Σφοδρή αντίδραση για τη φωτογραφία του Λάζαρου Κυρίζογλου μπροστά στον Κεμάλ – «Ντροπή, προσβολή στα θύματα της Γενοκτονίας των Ποντίων»

Σφοδρή πολιτική αντιπαράθεση προκαλεί φωτογραφία του προέδρου της ΚΕΔΕ και δημάρχου Αμπελοκήπων-Μενεμένης, Λάζαρου Κυρίζογλου, μπροστά σε απεικόνιση του Μουσταφά Κεμάλ, με τον Νίκο Μιχαηλίδη να εξαπολύει δημόσια επίθεση, κάνοντας λόγο για «ντροπή» και «προσβολή στα θύματα της Γενοκτονίας».

Η υπόθεση αποκτά ιδιαίτερη πολιτική βαρύτητα, καθώς ο Λάζαρος Κυρίζογλου βρίσκεται στην κορυφή της Κεντρικής Ένωσης Δήμων Ελλάδας, έχοντας εκλεγεί στην προεδρία της ΚΕΔΕ με την υποστήριξη της αυτοδιοικητικής παράταξης που πρόσκειται στη Νέα Δημοκρατία. Ως εκ τούτου, οι δημόσιες κινήσεις και οι συμβολισμοί του δεν αντιμετωπίζονται απλώς ως προσωπικές επιλογές ενός δημάρχου, αλλά κρίνονται και υπό το βάρος του θεσμικού αξιώματος που κατέχει.

Μιχαηλίδης: «Προσβολή στα θύματα της Γενοκτονίας»

Ο Νίκος Μιχαηλίδης, σύμφωνα με τη δημόσια ανάρτηση που προκάλεσε την αντίδραση Κυρίζογλου, επέκρινε τη συγκεκριμένη φωτογραφία, χαρακτηρίζοντάς την «ντροπή» και «προσβολή στα θύματα της Γενοκτονίας».

Η κριτική εστιάζει στον ισχυρό ιστορικό και πολιτικό συμβολισμό που έχει για τον ποντιακό ελληνισμό η παρουσία Έλληνα θεσμικού εκπροσώπου μπροστά στον Κεμάλ. Πρόκειται για ένα ζήτημα εξαιρετικά φορτισμένο, ιδίως για τις οικογένειες που διατηρούν ζωντανή τη μνήμη των διωγμών και των μαζικών εγκλημάτων που υπέστησαν οι χριστιανικοί πληθυσμοί της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας.

Η απάντηση Κυρίζογλου: «Κατάγομαι από τη γενοκτονημένη Έρπαγα του δυτικού Πόντου»

Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ απάντησε προσωπικά στον Νίκο Μιχαηλίδη, απορρίπτοντας κατηγορηματικά την κριτική και κατηγορώντας τον για «λαϊκίστικη και απρόκλητη επίθεση».

«Εσείς πρέπει να ντρέπεστε κ. Μιχαηλίδη για τη λαϊκίστικη και απρόκλητη επίθεση σε βάρος μου», αναφέρει ο Λάζαρος Κυρίζογλου, υποστηρίζοντας ότι η κριτική παραβλέπει τα ζητήματα που ο ίδιος έθεσε κατά την παρουσία του στην Τουρκία.

Συγκεκριμένα, ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ υποστηρίζει ότι έθεσε στον δήμαρχο της Ματσούκας το θέμα της συντήρησης και ανακαίνισης των μονών Αγίου Ιωάννου Βαζελώνος και Αγίου Γεωργίου Περιστερεώτα, προσθέτοντας ότι το αίτημα έγινε αποδεκτό και υπήρξε δημόσια δέσμευση για τη συντήρηση των δύο μοναστηριών.

Παράλληλα επικαλείται ευθέως την ποντιακή καταγωγή του και την οικογενειακή ιστορία του: «Κατάγομαι από την γενοκτονημένη Έρπαγα του δυτικού Πόντου και από οικογένεια με θύματα», αναφέρει, καταλήγοντας με τη φράση: «Σε τουρκικό κράτος ήμασταν, τι φωτογραφία θέλατε να έχουν; Σοβαρευτείτε και μη λαϊκίζετε».

Το ερώτημα, όμως, για έναν πρόεδρο της ΚΕΔΕ παραμένει πολιτικό

Η εξήγηση του Λάζαρου Κυρίζογλου αποτελεί τη δική του σαφή θέση και οφείλει να καταγράφεται στο σύνολό της. Δεν ακυρώνει, ωστόσο, την πολιτική συζήτηση που έχει ανοίξει για το εάν ένας κορυφαίος θεσμικός εκπρόσωπος της ελληνικής Αυτοδιοίκησης οφείλει να επιδεικνύει αυξημένη προσοχή στους συμβολισμούς που παράγουν οι δημόσιες εμφανίσεις του.

Άλλωστε, το επίδικο δεν είναι εάν ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ βρέθηκε σε χώρο όπου υπήρχε φωτογραφία του Κεμάλ. Το κρίσιμο ζήτημα που θέτει η δημόσια κριτική είναι η ίδια η φωτογραφική αποτύπωση και ο συμβολισμός της, ιδιαίτερα όταν πρόκειται για θεσμικό πρόσωπο που εκπροσωπεί συλλογικά την ελληνική Αυτοδιοίκηση.

Και εδώ ακριβώς η πολιτική διάσταση γίνεται εντονότερη. Ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ δεν εκπροσωπεί αποκλειστικά τον εαυτό του ούτε μόνο τον δήμο του. Εκπροσωπεί έναν από τους σημαντικότερους θεσμούς της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, γεγονός που αναπόφευκτα ανεβάζει τον πήχη της θεσμικής ευθύνης.

Η ΚΕΔΕ, η ΝΔ και οι δύσκολοι συμβολισμοί

Η υπόθεση αγγίζει αναπόφευκτα και τη Νέα Δημοκρατία, στο μέτρο που ο Λάζαρος Κυρίζογλου αποτελεί κεντρικό πρόσωπο του αυτοδιοικητικού χώρου που πολιτικά υποστηρίζεται από την κυβερνητική παράταξη. Αυτό δεν σημαίνει ότι κάθε ενέργειά του μπορεί αυτομάτως να αποδίδεται στην κυβέρνηση ή στο κόμμα· μια τέτοια ταύτιση θα ήταν πολιτικά και δημοσιογραφικά αυθαίρετη.

Σημαίνει όμως ότι η συγκεκριμένη εικόνα και κυρίως η αντιπαράθεση που ακολούθησε δημιουργούν ένα πολιτικά άβολο ζήτημα για τον γαλάζιο αυτοδιοικητικό χώρο. Πολύ περισσότερο όταν η συζήτηση αφορά τη μνήμη της Γενοκτονίας των Ελλήνων του Πόντου, ένα θέμα απέναντι στο οποίο οι συμβολισμοί έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα.

Ο ίδιος ο Κυρίζογλου επικαλείται την οικογενειακή και ποντιακή του καταγωγή ως απάντηση σε όσους τον κατηγορούν. Ο Νίκος Μιχαηλίδης, από την άλλη, θέτει το ζήτημα της εικόνας και του μηνύματος που αυτή εκπέμπει. Η αντιπαράθεση, επομένως, δεν μπορεί να εξαντληθεί σε προσωπικούς χαρακτηρισμούς.

Για έναν πρόεδρο της ΚΕΔΕ, η θεσμική ιδιότητα ακολουθεί κάθε δημόσια παρουσία του. Και όταν το φόντο ακουμπά μία από τις πιο επώδυνες σελίδες της συλλογικής μνήμης του ποντιακού ελληνισμού, η απαίτηση για ιστορική ευαισθησία και θεσμική προσοχή είναι αυτονόητα μεγαλύτερη.