Thomas Piketty: Αναγκαία η ρήξη με το σημερινό μοντέλο πλούτου(Video)

https://youtu.be/YsbInx_MnWo?is=FAtSUnHPOgP0fO88

Με αιχμηρό λόγο και σαφή πολιτική στόχευση, ο Thomas Piketty επανατοποθετεί τη συζήτηση για τη φορολόγηση του μεγάλου πλούτου στον πυρήνα της διεθνούς οικονομικής ατζέντας.

Στο πλαίσιο της παρέμβασής του στο συνέδριο «Taxing Billionaires», ο Γάλλος οικονομολόγος παρουσίασε ένα πλήρως προοδευτικό φορολογικό σχήμα, στο οποίο οι ανώτατοι συντελεστές για τις υπερσυσσωρευμένες περιουσίες αγγίζουν το 90%, επιχειρώντας να ανατρέψει τις ισορροπίες που έχουν διαμορφωθεί τις τελευταίες δεκαετίες.

Η πρόταση δεν εκκινεί από ιδεολογική εμμονή, αλλά από μια τεκμηριωμένη ανάγνωση της εκρηκτικής αύξησης των ανισοτήτων. Ο Πικετί επισημαίνει ότι η σημερινή αρχιτεκτονική της παγκοσμιοποίησης επιτρέπει τη συσσώρευση κεφαλαίου χωρίς ουσιαστικά αντίβαρα, καθιστώντας τα εθνικά φορολογικά συστήματα ανεπαρκή. Σε αυτό το πλαίσιο, η υπερ-προοδευτική φορολόγηση προβάλλεται ως αναγκαίο εργαλείο επαναφοράς της δημοσιονομικής ισορροπίας και όχι ως τιμωρητική πολιτική.

Ιδιαίτερη βαρύτητα δίνει στην ανάγκη διεθνούς συντονισμού, υπογραμμίζοντας ότι χωρίς διακρατικές συμφωνίες, το κεφάλαιο θα συνεχίσει να διαφεύγει μέσω φορολογικών παραδείσων και ρυθμιστικών κενών. Η σύγκλιση με προτάσεις για παγκόσμια ελάχιστη φορολόγηση ενισχύει αυτή τη γραμμή, χωρίς ωστόσο να εξαντλεί τη στρατηγική του.
Καθοριστική είναι και η επισήμανσή του ότι η φορολογία από μόνη της δεν αρκεί.

Ο Πικετί θέτει ζήτημα βαθιών θεσμικών μεταρρυθμίσεων στο διεθνές νομισματικό και εμπορικό σύστημα, επιδιώκοντας μια συνολική αναδιάταξη των όρων που παράγουν και αναπαράγουν την ανισότητα. Με άλλα λόγια, δεν προτείνει απλώς υψηλότερους φόρους, αλλά μια διαφορετική πολιτική οικονομία.

Η παρέμβασή του έρχεται σε μια περίοδο όπου πολλές κυβερνήσεις επιλέγουν να προστατεύουν το μεγάλο κεφάλαιο, μετακυλίοντας το βάρος στις μεσαίες και χαμηλότερες τάξεις. Σε αυτό το περιβάλλον, η πρόταση Πικετί λειτουργεί ως ευθεία πρόκληση προς το κυρίαρχο μοντέλο, επαναφέροντας στο προσκήνιο το ερώτημα της δίκαιης κατανομής του πλούτου με όρους που δύσκολα μπορούν πλέον να αγνοηθούν.