“Τίποτα δεν χαρίζεται – Όλα κατακτώνται: Η επιστροφή της ΠΑΣΠ Πάτρας στην κορυφή” – Toυ Νίκου Καλύβα

Η πρώτη σκέψη που γεννήθηκε στο άκουσμα των τελευταίων αποτελεσμάτων της φετινής νίκης της ΠΑΣΠ Πάτρας ήταν σχεδόν ασυνείδητη· ένα σφιχτό χαμόγελο και ένα βάθος συγκίνησης. 

Δεν ήταν απλώς μια νίκη σε φοιτητικές εκλογές. Ήταν μια δικαίωση ετών. Ήταν η επιστροφή της ελπίδας. Για όσους δώσαμε μάχες σε χρόνια δύσκολα, που κρατούσαμε τις σημαίες όρθιες όταν άλλοι τις εγκατέλειπαν, η φετινή πρωτιά δεν ήταν απλώς αποτέλεσμα αριθμητικό – ήταν αποτέλεσμα πίστης και σκληρής συλλογικής προσπάθειας ετών.

Για πολλά χρόνια, το μεγαλύτερο στοίχημα της ΠΑΣΠ στην Πάτρα δεν ήταν απλώς να κερδίσουμε εκλογές. Ήταν να κρατήσουμε ζωντανή την ιδέα. Να μείνουμε παρόντες, να μη χαθούμε μέσα στην απογοήτευση, στην ιδιώτευση, στην υποχώρηση. Υπήρξαν χρόνια που ήμασταν λίγοι. Που βλέπαμε τις συνελεύσεις να αδειάζουν, τους φοιτητές να απομακρύνονται, τη γενιά μας να κουράζεται από τη διαρκή αμυντική στάση απέναντι σε μια κοινωνική και πολιτική πραγματικότητα που μας συνέθλιβε. Κι όμως, μέσα σε αυτό το κλίμα, το μεγαλύτερο στοίχημα ήταν να μη χάσουμε την ταυτότητά μας. Να συνεχίσουμε να παλεύουμε για δημόσια, ποιοτική παιδεία, για συμμετοχή, για φοιτητικά δικαιώματα – έστω κι αν φαινόταν μάταιο ή ουτοπικό στα μάτια κάποιων.

Η επιστροφή στην κορυφή σήμερα είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια επιτυχία. Είναι ένα μήνυμα. Είναι η απόδειξη πως τίποτα δεν είναι μοιραίο και τίποτα δεν είναι χαμένο όσο υπάρχουν άνθρωποι που πιστεύουν και μάχονται. 

Πολιτικά, σηματοδοτεί την ανάκτηση της εμπιστοσύνης στις δημοκρατικές δυνάμεις μέσα στο φοιτητικό κίνημα. Την επιστροφή της πολιτικής σκέψης εκεί όπου κυριάρχησε για χρόνια η αποπολιτικοποίηση, ο αρνητισμός και η απάθεια. 

Αποτυπώνεται η ανάγκη της φοιτητιώσας νεολαίας για συμμετοχή, για αγώνα, για ουσία – όχι μόνο για συνθήματα.

 Οι μεγάλες αλλαγές χτίζονται με μικρές πράξεις καθημερινής συνέπειας. Η ΠΑΣΠ δεν άντεξε όλα αυτά τα χρόνια χάρη σε συστήματα. Άντεξε χάρη σε ανθρώπους. Σε παρέες που πίστεψαν, σε γραφεία που έμειναν ανοιχτά όταν έκλειναν όλα, σε αφίσες που κολλήθηκαν με μεράκι, σε συζητήσεις που έγιναν με σεβασμό, σε ημερίδες και εκδηλώσεις… με μόνιμο αγώνα.

Κλείνοντας, η προσωπική μου ματιά στο αύριο είναι αυτή: Το φοιτητικό κίνημα οφείλει να ξαναγίνει δύναμη πίεσης και συμμετοχής. Όχι γιατί το επιβάλλει κάποια ιδεολογική ανάγκη, αλλά γιατί η ίδια η εποχή το απαιτεί. Σε έναν κόσμο όπου οι φοιτητές καλούνται να επιλέξουν ανάμεσα στην αδράνεια και τη δράση, η απάντηση δεν μπορεί να είναι η σιωπή. Οι καιροί δεν ζητούν “ήσυχους” ανθρώπους – ζητούν ενεργούς πολίτες. Και το πανεπιστήμιο είναι το πρώτο σχολείο αυτής της ιδιότητας.

Η νίκη της ΠΑΣΠ δεν είναι το τέλος – είναι η αρχή. Μια νέα αρχή, γεμάτη ευθύνη, προκλήσεις και ομορφιά. Συνεχίστε. 

Γιατί τελικά, τίποτα δεν χαρίζεται, Όλα  όμως κατακτώνται.

Νίκος Καλύβας 

πρ.γραμματεας ΠΑΣΠ ΑΕΙ ΠΑΤΡΑΣ