Συνέδριο ΠΑΣΟΚ: Παρέμβαση Σαουλίδη στην “Εφημερίδα των Συντακτών”

Η παρέμβαση του Αντώνη Σαουλίδη στην Εφημερίδα των Συντακτών έρχεται σε μια στιγμή όπου η πολιτική ασάφεια λειτουργεί ως μηχανισμός φθοράς για ολόκληρο τον προοδευτικό χώρο. Δεν πρόκειται για μια εσωκομματική άσκηση ρητορικής έντασης. Πρόκειται για καθαρή στρατηγική τοποθέτηση με θεσμικό βάθος και σαφή στόχευση: το επικείμενο Συνέδριο του ΠΑΣΟΚ – Κίνημα Αλλαγής να λάβει ρητή, δεσμευτική απόφαση αποκλεισμού κάθε συγκυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία.

Η αξία της πρότασης δεν βρίσκεται μόνο στο περιεχόμενό της, αλλά στον τρόπο που τοποθετεί το ζήτημα. Ο Σαουλίδης δεν επαναλαμβάνει γενικόλογες αναφορές περί «στρατηγικής αυτονομίας». Θέτει το ερώτημα στην καρδιά του: ή το ΠΑΣΟΚ θα συγκροτήσει αυθεντικό προοδευτικό πόλο εξουσίας ή θα αποδεχθεί τον ρόλο του ρυθμιστή ενός συστήματος που αναπαράγει ανισότητες και ολιγαρχικές ισορροπίες. Η διατύπωση είναι καθαρή, σχεδόν νομικά ακριβής.

Σε μια συγκυρία όπου η κοινωνική δυσαρέσκεια απέναντι στην κυβερνητική πολιτική είναι εκτεταμένη αλλά δεν έχει ακόμη μετατραπεί σε πειστική εναλλακτική πρόταση διακυβέρνησης, η ανάγκη για σαφήνεια γίνεται όρος επιβίωσης.

Η καχυποψία που καταγράφεται στην κοινωνία – το αν δηλαδή υπάρχει ενδεχόμενο μετεκλογικής συνεργασίας με τη Νέα Δημοκρατία – δεν είναι φαντασιακή. Είναι πολιτικό δεδομένο. Και, όπως εύστοχα επισημαίνει, τα «περιθώρια ερμηνειών» διαβρώνουν την αξιοπιστία.

Η πρόταση για ρητή απόφαση Συνεδρίου δεν συνιστά ακραία επιλογή ούτε άρνηση της κυβερνησιμότητας. Αντιθέτως, αποτελεί θεσμική θωράκιση της στρατηγικής γραμμής. Σε ένα πολιτικό περιβάλλον κατακερματισμού, όπου οι πιέσεις για «εθνικές λύσεις» και «σταθερότητα» ενεργοποιούνται αμέσως μετά την κάλπη, η έλλειψη δεσμευτικής απόφασης μπορεί να λειτουργήσει ως ολισθηρή πλαγιά. Ο Σαουλίδης επιλέγει να το προλάβει.

Η ιστορική εμπειρία του ΠΑΣΟΚ δείχνει ότι η πολιτική του ισχύς κορυφώθηκε όταν εξέφρασε καθαρά κοινωνικά μπλοκ: εργαζόμενους, μεσαία τάξη, μη προνομιούχους. Σήμερα, μεγάλο μέρος αυτών των στρωμάτων αναζητά εκπροσώπηση με σαφές πρόσημο. Η παρέμβαση θέτει το ζήτημα με όρους πολιτικής ταυτότητας και όχι τακτικισμού. Είτε συγκροτείται διακριτή προοδευτική πρόταση εξουσίας είτε το κόμμα διολισθαίνει σε ρόλο συμπληρωματικής δύναμης.

Ιδιαίτερη βαρύτητα έχει και η θεσμική διάσταση της πρότασης. Η απόφαση, όπως υποστηρίζει, δεν μπορεί να ληφθεί από κλειστούς κύκλους ή αποκλειστικά από την κοινοβουλευτική ηγεσία. Οφείλει να ληφθεί από το Συνέδριο, το ανώτατο και αντιπροσωπευτικό όργανο. Η επίκληση της συλλογικής νομιμοποίησης δεν είναι ρομαντική αναφορά στο παρελθόν, αλλά προϋπόθεση πολιτικής αξιοπιστίας στο παρόν.

Η παρέμβαση Σαουλίδη, με τη σαφήνεια και τη δομική της συνοχή, επαναφέρει το κεντρικό ερώτημα που πολλοί αποφεύγουν να διατυπώσουν ευθέως. Η εμπιστοσύνη δεν κερδίζεται με διατυπώσεις ισορροπίας. Κερδίζεται με καθαρές δεσμεύσεις. Και σε αυτό το επίπεδο, η πρόταση για ρητό αποκλεισμό συγκυβέρνησης με τη Νέα Δημοκρατία δεν είναι απλώς εσωκομματική επιλογή. Είναι στρατηγική γραμμή που μπορεί να καθορίσει τον συσχετισμό δυνάμεων στον προοδευτικό χώρο για τα επόμενα χρόνια.