορεί να εξαντληθεί σε εσωτερικές ισορροπίες και διαδικαστικές διευθετήσεις. Το διακύβευμα, όπως το θέτει, είναι υπαρξιακό: ή θα διατυπωθεί καθαρό σχέδιο εξουσίας ή θα παγιωθεί μια εικόνα διαχειριστικής αντιπολίτευσης.

Ο Σαουλίδης αποδομεί την αυτάρεσκη βεβαιότητα του «υπάρχει πρόγραμμα», επισημαίνοντας ότι η κοινωνία δεν ζητά πληρότητα κειμένων αλλά καθαρές πολιτικές αποφάσεις. Η αναφορά του στη διεθνή εμπειρία – από τη χρηματοπιστωτική κρίση έως την ενεργειακή αναταραχή – λειτουργεί ως τεκμηρίωση μιας βασικής θέσης: το δόγμα του ελάχιστου κράτους έχει ιστορικά διαψευστεί.
Ιδιαίτερη αιχμή έχει η πρότασή του για ισχυρό δημόσιο πυλώνα στην ενέργεια και για δημόσιο χρηματοπιστωτικό εργαλείο με αναπτυξιακά και κοινωνικά κριτήρια. Πρόκειται για επιλογές που, αν υιοθετηθούν, συγκροτούν σαφή ιδεολογική διαφοροποίηση από το κυβερνητικό μοντέλο της ΝΔ, το οποίο επικρίνεται για ανοχή σε υπερκέρδη και περιορισμένη αναδιανεμητική στόχευση.

Το κείμενο δεν επενδύει σε συνθήματα. Θέτει καθαρό δίλημμα στρατηγικής κατεύθυνσης. Αν το συνέδριο περιοριστεί σε εσωστρέφεια, το πολιτικό παράθυρο θα κλείσει. Αν, αντίθετα, επιλέξει ρητές δεσμεύσεις για τον ρόλο του κράτους ως ενεργού παράγοντα ανάπτυξης και κοινωνικής δικαιοσύνης, τότε το ΠΑΣΟΚ μπορεί πράγματι να διεκδικήσει ρόλο εναλλακτικής διακυβέρνησης.