«Στο καλά στημένο “Μητσοτάκης ή Χάος” απαντάμε: Το ΧΑΟΣ είναι ήδη εδώ και βλάπτει σοβαρά την Δημοκρατία μας»

Άρθρο του Γαβρή Άγγελου

Το ερώτημα επανέρχεται επίμονα στο δημόσιο διάλογο: κι αν φύγει ο Μητσοτάκης, τι θα γίνει; Ποιοι θα κυβερνήσουν; Ποιοι θα διαχειριστούν το «χάος»; Ένα ερώτημα-δίλημμα που αναπαράγεται, όχι μόνο από φιλοκυβερνητικά μέσα, αλλά και ως υπόγειο νήμα της πολιτικής ζωής. Η πραγματικότητα, όμως, είναι αμείλικτη: το χάος που υποτίθεται πως έρχεται, βρίσκεται ήδη εδώ.

Με καθημερινές δικογραφίες που φτάνουν στη Βουλή, με παραιτήσεις και διαγραφές πρωτοκλασάτων στελεχών, με αλυσίδα σκανδάλων – από το σκάνδαλο υποκλοπών μέχρι τις καταγγελίες για την ΔΥΠΑ, τον ΟΠΕΚΕΠΕ, τις απευθείας αναθέσεις και την κοινωνική αποσύνθεση – η Δεξιά του Κυριάκου Μητσοτάκη κυβερνά μέσα σε συνθήκες πολιτικού κυνισμού και θεσμικού εκτροχιασμού. Το αφήγημα της σταθερότητας καταρρέει υπό το βάρος της ίδιας της διακυβέρνησης.

Η τραγωδία, όμως, δεν σταματά εδώ. Είναι πως ενώ η φθορά της κυβέρνησης είναι φανερή και η κοινωνία έτοιμη να γυρίσει σελίδα, το σύστημα πολιτικής διαχείρισης και επικοινωνίας εξακολουθεί να κρατά το δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» ψηλά στην ατζέντα. Ένα σύστημα που συντηρεί, προστατεύει και αναπαράγει την υπάρχουσα εξουσία μέσα από τον φόβο της εναλλακτικής.

Η ευθύνη δεν βαραίνει αποκλειστικά τα κόμματα της προοδευτικής αντιπολίτευσης. Βαραίνει ένα συνολικό πολιτικό σύστημα που εμποδίζει τη δημιουργία μιας γνήσιας, ενωτικής, πλειοψηφικής πρότασης διακυβέρνησης. Κι όμως, θα έπρεπε ήδη να έχουμε περάσει από το στάδιο της αποδόμησης της κυβέρνησης, στο στάδιο της οικοδόμησης της επόμενης μέρας.

Το παράδοξο – και αποκαλυπτικό – είναι πως αντί να συγκροτηθεί ένα μέτωπο κοινωνικής και πολιτικής ανατροπής, τα κόμματα της αντιπολίτευσης επιδίδονται σε μια μάχη χαρακωμάτων για την «πρωτοκαθεδρία της δεύτερης θέσης». Δεν αντιλαμβάνονται ότι ο κόσμος που υποφέρει, δεν χρειάζεται άλλες διαχωριστικές γραμμές, αλλά ένα κοινό σχέδιο ανάκτησης της ελπίδας.

Υπάρχει, όμως, και μια αχτίδα φωτός. Ο Δήμαρχος Αθηναίων Χάρης Δούκας αποδεικνύει στην πράξη τι σημαίνει σύγχρονη προοδευτική διακυβέρνηση. Με σεβασμό στους θεσμούς, με προτεραιότητα στα κοινωνικά ζητήματα, με διαφάνεια, τεχνοκρατική επάρκεια και δημοκρατική συμμετοχή, αναδεικνύει ένα νέο μοντέλο πολιτικής που δεν περιμένει εντολές από «πάνω», αλλά χτίζει εμπιστοσύνη από «κάτω».

Η Αθήνα, υπό τη διοίκησή του, γίνεται ένα εργαστήριο βιώσιμης και ανοιχτής διακυβέρνησης: από την προσβασιμότητα και τον πολιτισμό, μέχρι την ηλεκτρονική διαφάνεια και την ασφάλεια με κοινωνικό πρόσημο. Είναι η ζωντανή απόδειξη πως οι παραδοσιακές προοδευτικές αξίες του ΠΑΣΟΚ – κοινωνική δικαιοσύνη, λαϊκή συμμετοχή, διαφάνεια και αλληλεγγύη – μπορούν ακόμα να εμπνεύσουν, να ενώσουν και να νικήσουν.

Το συμπέρασμα είναι σαφές: η απάντηση στο δίλημμα «Μητσοτάκης ή χάος» είναι πως όσο κυβερνά ο Μητσοτάκης, το χάος είναι παρόν. Η ευθύνη για την υπέρβασή του ανήκει όχι μόνο στα κόμματα, αλλά σε ένα νέο συλλογικό όραμα που δεν θα υπηρετεί την αναπαλαίωση, αλλά τη ρήξη και τη δημιουργία.

Αν δεν το καταλάβουν σύντομα, τότε η επόμενη μέρα θα είναι ξανά παλιά. Και αυτό, η κοινωνία δεν θα το συγχωρέσει.