ΣΤΟ ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ: Για να κάνεις βήματα για Προοδευτική Διακυβέρνηση πρέπει να “σπάσεις αυγά”– Τα μηνύματα Καστανίδη, Πάνα και Αυλωνίτη

Καστανίδης: «Δεν βοηθά η διάσπαση του προοδευτικού χώρου»

Η συζήτηση για την προοδευτική συνεννόηση αρχίζει να αποκτά πολιτικό περιεχόμενο και, κυρίως, δημόσιες φωνές. Η τελευταία και ίσως πιο καθαρή παρέμβαση ήρθε από τον Χάρη Καστανίδη, ο οποίος έθεσε ευθέως το ζήτημα μιας προγραμματικής συμφωνίας Κεντροαριστεράς και Αριστεράς μετά τις εκλογές.

Μιλώντας στην «Εφημερίδα των Συντακτών», ο πρώην υπουργός υπογράμμισε ότι «δεν βοηθά η διάσπαση του προοδευτικού χώρου» και περιέγραψε μια συγκεκριμένη πολιτική διαδρομή: αυτόνομη παρουσία των κομμάτων στην κάλπη και, εφόσον οι εκλογικοί συσχετισμοί το επιτρέψουν, αναζήτηση προγραμματικής συμφωνίας για μετεκλογική συνεργασία.

Ο Καστανίδης έβαλε στη συζήτηση και μια ακόμη κρίσιμη παράμετρο: την ενίσχυση της Ακροδεξιάς στην Ευρώπη και την ανάγκη η σοσιαλδημοκρατία και η Αριστερά να ξεπεράσουν την κρίση και τον κατακερματισμό τους. Δεν πρόκειται, επομένως, απλώς για μια συζήτηση εκλογικής αριθμητικής. Πρόκειται για το ερώτημα εάν ο προοδευτικός χώρος μπορεί να διαμορφώσει μια κοινή προγραμματική βάση για την επόμενη ημέρα.

Πάνας και Αυλωνίτης: Η κουβέντα άνοιξε και μέσα στο ΠΑΣΟΚ

Στο ίδιο κάδρο μπαίνουν πλέον οι δημόσιες παρεμβάσεις του Απόστολου Πάνα και του Αλέξανδρου Αυλωνίτη. Με διαφορετικές διατυπώσεις, αλλά με κοινό πολιτικό πυρήνα, άνοιξαν το ζήτημα της επόμενης ημέρας των εκλογών και της δυνατότητας συνεννόησης με δυνάμεις του ευρύτερου προοδευτικού χώρου.

Οι τοποθετήσεις τους δεν αποτελούν νέα επίσημη απόφαση του ΠΑΣΟΚ ούτε σημαίνουν ότι υπάρχει συμφωνία με την ΕΛ.Α.Σ. Αποδεικνύουν, όμως, ότι η προοδευτική συνεργασία δεν συζητείται πλέον μόνο στα δημοσιογραφικά γραφεία και στα πολιτικά παρασκήνια. Συζητείται δημόσια από πρόσωπα με κοινοβουλευτική και πολιτική παρουσία στον χώρο του ΠΑΣΟΚ.

Και το ερώτημα γίνεται πλέον συγκεκριμένο: μπορούν διαφορετικά και αυτόνομα κόμματα να ανταγωνιστούν στην κάλπη, χωρίς να μετατρέψουν τον μεταξύ τους ανταγωνισμό σε πολιτικό εμφύλιο, και ταυτόχρονα να ξεκαθαρίσουν πού συμφωνούν και πού διαφωνούν για την επόμενη ημέρα;

Το «όχι» στη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ και η μάχη που προηγήθηκε στο ΠΑΣΟΚ

Υπάρχει, όμως, ένα δεδομένο που δεν πρέπει να ξεχνά κανείς. Στο ΠΑΣΟΚ έχει προηγηθεί η πολιτική μάχη για τον ρητό αποκλεισμό μιας μετεκλογικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία.

Η συγκεκριμένη θέση δεν εμφανίστηκε από το πουθενά. Προηγήθηκε η επίμονη προσπάθεια του Χάρη Δούκα να υπάρξει καθαρή συνεδριακή δέσμευση, απέναντι σε λογικές και σενάρια μέσα και γύρω από το ΠΑΣΟΚ που άφηναν ανοιχτό το παράθυρο μιας νέας συγκυβέρνησης με τη ΝΔ.

Ο δήμαρχος Αθηναίων είχε προαναγγείλει ακόμη και την κατάθεση σχετικού ψηφίσματος. Τελικά, η θέση περί μη συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία ενσωματώθηκε στην πολιτική απόφαση του Συνεδρίου, κλείνοντας θεσμικά τη σχετική συζήτηση για την επίσημη κομματική γραμμή.

Έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον ότι τώρα ο Καστανίδης χαρακτηρίζει λανθασμένη πολιτική επιλογή τη συγκυβέρνηση ΠΑΣΟΚ–ΝΔ της περιόδου 2012-2015, συνδέοντάς την με την εκλογική καθίζηση που ακολούθησε για το Κίνημα.

Το πολιτικό νήμα είναι πλέον ορατό. Αποκλεισμός συνεργασίας με τη ΝΔ από τη μία, δημόσιες παρεμβάσεις για προοδευτική συνεννόηση από την άλλη. Το επόμενο βήμα δεν μπορεί παρά να αφορά το πρόγραμμα.

Προοδευτική διακυβέρνηση: Από τα πρόσωπα πρέπει να περάσουμε στο πρόγραμμα

Εδώ χρειάζονται καθαρές κουβέντες. Δεν υπάρχει σήμερα συμφωνία ΠΑΣΟΚ–ΕΛ.Α.Σ. ούτε κοινό κυβερνητικό πρόγραμμα. Και φυσικά κανείς δεν μπορεί να προσθέτει μηχανικά τα δημοσκοπικά ποσοστά διαφορετικών κομμάτων και να παρουσιάζει το άθροισμα ως δεδομένη πολιτική συμμαχία.

Υπάρχει, όμως, μια συζήτηση που πλέον δύσκολα μπορεί να αντιμετωπίζεται ως παραφωνία κάθε φορά που κάποιος τολμά να την ανοίξει.

Το πραγματικό ερώτημα βρίσκεται στις προγραμματικές συγκλίσεις και αποκλίσεις: εργασία, μισθοί, ακρίβεια, κοινωνικό κράτος, φορολογία, δημόσια υγεία και παιδεία, παραγωγικό μοντέλο, θεσμοί, Δικαιοσύνη και δημοκρατικές εγγυήσεις.

Εκεί θα φανεί αν η συζήτηση για την προοδευτική διακυβέρνηση μπορεί να αποκτήσει ουσιαστικό περιεχόμενο ή θα μείνει μια ανταλλαγή δηλώσεων.

Τσίπρας: Η «δεύτερη φάση» αρχίζει από την κοινωνική διεύρυνση

Την ίδια ώρα, στην ΕΛ.Α.Σ. αρχίζει η δυσκολότερη δουλειά. Η περίοδος της πρώτης πολιτικής εμφάνισης δίνει σταδιακά τη θέση της στην ανάγκη για κοινωνική διεύρυνση, οργανωτική ανάπτυξη και παρουσία πέρα από τα ήδη προνομιακά ακροατήρια.

Η κίνηση του Αλέξη Τσίπρα προς τους μικρομεσαίους και τους επαγγελματίες, με την παρουσία του στο Επαγγελματικό Επιμελητήριο Αθηνών, έχει ακριβώς αυτή τη σημασία. Φορολογία, χρέη, χρηματοδότηση, ενεργειακό κόστος και συγκέντρωση της αγοράς είναι ζητήματα στα οποία ένα κόμμα που διεκδικεί ευρύτερο κυβερνητικό ακροατήριο πρέπει να δώσει συγκεκριμένες απαντήσεις.

Παράλληλα, σύμφωνα με τα πολιτικά ρεπορτάζ, σχεδιάζονται περιοδείες, μεγαλύτερη παρουσία στην περιφέρεια και ανάδειξη νέων προσώπων. Άλλο, όμως, η αρχική δημοσκοπική καταγραφή και άλλο η δημιουργία ενός κόμματος με πραγματικές κοινωνικές και οργανωτικές ρίζες.

Αυτό είναι το επόμενο τεστ για τον Τσίπρα και την ΕΛ.Α.Σ.

Οι «κακομοίρηδες» του Θεοχάρη και η γλώσσα της εξουσίας

Και από τη συζήτηση για την επόμενη ημέρα, πίσω στην κυβέρνηση και στην καθημερινότητα.

Ο υφυπουργός Εξωτερικών Χάρης Θεοχάρης προκάλεσε αντιδράσεις όταν μίλησε για κόμματα που εκπροσωπούν τον «κακομοίρη» και αντιπαρέβαλε τους «νοικοκύρηδες», τους οποίους, κατά την τοποθέτησή του, εκπροσωπεί η Νέα Δημοκρατία.

Ο ίδιος επιχείρησε στη συνέχεια να εξηγήσει ότι η ΝΔ εκπροσωπεί και πολίτες που δυσκολεύονται οικονομικά. Η διευκρίνιση καταγράφεται. Όπως καταγράφεται και η αρχική φράση.

Γιατί ο εργαζόμενος που δεν βγάζει τον μήνα, ο συνταξιούχος που μετράει τα ευρώ στο σούπερ μάρκετ και ο μικρομεσαίος που παλεύει με λογαριασμούς και υποχρεώσεις δεν είναι «κακομοίρης». Είναι ο πολίτης στον οποίο μια κυβέρνηση οφείλει απαντήσεις.

Και μερικές φορές μία λέξη αρκεί για να αποκαλύψει πολύ περισσότερα από μια ολόκληρη επικοινωνιακή καμπάνια.

Η Γκίλφοϊλ και τα ερωτήματα που περιμένουν απαντήσεις

Το δημοσίευμα της Wall Street Journal για την Κίμπερλι Γκίλφοϊλ δεν είναι μια συνηθισμένη διπλωματική παραπολιτική ιστορία.

Σύμφωνα με όσα απέδωσε η αμερικανική εφημερίδα σε παριστάμενη πηγή, σε δείπνο στην Αθήνα η Αμερικανίδα πρέσβης φέρεται να αναφέρθηκε στις πολιτικές εξελίξεις στη Ρουμανία και στη δυνατότητα των ΗΠΑ να προκαλούν ανάλογες εξελίξεις σε άλλες χώρες. Στο ίδιο περιστατικό φέρεται να αντέδρασε ο Σταύρος Παπασταύρου, ενώ η πλευρά της Γκίλφοϊλ αμφισβήτησε την περιγραφή της συνομιλίας.

Άρα χρειάζεται ακρίβεια: δεν υπάρχει τεκμηριωμένη δήλωση ότι η Γκίλφοϊλ απείλησε με ανατροπή της ελληνικής κυβέρνησης.

Υπάρχουν, όμως, σοβαρά ερωτήματα. Συνέβη η συνομιλία; Τι ακριβώς ειπώθηκε; Ποια ήταν η αντίδραση του Έλληνα υπουργού; Ενημερώθηκε το Μέγαρο Μαξίμου και υπήρξε οποιαδήποτε θεσμική αντίδραση;

Αυτές είναι απαντήσεις που οφείλονται όταν ένα τόσο σοβαρό περιστατικό περιγράφεται από μια εφημερίδα του διεθνούς βεληνεκούς της Wall Street Journal.

Ο Μπακογιάννης, το μπλοκάκι και η παράσταση ενδιαφέροντος

Με ένα μπλοκάκι στο χέρι εμφανίζεται σε νέο βίντεο ο Κώστας Μπακογιάννης, περπατώντας στις γειτονιές και καταγράφοντας –υποτίθεται αυθόρμητα– τα προβλήματα των κατοίκων.

Μόνο που η υπερβολικά σκηνοθετημένη εικόνα, το «αγέρωχο» περπάτημα και το δήθεν αιφνίδιο ενδιαφέρον θυμίζουν περισσότερο προεκλογική πρόβα παρά μια συνηθισμένη αυτοδιοικητική παρέμβαση.

Η κοινωνία, πάντως, διαθέτει μνήμη. Θυμάται τον Μεγάλο Περίπατο, θυμάται τις επιλογές της προηγούμενης δημοτικής αρχής και τις προτεραιότητες εκείνης της περιόδου. Ένα μπλοκάκι και μερικά πλάνα στις γειτονιές δεν αρκούν για να ξαναγραφτεί η ιστορία.

Το επικοινωνιακό δόλωμα είναι εμφανές, αλλά οι Αθηναίοι δεν είναι υποχρεωμένοι να τσιμπήσουν.

Τέμπη και Πλάκα: Η διαφορά βρίσκεται στη θεσμική διαχείριση

Η σύγκριση δύο εντελώς διαφορετικών τραγωδιών μπορεί να γίνει μόνο στο επίπεδο της διαχείρισης του πεδίου. Χωρίς συμψηφισμούς και χωρίς να προδικάζεται η έρευνα της Δικαιοσύνης.

Στην Πλάκα, η Πυροσβεστική και η ΕΜΑΚ επιχειρούσαν, οι αρμόδιοι ερευνούσαν και ο Δήμος Αθηναίων παρείχε τα αναγκαία μέσα, χωρίς να παρεμβαίνει στις αρμοδιότητες των ειδικών.

Στα Τέμπη, αντιθέτως, έχουν καταγραφεί θεσμικά σοβαρές ανεπάρκειες στη διαχείριση του τόπου του δυστυχήματος και απώλεια δυνητικά κρίσιμων πληροφοριών.

Η πολιτική και θεσμική αρχή είναι απλή: ο τόπος μιας τραγωδίας πρέπει να προστατεύεται ως πεδίο έρευνας και συλλογής στοιχείων. Δεν είναι χώρος για πολιτικές παρεμβάσεις ούτε για επικοινωνιακή διαχείριση.

Ο Δούκας στο πεδίο και οι «Μπακογιαννίστας» στα πληκτρολόγια

Την ώρα που ο Χάρης Δούκας βρισκόταν ξανά στο σημείο της τραγωδίας στην Πλάκα, παρακολουθώντας την επιχείρηση και ενημερωνόμενος από τους επιχειρησιακούς επικεφαλής, κάποιοι είχαν διαφορετική αγωνία: πώς θα επιτεθούν στον ίδιο και στους συνεργάτες του στον Δήμο Αθηναίων.

Όπως επισήμανε δημοσίευμα του theFAQ.gr, φιλικό προς την κυβέρνηση μέσο έσπευσε να αναζητήσει πολιτικές ευθύνες στη δημοτική αρχή, ενώ η επιχείρηση βρισκόταν ακόμη σε εξέλιξη.

Ο Δήμος Αθηναίων ήταν παρών από την πρώτη στιγμή, με προσωπικό και μηχανήματα έργου να συνδράμουν τις αρμόδιες Αρχές, ενώ ο ίδιος ο δήμαρχος βρέθηκε επανειλημμένα στο πεδίο.

Η κριτική είναι θεμιτή και αναγκαία. Η μικροπολιτική εκμετάλλευση μιας τραγωδίας είναι κάτι διαφορετικό.

Φαίνεται ότι υπάρχει μεγάλος πόνος στη δεξιά πολυκατοικία, επειδή ο Δούκας γκρεμίζει καθημερινά το αφήγημα των «Μπακογιαννίστας» και της ακροδεξιάς για μια δήθεν απούσα δημοτική αρχή.

Και κάπως έτσι κλείνει το σημερινό Μικροσκόπιο: άλλοι βρίσκονται στο πεδίο και άλλοι στα πληκτρολόγια.