Τέμπη: Στον δρόμο το Σάββατο όλη η Ελλάδα απαιτώντας δικαιοσύνη – Πού θα γίνουν συγκεντρώσεις, ποιοι απεργούν

Τέμπη: Τρία χρόνια μετά, μια χώρα στον δρόμο απέναντι στη λήθη
Τρία χρόνια μετά τη σύγκρουση των τρένων στα Τέμπη, που στοίχισε τη ζωή σε 57 ανθρώπους, η Ελλάδα ετοιμάζεται να κατέβει ξανά στον δρόμο. Όχι από συνήθεια. Από ανάγκη. Από οργή που δεν καταλάγιασε, από πένθος που δεν βρήκε δικαίωση, από μια αίσθηση ότι η αλήθεια ακόμη παζαρεύεται σε διαδρόμους εξουσίας.

Το Σάββατο 28 Φεβρουαρίου, στις 12:00, το Σύνταγμα αναμένεται να πλημμυρίσει από πολίτες που ζητούν το αυτονόητο: πλήρη διαλεύκανση και απόδοση ευθυνών. Αντίστοιχες συγκεντρώσεις οργανώνονται σε δεκάδες πόλεις, από τη Θεσσαλονίκη έως τη Λάρισα – την πόλη που φέρει το πιο βαρύ αποτύπωμα της τραγωδίας – και από την Πάτρα έως την Κρήτη και τα νησιά του Αιγαίου.

Η κινητοποίηση αποκτά χαρακτηριστικά γενικευμένης κοινωνικής διαμαρτυρίας. Τα Εργατικά Κέντρα Αθήνας και Πειραιά έχουν προκηρύξει 24ωρη απεργία, καλώντας σε μαζική συμμετοχή στο συλλαλητήριο της πρωτεύουσας. Η ΑΔΕΔΥ έχει ανακοινώσει πανελλαδική συμμετοχή, ενώ η Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία προχωρά σε 24ωρη απεργία με δεμένα πλοία σε όλα τα λιμάνια. Σιδηροδρομικοί και εργαζόμενοι στα μέσα σταθερής τροχιάς συμμετέχουν επίσης, υπογραμμίζοντας ότι ανάμεσα στους 57 νεκρούς ήταν και 11 συνάδελφοί τους.

Στην Αθήνα θα ισχύσουν έκτακτες κυκλοφοριακές ρυθμίσεις στο κέντρο, ενώ μετρό, ΗΣΑΠ και τραμ θα λειτουργήσουν με ειδικό ωράριο. Στη Θεσσαλονίκη, σταθμοί του μετρό θα κλείσουν προσωρινά κατόπιν εντολής των αρχών. Δεν πρόκειται για μια «συμβολική» διαμαρτυρία. Πρόκειται για μια ημέρα όπου η κανονικότητα αναστέλλεται, ώστε να ακουστεί καθαρά το αίτημα για δικαιοσύνη.

Ήδη από την Πέμπτη, μαθητές και φοιτητές βγήκαν μαζικά στους δρόμους σε πανεκπαιδευτικά συλλαλητήρια. Στο Μνημείο του Αγνώστου Στρατιώτη γράφτηκαν τα ονόματα των θυμάτων. Μια πράξη μνήμης και ταυτόχρονα μια πράξη κατηγορίας. Γιατί η νέα γενιά, που μεγάλωσε μέσα σε αλλεπάλληλες κρίσεις, αρνείται να αποδεχθεί ότι ο θάνατος 57 ανθρώπων μπορεί να απορροφηθεί από τον πολιτικό χρόνο.

Η κυβέρνηση επιμένει ότι η Δικαιοσύνη θα κρίνει. Όμως τρία χρόνια μετά, η κοινωνία δεν διαδηλώνει απλώς για την απόδοση ποινικών ευθυνών. Διαδηλώνει για μια συνολική αίσθηση συγκάλυψης, για καθυστερήσεις, για αντιφάσεις, για ένα κράτος που αποδείχθηκε δραματικά ανεπαρκές στην ασφάλεια των μεταφορών και εξίσου αμυντικό όταν κλήθηκε να λογοδοτήσει.

Η τραγωδία στα Τέμπη δεν ήταν «ανθρώπινο λάθος» αποκομμένο από το πλαίσιο. Ήταν το αποτέλεσμα συσσωρευμένων παραλείψεων, διοικητικής ανεπάρκειας και πολιτικών επιλογών που άφησαν τον σιδηρόδρομο χωρίς επαρκή συστήματα ασφαλείας. Αυτό είναι το κεντρικό επιχείρημα των οικογενειών των θυμάτων και όσων στέκονται στο πλευρό τους. Και αυτό είναι που τροφοδοτεί τη διαρκή κοινωνική πίεση.

Η Λάρισα, όπου θα πραγματοποιηθεί συγκέντρωση το μεσημέρι και συναυλία μνήμης το απόγευμα, αποτελεί το πιο φορτισμένο σημείο των κινητοποιήσεων. Εκεί, το πένθος δεν είναι αφηρημένο. Είναι καθημερινό, ονομαστικό, οικογενειακό.

Σε ολόκληρη τη χώρα, από μικρές πόλεις έως μεγάλα αστικά κέντρα, οι πλατείες μετατρέπονται σε χώρους συλλογικής απαίτησης. Η γεωγραφία των συγκεντρώσεων δείχνει ότι το αίτημα για δικαιοσύνη δεν περιορίζεται σε κομματικά ακροατήρια. Διαπερνά κοινωνικές τάξεις και πολιτικές ταυτότητες.

Το Σάββατο δεν θα είναι απλώς μια επέτειος. Θα είναι ένα δημοψήφισμα συνείδησης. Μια δοκιμασία για την αντοχή της δημοκρατίας απέναντι στην ατιμωρησία. Και ένα μήνυμα ότι η μνήμη, όταν γίνεται συλλογική, μετατρέπεται σε πολιτική δύναμη.

Τρία χρόνια μετά, η χώρα δεν ζητά εκδίκηση. Ζητά αλήθεια. Και μια Πολιτεία που να στέκεται στο ύψος της ευθύνης της.