Στο Μικροσκόπιο η “συγκυβέρνηση” ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στην Περιφέρεια Κρήτης – Γιατί το ψήφισμα στο συνέδριο είναι υπαρξιακό για το ΠΑΣΟΚ

Στην Περιφέρεια Κρήτης, αυτή τη στιγμή, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ συνυπάρχουν και συνδιοικούν χωρίς προσχήματα. Μια πολιτική συνθήκη που δεν είναι ούτε θεωρητική ούτε υποθετική, αλλά απολύτως πραγματική, με αποφάσεις, υπογραφές και κοινή ευθύνη. Κι όμως, σε κεντρικό επίπεδο, η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ διακηρύσσει ότι αποκλείει κάθε ενδεχόμενο συγκυβέρνησης με τη ΝΔ. Η αντίφαση δεν περνά απαρατήρητη στη βάση της δημοκρατικής παράταξης και γεννά εύλογα ερωτήματα, όχι από καχυποψία αλλά από πολιτική εμπειρία.

Γιατί άλλο η ρητορική και άλλο η πράξη. Όταν σε μια τόσο κρίσιμη Περιφέρεια όπως η Κρήτη υπάρχει de facto συγκυβέρνηση, τότε η συζήτηση για τις «κόκκινες γραμμές» δεν μπορεί να μένει στο επίπεδο των δηλώσεων. Η πολιτική μνήμη του προοδευτικού χώρου είναι βαριά και δύσπιστη. Έχει δει πολλά να λέγονται και άλλα τόσα να αναιρούνται μετεκλογικά.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η πρόταση του Χάρη Δούκα για ρητή και δεσμευτική απόφαση συνεδρίου που θα αποκλείει κάθε μορφή συγκυβέρνησης με τη ΝΔ αντιμετωπίζεται από ορισμένους ως «εμμονή». Παράξενος χαρακτηρισμός, αν αναλογιστεί κανείς ότι η ίδια η ηγεσία υποστηρίζει πως δεν υπάρχει σενάριο συνεργασίας με τη δεξιά παράταξη. Αν υπάρχει συμφωνία επί της ουσίας, τότε πού ακριβώς εντοπίζεται το πρόβλημα να κατοχυρωθεί πολιτικά και θεσμικά αυτή η θέση;

Η άρνηση να τεθεί το ζήτημα σε καθαρή ψηφοφορία στο συνέδριο δεν ενισχύει την ενότητα, αντίθετα θολώνει το μήνυμα. Γιατί το συνέδριο δεν είναι τυπική διαδικασία, αλλά το ανώτατο όργανο που ορίζει στρατηγική, δεσμεύσεις και πολιτικό προσανατολισμό. Και σε μια περίοδο όπου η κοινωνία απαιτεί καθαρές κουβέντες και όχι «παράθυρα» για την επόμενη μέρα, η ασάφεια λειτουργεί διαβρωτικά.

Το παρασκήνιο δείχνει ότι η συζήτηση δεν αφορά μόνο το αν, αλλά και το πότε και το πώς. Και αυτό ακριβώς είναι που ανησυχεί τη βάση. Διότι όταν σε περιφερειακό επίπεδο η συνεργασία με τη ΝΔ θεωρείται ανεκτή ή «αναγκαία», τότε το επιχείρημα ότι σε εθνικό επίπεδο κάτι τέτοιο αποκλείεται, χάνει μέρος της αξιοπιστίας του.

Το πολιτικό στοίχημα για το ΠΑΣΟΚ δεν είναι να πείσει ότι «δεν θέλει» τη συγκυβέρνηση με τη ΝΔ, αλλά να αποδείξει ότι δεν θα βρεθεί προ τετελεσμένων μετά τις εκλογές. Και αυτό, καλώς ή κακώς, δεν διασφαλίζεται με προθέσεις, αλλά με αποφάσεις. Όσο αυτό αποφεύγεται, η καχυποψία θα παραμένει και η συζήτηση θα επιστρέφει, όσο κι αν κάποιοι ενοχλούνται από την επιμονή όσων ζητούν καθαρούς όρους και πολιτική συνέπεια.