Ράμμος: Ευθεία υπενθύμιση του Συντάγματος απέναντι στη θεσμική διολίσθηση της κυβέρνησης ΝΔ

Με μια λιτή αλλά αιχμηρή ανάρτηση, ο πρώην Γενικός Γραμματέας της ΑΔΑΕ, Χρήστος Ράμμος, επανέφερε στο δημόσιο διάλογο μια συνταγματική πρόβλεψη που τα τελευταία χρόνια αντιμετωπίζεται ως τυπικό εμπόδιο και όχι ως θεμελιώδης εγγύηση της δημοκρατικής λειτουργίας. Παραθέτοντας αυτολεξεί το άρθρο 75 παράγραφος 5 του Συντάγματος, υπενθύμισε ότι νομοσχέδια ή προτάσεις νόμου με άσχετες διατάξεις δεν εισάγονται προς συζήτηση, όπως και τροπολογίες που δεν σχετίζονται με το κύριο αντικείμενό τους.

Η φράση με την οποία κλείνει την ανάρτησή του –«Θα μου πείτε ποιος σκοτίζεται πια για το Σύνταγμα!»– δεν αποτελεί απλώς ειρωνικό σχόλιο. Συνιστά πολιτική διαπίστωση. Ένα σχόλιο που αποτυπώνει την κανονικοποίηση μιας πρακτικής καταστρατήγησης του κοινοβουλευτικού κανόνα, όπου κρίσιμες ρυθμίσεις «πακετάρονται» σε άσχετα νομοσχέδια, συχνά νυχτερινές ώρες, χωρίς ουσιαστική διαβούλευση και με περιορισμένο κοινοβουλευτικό έλεγχο.

Η παρέμβαση Ράμμου αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα λόγω της θεσμικής του διαδρομής. Ως πρώην επικεφαλής της ΑΔΑΕ σε μια περίοδο που η ανεξαρτησία των Αρχών δοκιμάστηκε, η φωνή του δεν μπορεί να εκληφθεί ως συγκυριακή ή μικροπολιτική. Αντιθέτως, λειτουργεί ως υπενθύμιση ότι το Σύνταγμα δεν είναι διακοσμητικό κείμενο, ούτε ευχολόγιο, αλλά δεσμευτικός κανόνας που οριοθετεί την άσκηση της εξουσίας.

Σε μια συγκυρία όπου η κυβέρνηση επανειλημμένα επιλέγει τη νομοθέτηση «σφήνα», η ανάρτηση φωτίζει το πραγματικό διακύβευμα: την υποβάθμιση της κοινοβουλευτικής διαδικασίας και, τελικά, την απονεύρωση της δημοκρατικής λογοδοσίας. Όταν η εξαίρεση γίνεται κανόνας, τότε το πρόβλημα δεν είναι τεχνικό, αλλά βαθιά πολιτικό και θεσμικό.

Η δημόσια υπενθύμιση του άρθρου 75 §5 δεν είναι απλώς νομική παρατήρηση. Είναι προειδοποίηση. Και η ειρωνεία του Ράμμου, όσο πικρή κι αν ακούγεται, αποτυπώνει μια αλήθεια που δύσκολα διαψεύδεται: ότι η απαξίωση του Συντάγματος ξεκινά πάντα από τη σιωπή απέναντι στην παραβίασή του.