Θεσμικό ράπισμα Ράμμου για το επεισόδιο Γεωργιάδη- Ιατρού

Η παρέμβαση του πρώην γενικού γραμματέα της Αρχή Διασφάλισης του Απορρήτου των Επικοινωνιών, Χρήστου Ράμμου, για το επεισόδιο ανάμεσα στον Άδωνι Γεωργιάδη και γιατρό σε δημόσιο νοσοκομείο, δεν αποτελεί απλώς μια θεσμική τοποθέτηση.

Συνιστά ευθεία υπενθύμιση των ορίων που θέτει το Σύνταγμα στην άσκηση της εξουσίας και των υποχρεώσεων που απορρέουν από το αξίωμα.

Ο Ράμμος, με λόγο νηφάλιο αλλά απολύτως καθαρό, επισημαίνει ότι οι φορείς εξουσίας σε μια δημοκρατική χώρα οφείλουν να μην υβρίζουν και να μην απειλούν τους πολίτες. Ακόμη και όταν προκαλούνται, ακόμη και όταν ενοχλούνται. Πολύ περισσότερο όταν η «ενόχληση» αυτή προκύπτει από την άσκηση κριτικής ή τη διατύπωση διαμαρτυρίας – στοιχείων που δεν είναι παρεκτροπές, αλλά ο πυρήνας της δημοκρατικής ζωής.

Η αναφορά του στη «σαφή θέση ισχύος και υπεροχής» των αξιωματούχων έναντι των απλών πολιτών δεν είναι ρητορική υπερβολή. Είναι θεσμική παραδοχή. Όποιος κατέχει δημόσιο αξίωμα, διαθέτει κύρος, εξουσία, μηχανισμούς. Αυτή η ασυμμετρία επιβάλλει αυτοσυγκράτηση. Επιβάλλει αυτοκυριαρχία.

Επιβάλλει, τελικά, πολιτικό ήθος.
Το επεισόδιο με τον Άδωνις Γεωργιάδης έχει ήδη προκαλέσει πολιτική αντιπαράθεση. Ωστόσο, η παρέμβαση Ράμμου μετατοπίζει τη συζήτηση από το επικοινωνιακό στο θεσμικό επίπεδο. Δεν πρόκειται για προσωπική διαμάχη. Πρόκειται για το αν η εξουσία αποδέχεται τον έλεγχο ή αν τον αντιμετωπίζει ως προσβολή.

Η φράση του ότι «όποιος έχει επιχειρήματα και είναι βέβαιος γι’ αυτά δεν χρειάζεται ύβρεις και απειλές» λειτουργεί ως πολιτικό αξίωμα. Σε μια περίοδο κατά την οποία ο δημόσιος λόγος διολισθαίνει σε επιθετικότητα και πόλωση, η υπενθύμιση αυτή αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα.
Η δημοκρατία δεν απειλείται από την κριτική. Αντιθέτως, αναπνέει μέσα από αυτήν. Αυτό είναι το μήνυμα που εξέπεμψε ο πρώην επικεφαλής μιας ανεξάρτητης αρχής, υπενθυμίζοντας ότι η ποιότητα της δημοκρατίας κρίνεται – πρωτίστως – από τη συμπεριφορά όσων ασκούν εξουσία.