“Τέρμα τα ψέματα” – Το ΠΑΣΟΚ “ξεγυμνώνει” το κυβερνητικό αφήγημα για την οικονομία της χώρας και την ποιότητα ζωής

Η συζήτηση της επίκαιρης ερώτησης που κατέθεσε ο Πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ για την ακρίβεια και το διογκούμενο ιδιωτικό χρέος μετέτρεψε την Ολομέλεια σε πεδίο αποκάλυψης της απόστασης ανάμεσα στην κυβέρνηση και την πραγματικότητα της κοινωνίας. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης εμφανίστηκε να αντιμετωπίζει το υπ’ αριθμόν ένα πρόβλημα των νοικοκυριών –τις ανεξέλεγκτες τιμές σε τρόφιμα, ενοίκια και ενέργεια– με μια ρητορική που περισσότερο θύμιζε άρνηση παρά επίγνωση. Η διατύπωση ότι «η κατάσταση δεν είναι τόσο τραγική» και η επίκληση ότι «δεν είναι μάγος», την ώρα που εκατομμύρια πολίτες παλεύουν να φτάσουν στο τέλος του μήνα, ανέδειξαν μια κυβέρνηση εγκλωβισμένη στο δικό της αφήγημα. Η αναφορά ότι δεν παρέλαβε «το Λουξεμβούργο» έμοιαζε περισσότερο με υπεκφυγή παρά με πολιτική απάντηση σε ένα οξύτατο κοινωνικό πρόβλημα.

Την ίδια στιγμή, ο Νίκος Ανδρουλάκης παρουσίασε στοιχεία που αποτυπώνουν το μέγεθος της κρίσης χωρίς περιθώρια παρερμηνειών. Η εκτόξευση της τιμής των ελληνικών οσπρίων από το χωράφι στο ράφι –έως και 15 φορές πάνω στα ρεβίθια, 7 φορές στη φακή και 3 φορές στα φασόλια– δείχνει την απουσία ελέγχων και την πλήρη ασυδοσία στην αγορά. Η αγοραστική δύναμη των Ελλήνων, δεύτερη από το τέλος στην ΕΕ, ο μέσος μισθός που παραμένει προτελευταίος, οι ανατιμήσεις στα τρόφιμα που φτάνουν το 34% την πενταετία 2020-2025 και η αρνητική αποταμίευση των νοικοκυριών σκιαγραφούν μια οικονομία που λειτουργεί εις βάρος των πολλών. Η κυβερνητική προσπάθεια να παρουσιαστεί ότι «ανεβαίνουν οι καταθέσεις» ως ένδειξη ευημερίας προσέκρουσε στη βασική οικονομική πραγματικότητα: η κατάθεση δεν είναι αποταμίευση και τα ελληνικά νοικοκυριά ξοδεύουν πλέον περισσότερα από όσα εισπράττουν.

Στο φορολογικό μέτωπο, η «μεταρρύθμιση» της κυβέρνησης αποκάλυψε το περιορισμένο της αποτύπωμα. Το 81% των φορολογουμένων είδε αύξηση εισοδήματος από ελάχιστη έως ανεπαίσθητη, οι πιο ευάλωτοι πολίτες –περίπου 3 εκατομμύρια– δεν ένιωσαν καμία ανακούφιση και οι ανισότητες διευρύνονται. Την ώρα που η κυβέρνηση επιμένει να προβάλλει επιτυχίες, η κοινωνία ζει την ακριβότερη καθημερινότητα των τελευταίων δεκαετιών. Οι τιμές στο ράφι, τα ενοίκια, η ενέργεια και οι μεταφορές διαμορφώνουν ένα ασφυκτικό περιβάλλον, στο οποίο ο πολίτης καλείται να «γίνει μάγος» για να ανταπεξέλθει.

Η κριτική του Ανδρουλάκη φωτίζει το κεντρικό διακύβευμα της επόμενης περιόδου: η χώρα χρειάζεται ένα σοβαρό, εφαρμόσιμο σχέδιο για την αντιμετώπιση της ακρίβειας, με ενίσχυση των ελεγκτικών μηχανισμών, ουσιαστικά πρόστιμα στους αισχροκερδούντες και ανασυγκρότηση του κοινωνικού κράτους. Η κυβέρνηση δείχνει να μην έχει τη βούληση να συγκρουστεί με τα συμφέροντα και να προστατεύσει τους πολίτες. Η αλαζονεία και η διολίσθηση των θεσμών διαμορφώνουν ένα περιβάλλον πολιτικής και αξιακής κόπωσης και εντείνουν την ανάγκη για μια πραγματική πολιτική αλλαγή που θα επαναφέρει τη χώρα σε τροχιά δικαιοσύνης, σοβαρότητας και κοινωνικής προστασίας.