“Tax the Rich”- Η πρόταση Μαμντάνι για φορολόγηση των εκατομμυριούχων της Ν.Υ είναι εξαιρετικά δημοφιλής

Η συζήτηση για τη φορολόγηση των πολύ υψηλών εισοδημάτων επανέρχεται δυναμικά στην πολιτική σκηνή της Νέα Υόρκη, με την πρόταση του δημάρχου Zohran Mamdani για αύξηση της φορολογίας στους εκατομμυριούχους να συγκεντρώνει ισχυρή κοινωνική υποστήριξη.

Σύμφωνα με νέα δημοσκόπηση του Siena College Research Institute, το 54% των ψηφοφόρων σε ολόκληρη την πολιτεία της Νέα Υόρκη στηρίζει την πρόταση για αύξηση του φόρου εισοδήματος σε όσους κερδίζουν πάνω από 1 εκατομμύριο δολάρια ετησίως, ενώ μόλις το 29% δηλώνει αντίθετο. Στην ίδια την πόλη της Νέας Υόρκης το ποσοστό υποστήριξης ανεβαίνει στο 62%, ενώ μεταξύ των ψηφοφόρων του Δημοκρατικού Κόμματος φτάνει το 72%.

Η πρόταση του Mamdani προβλέπει αύξηση κατά δύο ποσοστιαίες μονάδες στον ανώτατο συντελεστή φορολόγησης εισοδήματος για τα πολύ υψηλά εισοδήματα. Το μέτρο παρουσιάζεται ως βασικό εργαλείο για την κάλυψη του μεγάλου δημοσιονομικού κενού που αντιμετωπίζει η πόλη, το οποίο εκτιμάται ότι φτάνει τα 5,4 δισεκατομμύρια δολάρια. Το έλλειμμα αυτό κληρονομήθηκε από τη διοίκηση του πρώην δημάρχου Eric Adams και επιδεινώνεται από περικοπές ομοσπονδιακών προγραμμάτων κοινωνικής πολιτικής που προωθεί η κυβέρνηση του προέδρου Ντόναλντ Τραμπ.

Ωστόσο, για να εφαρμοστεί η φορολογική μεταρρύθμιση απαιτείται η συνεργασία της κυβερνήτη της πολιτείας Kathy Hochul, η οποία μέχρι στιγμής εμφανίζεται απρόθυμη να στηρίξει την πρωτοβουλία. Η στάση αυτή προκαλεί έντονες πολιτικές συζητήσεις, καθώς η Hochul ετοιμάζεται να διεκδικήσει επανεκλογή, ενώ ταυτόχρονα επιχειρεί να αναδείξει την «ακρίβεια» ως κεντρικό ζήτημα της προεκλογικής της ατζέντας.

Η αντίφαση είναι εμφανής: ενώ η πολιτική ρητορική για τη μείωση του κόστους ζωής κυριαρχεί στον δημόσιο διάλογο, η φορολόγηση των πολύ υψηλών εισοδημάτων, που θα μπορούσε να ενισχύσει τα δημόσια έσοδα χωρίς να επιβαρύνει τη μεσαία τάξη, αντιμετωπίζεται με επιφυλακτικότητα από τμήματα της πολιτικής ηγεσίας.

Ορισμένοι οικονομολόγοι επισημαίνουν ότι οι φόβοι για μαζική φυγή πλούσιων φορολογουμένων από την πολιτεία είναι υπερβολικοί. Μελέτες για τη φορολογική μετανάστευση δείχνουν ότι η επίδραση τέτοιων μέτρων στα δημόσια έσοδα είναι περιορισμένη, ενώ τα πιθανά οφέλη μπορούν να αποδειχθούν σημαντικά για τη χρηματοδότηση κοινωνικών υπηρεσιών και δημόσιων υποδομών.

Το ζήτημα αποκτά ακόμη μεγαλύτερη σημασία σε μια περίοδο όπου, σε ομοσπονδιακό επίπεδο, φορολογικές πολιτικές ευνοούν τα υψηλά εισοδήματα. Η φορολογική μεταρρύθμιση της κυβέρνησης Τραμπ έχει μειώσει σημαντικά τη φορολογική επιβάρυνση για το πλουσιότερο 1% των Αμερικανών, ενισχύοντας τις ανισότητες και περιορίζοντας τα δημόσια έσοδα.

Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, η συζήτηση που ανοίγει στη Νέα Υόρκη αναδεικνύει ένα ευρύτερο πολιτικό δίλημμα για τις πολιτείες των ΗΠΑ: αν θα επιλέξουν να αυξήσουν τη φορολόγηση των πολύ πλούσιων για να καλύψουν δημοσιονομικά κενά ή αν το βάρος θα μεταφερθεί τελικά στη μεσαία τάξη και στα νοικοκυριά μέσω άλλων φόρων, όπως η αύξηση των φόρων ιδιοκτησίας.